Анализа на Мирка Велиновска на пристапниот говор на Трамп: Рaѓање на Народна Република Америка

Donald-Tramp-zakletva-inaguracija

Пристапната беседа на контроверзниот 45-ти американски претседател Доналд Трамп сосема сигурно ги зарадува обичните луѓе низ светот и ги ужасна малите, а ужасно моќни и самодоволни политички елити, кои веруваат дека се сопственици на државите, на народите и националните богатства. Обраќањето на Трамп траеше некои 15 минути. И бидејќи самиот си го пишувал, говорот е историски автентичен отпечаток на неговата комплексна личност, односно суштина. Kој и да го анализира и со какви предубедувања и предрасуди да е, не може да го превиди фактот дека човекот кого го опишуваат како егоцентрик и егоманијак, себеси се гледа само како гласник на парадигматични промени во управувањето со државата.

Ниту еднаш во обраќањето не прозборе во еднина. Најавувајќи ја американската ренесанса под својата раководна палка, тој зборуваше во множина, за тимот што го предводи и за нацијата што сака да ја обедини под знамето на патриотизмот. Трамп, со оглед на досегашната пракса САД да го одредуваат политичкиот јазик, го стави на пиедестал и му го врати изворното значење на поимот популизам, кој последниве петнаесет години, под диктатурата на неолибералниот фашизам или американски тоталитаризам, доби негативно значење. Очигледно, преродбата на Америка во размерите што самиот ги одредил (нема граници во сонувањето) не е можна без силна колективна енергија за која точно проценил дека е движечка сила неопходна за длабоки и коренити промени. За да ги изведе, му треба силно мотивирана и мобилна граѓанска маса, а не пригодни цитати од говорите на славните претходници, што беше досегашна инаугуративна пракса. Kако што рече, минатото е завршена работа, а сега се одработува иднината на нацијата.

Оттука, за Трамп е поточно да се каже дека е голем егоист, но не и егоцентрик или егоманијак. За двеве девијации е својствено да говорат за себе само во еднина, а често и во трето лице. Егоистите, пак, во себе имаат вградено и своевиден аларм за предупредување од хаварија. Се вика суперего, односно, секогаш будна и крајно развиена совест како коректив на склоното кон забегување его. Таквиот човек е под цврста самоконтрола, па нема опасност да стане кога тогаш и црпнат. Оттука, најавувајќи ја новата американска ера или милениум, тоа не изгледа како себеславење и грандоманска самофалба. Оти победата или славата им ја префрла на своите избирачи, на своите сограѓани, а себе и новата администрација се идентификува како извршител на народната волја и барања. Што е доволно за историска слава на еден самосвесен егоист.

Во таа смисла, пристапната беседа уште на почетокот беше груба, безмилосна, директна и до болка прецизна. Во неколку беспрекорно стокмени реченици Трамп буквално ја дијагностицира американската елитистичка болест, од која настрада американскиот народ, но и речиси целиот свет. Жестоко ја репна политичката елита во Вашингтон, која потоната во самодоволство, си креирала политики што им носат профит на малкумина, мислејќи дека народот е своина на државата, а не обратно. Рече дека од овој миг, политичарите што многу бамборат, а не работат и испорачуваат резултати, се минато. Ова сигурно е катаклизмична вест за ,,големите“ празнозборци, опортунисти и кариеристи во евро-атлантскиот елитистички универзум. Мора да е примено со огромно разочарување ветувањето на Трамп дека надворешната политика ќе биде ,,изолационистичка“ до таа мерка, што ќе се раководи исклучиво од егоистичниот национален американски интерес да ја гради својата држава со американска пот, ум и раце и да ги продава што поуспешно сопствените производи. Признавајќи им го истото тоа право и на сите други народи и нивни држави, се обврза неговата администрација повеќе да не им попува на сите други и уште помалку, да им диктира ад хок американски правила на игра. Што сигурно ги остави стаписани и подзинати сите досегашни американски клиенти, вазали и корисни идиоти, првенствено, во Европа, а ги исправи пред нужни структурни реформи и институциите како ММФ, Светска банка, СТО и ООН, кои беа алатки на официјален Вашингтон за секакви политички уцени и рекет. Нивниот главен проблем од петокот, 20 јануари, е како отсега да функционираат без вашингтонските директиви. На пример, како ќе го редизајнираат црниот список со најнепријателски држави елитистиве од европската ,,заедница“, откако новиот американски претседател за единствен непријател го прогласи радикалниот и воинствен ислам и му објави беспоштедна војна до истребување. Потоа, што ќе прават отсега многубројните параорганизации под капата на Стејт департментот како Фридом хаус, Амнести интернешенел, МKГ и сл?

Доналд Трамп, милијардерот претприемач и капиталист, во центарот на својот говор го стави американскиот работник, вклучувајќи ја тука и средната класа. Говореше за важноста на солидарноста за успехот на нацијата и за просперитетот на државата, што е централна одредница во филозофијата на револуционерот Че Гевара. Ова искуствено е атипично скршнување во друг светоглед, кој до вчера се сметаше за строго лев. Но само навидум. Оти се работи за идеолошка и пропагандна дубара. Фактички, Трамп кажа дека без мотивиран и задоволен работник, ниеден сопственик на капитал не може да очекува долгорочен профит (колку милениуми ќе треба за ова да го сфатат и македонските сопственици на капитал?). Тоа се докажа и на дело. Во речиси двегодишниот изборен маратон, никој од неговите противници не успеа да му накалеми афера за негов лош однос кон неговите работници. Ниту имагинативната ЦИА ниту производителите на лажни вести не најдоа макар еден негов работник, вклучително и оние што ги отпуштил, да го резилат за лош однос кон нив. Една од пораките до народот беше дека времето на егзистирање со социјална помош ќе го замени со време на живејачка од сопствен труд. Што значи и враќање на достоинството на работникот. А во оваа смисла особена важност за нацијата има најавата за реформи во образованието. Скапо и недостапно за широките слоеви, рече дека произведува луѓе без употребливо знаење. Што, пак, ги прави лесни жртви на дрогата и гангстерајот. Највпечатлива реченица што сме ја слушнале, а ја одразува длабочината на промислувањето на овој контроверзен и комплициран човек, е неговата констатација дека поради ваквата негрижа, Америка неповратно загубила којзнае колку работоспособен и креативен жив потенцијал. Гледано од таа перспектива, тој ~ објави крај на фингираната и политички употреблива ,,лажна наука“. С` на с`, Доналд Трамп и со овој пристапен говор покажа дека е дрзок, решителен и бестрашен човек, кој најави нова содржина на поимот политичар. Успеа за кратко време, односно, во десетина минути да им ги симне маските на лицемерите што владееја со Америка, но и со светската сцена.

Сличности и разлики меѓу Трамп и Груевски

Сакале или не, во начинот на кој ја замислил и ќе ја води американската државна политика можат да се видат извесни сличности во размислувањето и дејствувањето на Трамп и Груевски. Популизмот, грижата за вработувањето, за земјоделството, фиксацијата кон образованието, акциите за популаризација на македонските производи, борбата со фармацевтската мафија на почетокот на првиот мандат на Груевски, напорот (досега неуспешно) да ја активира македонската наука во развојот на економската основа на државата, борбата со елитизмот им се високо на агендата. При што Груевски е пионер во ваквите политики по стаж. Обајцата се тешки и комплицирани карактери, кои умеат да изненадат без претходно да навестат. Но, постојат и огромни разлики. Груевски е тип што јавно говори како да оди по јајца. Не е експресивен и колоритен. Kако да има потреба да го придушува сопствениот темперамент. Да се убиеш, не можеш да му извадиш значаен цитат. Трамп, пак, јавно се обраќа со кратки, содржински полни реченици и недвосмислени пораки. И не се занимава со ефектите од нив. Груевски е деталист, кој жилави со часови за работи што соопштени кратко и прецизно се повпечатливи за увото на слушателот. И Груевски држи до народот, ама не го слуша при обликувањето на своите одлуки. Тој е елитистички нетранспарентен, што е општа политичарска болест во Македонија. Највпечатлив таков случај беше пржинскиот резил вопреки волјата на народот. И да, детали со многу симболика. Доналд Трамп им се заблагодари за поддршката на американските моторџии, пандан на руските што ги устоличи Путин, а ги доби како поддржувачи непланирано и Груевски. Но тој никогаш не смогна храброст за слично јавно да ги констатира и да ги уважи. Трамп неустрашливо го поздрави со дигнат прст државното знаме на Русија, кое се развеа на денот на устоличувањето среде Вашингтон, пркосејќи ~ така на пропагандната кампања дека на власт го донел ,,хакерот“ Владимир Путин. Додека Груевски на еден обичен протестен собир во Скопје јавно, недостоинствено и опортунистички се огради од развиореното руско државно знаме, веројатно, на ,,замолница“ на еден обичен американски амбасадор, иако без ограда, со огномети го слави американскиот национален празник. Што е најзагадочно и нелогично, Груевски, како и остатокот од европската политичка елита, со исклучок на Виктор Орбан, очигледно уште има проблем да ги прифати тектонските промени во Вашингтон што ги донесе Доналд Трамп, како што претходно не можеше да ја препознае промената во улогата на Русија на светската сцена. За жал на Македонија и Македонците.

Мирка Велиновска за Дневник

Ненаситни соросписки платеници: За Павле Богоевски од СДСМ платите од 3.600 евра месечно биле недоволни

Pavle-Bogoevski-SDSM-Soros

Платата од 3.600 евра месечно е премала за дејци како Владе Милчин, кога е во прашање се низ што поминал поранешниот директор на Сорос Македонија – ова е ставот на екс-вработениот во Соросовите невладини, а денес пратеник на СДСМ, Павле Богоевски.

Неодамна во јавноста проструија информации за висината на платите на поранешниот и сегашниот директор на Сорос во Македонија, кои наводно се движат меѓу 3.400 и 3.600 евра месечно, односно повеќе од 10 просечни македонски плати.

Но, тоа за Павле Богоевски не е доволно. Според него за сето она што за Македонија го правеле Владе Милчин и Фани Каранфилова-Пановска, биле и премалку платени:

Разбирлив е површниот пристап на Богоевски бидејќи доколку навлезеше подлабоко ќе требаше да објасни дали под „се низ што прошле“ мисли на голготата низ која минал Милчин кодошејќи величини како Ристо Шишков, десетиците милиони грантови кои ги поделил на невладините поданици на Сорос/СДСМ или улогата на дежурна жртва и репресиран од системот, со месечна плата од 3,600 евра и неброено многу претстави кои ги режирал без никаков проблем во време на она што го нарекува режим.

Ако пак Богоевски подлабоко навлезеше во голготите на Фани Карранфилова-Пановска, ќе требаше да си ја плука довчерашната претпоставена, односно себеси – имајќи предвид дека беше дел од невладината пешадија на Сорос која го окупира граѓанскиот сектор и го стави потполно во служба на СДСМ и Зоран Заев.

Соросовите невладини беа меѓу главните експоненти на платеничката „револуција“ која имаше за цел да ги одработува задачите зададени од СДСМ прикажувајќи наводно автентично граѓанско движење на кое СДСМ подоцна ќе му се приклучи и ќе направи широк фронт за рушење на власта.

Она што денес е совршено јасно, откако шарените платеници станаа пратеници, е дека сето тоа беше провидна претстава која ако излажа некого тогаш, денес нема дилема дека шарениот циркуз беше дело на СДСМ од самиот почеток па се до крај, кога со автобуси носеше луѓе на собирите на „револуцијата“.

Притоа беа осквернавени бројни споменици на историјата на Македонија и македонската државност, уништен државен имот и направена штета од стотици илјади евра.

Богоевски сега сака да го прикаже како херојски чинот на финансирање на невладини организации кои ќе се користат како пешадија на политичките игри на СДСМ, па затоа за него месечната плата во висина од десет просечни плати која ја зема директорката на Сорос не е доволна и требало да зема повисока.

Којзнае колкава плата Павле смета дека треба да зема самиот тој, имајќи предвид се што направил за Македонија уништувајќи државен имот и споменици во насилните протести во кои немаше повредени протестирачи, но имаше речиси 50 повредени полицајци.

-Ние се занимаваме со тоа кој колку е платен и кој е „поавтентичен“ протестирач. Без да навлегувам подлабоко, ќе кажам дека – имајќи предвид низ што се’ поминаа и поминуваат Владимир Милчин и Фани Каранфиловска –Пановска, мислев дека земаат повисоки плати од сумите кои ги објави курир. И мислам дека заслужуваат, пишува Богоевски на својот фејсбук профил.

Милошоски: Јанева ја погази дадената заклетва, наместо како обвинител на Заев се појави како негов бранител

Milososki-pres-VMRO-januari

Денес уште еднаш да потсетиме за непрофесионалноста на Катица Јанева, која што ја погази заклетвата која ја има дадено како обвинител и наместо обвинител на осомничениот криминалец Зоран Заев, се појави како негов бранител, истакна на денешната прес-конфренција Антонио Милошоски, член на ИК на ВМРО-ДПМНЕ.

Во продолжение следува интегрален текст од прес-конференцијата на Милошоски

Истовремено многу интегативно што неколку дена имаме молк и од госпоѓата Катица Јанева и од Зоран Заев. Никој не сака да се јави да објасни зошто е повлечено обвинението, ниту пак Зоран Заев се јави да побара обвинението да има судска разрешница ако верува дека е невин.

Но целата јавност како и госпоѓата Катица Јанева и нејзиниот штитеник Зоран Заев знаат за вината што е сторена и за доказите што се прибрани.

Катица Јанева се откажа од предметот Пуч со срамно образложение дека фактичката состојба прикажано во обвинителниот акт била во спротивност со наводни докази кои што таа ги обезбедила за други два предмета. Но да потсетиме доказите ги оценува судот, Катица Јанева во моментов е обвинителка но сеуште не е судија. И СЈО е обвинителски орган, а не судски совет.

Со одлуката со повлекување од предметот Катица Јанева се постави во улога на суд, излегувајќи од сопствените ингиренции и почна сама да ги суди и цени доказите се со цел да му помогне на обвинетиот Зоран Заев.

Предмети на кои се повикува Катица Јанева за да го ослободи Заев се уште се во фаза на истрага. А, предметот од кој што се откажа и го повлече обвинението имаше правосилен обвинителски акт.

После оваа скандалозна, политичка и непрофесионална одлука на СЈО повеќе нема дилеми. Предметите на кои ги отвара госпоѓата Јанева се отпочнати од една единствена причина, само да му се помогне на Зоран Заев уште еднаш преку политиката да ја избегне својата кривична одговорност.
Катица Јанева знае дека признанието на Ѕвонко Костовски е непобитен доказ за организираната криминална мрежа на Заев и Верушевски.

И знае дека скајп комуникацијата во која што се заговараат и граѓански немири е непобитен доказ за делувањето на оваа група.

Катица Јанева знае дека материјалите се обезбедени со посебни истражни мерки и тие ја потврдуваат одговорноста на Заев.
Затоа госпоѓата Јанева се одлучи со политички акт а, не со обвинителски или правен акт да го заштити политичарот Зоран Заев кој што ја злоупотребува политиката за да се затскрие од своите криминални влијанија.

Да беше Зоран Заев невин тој ќе побараше судска разрешница на овој случај, а да беше Катица Јанева професионален обвинител, па во овој случај ќе го доставеше до судот и ќе излезеше на рочиште да ги претставува доказите во улога на обвинител.

Но како и да е, ние изјавуваме дека овој случај не завршува со политичката одлука на Катица Јанева, и порано или покасно Зоран Заев и Верушевски ќе одговараат за тоа што го сториле на Република Македонија и за што се обезбедени докази.

ВИДЕО: „Стоп операција Сорос“ бара реакција од новата администрација на Трамп

SOS-pres

Иницијативниот одбор на граѓанското движење „Стоп Операција Сорос“ ги информираше граѓаните дека овие денови ќе побараат одговор од Американската амбасада и од мисијата УСАИД во Македонија, на кој начин соработуваат и ја финансираат Фондацијата Отворено општество во Македонија.

-Станува збор за пари кои преку разни програми овие две институции ги даваат на Фоднацијата на Отворено општество за политички цели и за пласирање на одредена политичка идеологија што е прифатлива само за една политичка опција во Македонија. Исто така, сите релевантни институции во САД ќе бидат информирани за случувањата во Македонија на оваа тема, како и новоформираната администрација на претседателот Доналд Трамп, од каде што ќе побараме да се изврши ревизија на оправданоста на овие програми и воедно ќе побараме да се изврши одредена истрага во врска со можна злоупотреба на овие парични средства кои припаѓаат на даночните обврзници на САД, вели Ненад Мирчевски.

-Ние движењето „Стоп Операција Сорос“ сме им благодарни на САД за големото ниво на поддршка како политичка и безбедносна така и на финансиска која и ја доделуваа на Република Македонија во изминатите децении. Свесни сме дека САД имаше огромен придонес за создавање на самостојна Македонија во раните 90-ти години, но сепак пријатели се пријатели затоа што ја кажуваат вистината. Јавноста, како и новата администрација на САД мора да знаат што навистина се случува во Република Македонија со финансиите кои се влеваат во нашата држава, а истите произлегуваат од даночните обврзници на САД, истакна Никола Србов.

Тој вели дека македонската и американската јавност треба да знаат дека од февруари 2012 година УСАИД влезе во стратешка соработка со фондацијата отворено општество финансирана од Сорос во Република Македонија, а Сорос ги вбројува во топ 10 негови стратешки партнерства. Во 2012 година УСАИД Македонија потпиша договор за проект за развој на граѓанското општество во Македонија тежок безмалку 5 милиони долари, а како главен изведувач е фондацијата на отворено општество. На оваа организација ѝ се придружува и Центарот „Форум“ на господинот Сашо Ордановски, Младиот образовен форум, Центарот за граѓански комуникации и реактор. Целта на овој проетк е да се развие мрежа на поддржувачи на овие организации низ државата и да се поттикнува активизам и да се создаваат платформи за мобилизирање на активисти.
-Во декември 2012 година во Македонија започна да се креира кризата со блокирањето на парламентот од страна на СДСМ кога требаше да се донесе буџетот на Република  Македонија, по што следеше и нападот на собранието на Македонија од страна на активистите на СДСМ и од фондацијата отворено општество. Оваа меѓусебна соработка помеѓу Усаид и Сорос заврши на 31 август 2016 година или поточно гока завршија протестите на така наречената шарена револуција во Република Македонија, потенцираше Србов.

Цветин Чилиманов како член на овој одбор вели дека овие денови биле преплавени со понуди и повици од граѓани кои се заинтересирани да се приклучат и да бидат дел од оваа иницијатива и сакаат на некој начин да придонесат за нејзината успешна реализација.

– Преку социјалните мрежи ние во текот на овие денови ќе ги информираме и граѓаните како можат конкретно да испратат информации како и во Македонија, така и во Вашингтон, да испратат свои забелеѓки, поплаки и коментари до луѓето кои ги распределуваат овие средства и да им кажат дека Македонија го цени стратешкото пријателство со САД, но изминатиот период на мекој начин тоа беше киднапирано од една група од двете страни на двете држави, изјави Чилиманов.

ЈАСНО Е КАКО ДЕН: Сите ќе се изненадат кога ќе се изјасни Заев

Zoran-Zaev-crna-senka

Години наназад кога сакате да ги слушнете или прочитате ставовите на СДСМ, вели аналитичарот Александар Пандов, проверено најточните информации ги имаат нивните Соросови платеници, Фрчковски, Геровски, Тричковски и Ордановски.

Пандов: Многу често, посочениве ликови се и креатори на политиката на СДСМ. Чисто за потсетување дека многу порано пред да го промовира швајцарскиот кантонален модел, Геровски промовираше федерализација, а Фрчковски нудеше премиерско место по клуч на Албанец. Оттука, јасни се ставовите на СДСМ околу сеалбанската платформа и покрај тоа што откако таа се појави во јавност, СДСМ го снема од јавност. Повторно тука се нивните медиумски мегафони, кои не што не виделе точка која не би можеле да ја исполнат и договорат, туку целата таа платформа им била и мала рамка, па истата и би ја доградиле. Повторно и повторно пред очи на целата македонска јавност гледаме како овие изроди лицитираат и се наддаваат со македонските национални интереси. Во целиот циркус создаден од Заевата понуда за официјализирање на албанскиот јазик како втор службен на ниво на цела Македонија и федерализацијата на државата, па преку зголемувањето на влогот на албанските политички партии со платформата и барањето за промена на името, знамето и химната на државата и прифаќање на сето тоа од нивната Соросова медиумска коњаница, верувам дека, сепак, последниот влог е оставен за нивниот лидер Зоран Заев. Во остварување на неговата желба за доаѓање на власт повеќе пати ни докажа дека не постојат лимити и ограничувања, не постојат државен и национален интерес. Постои само личен и партиски. Затоа е за очекување дека кога, конечно, Заев ќе се изјасни за платформата сеалбанска, целата македонска, а и сеалбанска јавност ќе биде изненадена од понудата на Заев.

На иста линија е и колумнистот Сотир Костов, кој јавно праша зошто молчи Заев. Го потсети и дека политичар што молчи, а не дејствува во судбоносни моменти, не може ни да води модерна политика ниту да зборува за демократија.

Костов: Kаде си ти? Чекаш молчешкум да добиеш шанса да бидеш мандатар, премиер и државник што ќе ја води Македонија? Тешко на политиката и на демократијата со тебе, кој едноставно не ги одбира, не му сече главата. Потешко на сдсмовците со тебе, со лидер што се крие. Најтешко на сите нас со „државник“ како тебе, кој не знае кога треба да го крене гласот за Македонија. Зоране Заев, јави се!

И новинарот Дарко Јаневски потврди дека работите полека се склопуваат. Така, од една страна го имаме СДСМ, кој со двојазичноста го отвори патот за платформата, од друга страна Грците, кои велат дека веќе ни упатиле предлози за промена на името, од трета страна Србите, кои преку Дачиќ ни се заканија дека едвај чекале да дојде на дневен ред некое прашање од наш интерес.

Јаневски: И го имаме Бушати, кој ни дообјасни дека во таа држава со ново име, кое Грците великодушно ни даваат да си го избереме од нивните предлози, ново име ќе има и мнозинскиот народ. И пак доаѓаме до платформата во која се вели дека итно треба да се реши спорот за името за да влеземе во НАТО и во ЕУ. Во спротивно… се знае. Е, сега, додајте го кон ова и оној кодош од Британија кој бил политички комесар во британската амбасада во РМ, Тимоти Лес, кој бара поделба на нашата држава и целиот мозаик е склопен. Се разбира, потсетете се и на сѐ што беше направено во овие две и пол години (и кој сѐ учествуваше во тоа) за да се спушти мнозинството на ВМРО-ДПМНЕ во парламентот од 63 пратеници на сегашните 51 и сѐ си доаѓа на своето.

„ПОТКУП“ ЕДНА ГОДИНА ТАПКА ВO МЕСТО: Заев се појави на суд, но адвокатите имаат нови барања

Zaev-Sudenje

Првото рочиште за случајот „Поткуп“ во кој е осомничен лидерот на СДСМ, Зоран Заев, беше закажано за 25 јануари минатата година. Оттогаш имаше повеќе одложувања за старт на процесот поради службени обврски на Заев. На последното рочиште неговиот адвокатски тим побара изземање на обвинителот и преземање на предметот од страна на СЈО

Во Кривичниот суд за денеска е закажано ново рочиште за случајот „Поткуп“ против лидерот на СДСМ, Зоран Заев.

На последното рочиште одржано на 20 декември минатата година, на кое беше присутен и осомничениот, одбраната на Заев побара изземање на обвинителот Владимир Милошевски поради тоа што, како што наведоа адвокатите, сторил повеќе повреди на правото за правична постапка.

Неколку часа подоцна, Јавното обвинителство за организиран криминал и корупција го одби барањето. По добивање на известувањето од Обвинителството, судијката го прочита во судницата, но рочиштето не продолжи и беше одложено за денеска поради неодложна службена обврска на Заев.

Овен што побараа изземање на обвинителот, адвокатите на Заев побараа и запирање на постапката сè до донесување решение од страна на специјалното јавно обвинителство, до кое поднеле барање за преземање на предметот.

Одбраната забележа и дека видеото што служи како доказ на обвинителството, во кое наводно Заев бара поткуп, сè уште не е отстрането од Јутјуб. Според адвокатскиот тим, зад објавување на видеото стојат Јавното обвинителство за организиран криминал и МВР, кое врши снимање.

Првото рочиште за „Поткуп“ беше закажано за 25 јануари минатата година, а оттогаш имаше неколку одлагања поради службени обврски на Заев и здравствени проблеми на неговите адвокати.

Заев, според Обвинителството, во својство на градоначалник на Општина Струмица, од струмичкиот бизнисмен Иван Николов побарал поткуп од 163.924 евра, односно по две евра за еден квадратен метар градежно земјиште во Струмица, за кое Николов бил заинтересиран да го приватизира.

Половина од парите, како што стои во обвинението, требало да бидат за Заев, а другата за изградба на црква во Струмица.

На јавна седница за оценување на обвинителниот акт, одбраната на Заев истакна дека описот на кривичното дело во обвинителниот акт не ги содржи главните елементи на кривичното дело примање поткуп, односно не постојат службени дејствија што ги презел Заев како градоначалник на Општината, ниту, пак, постои материјалната корист, односно примени пари за извршената работа.

Соросовката Делина Фицо – екссопругата на Рама ќе ги раздава 9-те милиони на УСАИД за невладини во РМ

Delfina-Fico-Edi-Rama

Поранешната сопруга на албанскиот премиер Еди Рама, Делина Фицо, во текот на пет години, до 2021 година, ќе има главен збор во распределба на околу 9,5 милиони долари што преку американската агенција УСАИД ќе им се дадат главно на соросовите организации во Македонија затскриени зад завесата на терминот „невладини“. Таквата можност таа ја добива врз основа на тендер завршен во септември минатата година, кога целата работа е завршена поради можната смена на администрацијата во САД, пишува Дневник.

Политиката на УСАИД е парите за т.н. невладини во секоја држава да му ги додели на еден конзорциум, кој потоа слободно располага со нив. Во Македонија тендерот го доби Ист вест менаџмент институт (East West Manegement Institute – EWMI) – глобална НВО, за која не треба да се образложува дека е поврзана со Сорос – во партнерство со четири организации во РМ: Фондацијата за интернет и општество „Метаморфозис“, Асоцијацијата за демократски иницијативи (АДИ), Фондацијата „Отворено општество- Македонија“ (ФООМ) и Националниот младински совет на Македонија (НМСМ).
Формално, Ист вест менаџмент институт е независна непрофитна организација, која работи на зајакнување на демократските општества преку здружување на власта, граѓанското општество и приватниот сектор да изградат одговорни, кадарни и транспарентни институции, кои им служат на граѓаните и работат за нивно добро. Во неа Делина Фицо ја извршува функцијата директор за програми за граѓанско општество на глобално ниво и е одговорна за регионот на Југоисточна Европа. Инаку, се работи за втора по ред сопруга на Еди Рама, со која тој ја почна врската во 1991 година. Подоцна стапиле во брак, кој траел околу шест години, при што живееле на неколку различни адреси – во Тирана, во Париз или во Германија. Последното заедничко појавување им е во 1997 година, а потоа Рама оди во Париз, додека Фицо заминува во САД на стипендирани студии. Според албанските медиуми, никогаш не беше разјаснето зошто парот се разделил. Сепак, разводот поминал мирно и премиерот и Фицо останале пријатели. Делина потоа стапува во брак со сегашниот министер за локална самоуправа на Албанија, Бледи Чучи.

Во биографијата на Фицо на професионалната социјална мрежа „Линкедин“ стои дека таа студирала албански јазик и литература на Филолошкиот факултет во Тирана, а потоа на приватниот универзитет „Њу скул“ во Њујорк, каде што станала магистер за непрофитен менаџмент во 1999 година. На истиот универзитет, во 2005 година Фицо магистрирала политички науки. Во однос на работното искуство, на профилот на Фицо е наведено дека една година работела како програмски директор на проект на организацијата „Ворлд лрнинг“ за религиозна хармонија во Албанија. Потоа Фицо работела за меѓународната компанија за развој „Хемоникс интернешенел“, која работи за билатерални и мултилатерални донатори и приватниот сектор за менаџирање проекти во земјите во развој. Организацијата примарно конкурира за договори од УСАИД и менаџира проекти што покриваат технички сектори. Од 2010 година до денес Фицо е вработена во Ист вест менаџмент институт, како директор за програми за граѓанското општество. Слично како и во Македонија, во Албанија во наредниот период ќе бидат поделени девет милиони долари за одредени проекти

– Фицо, која е активистка на граѓанското општество и сопруга на министерот за локална самоуправа Бледи Чучи, ќе менаџира со девет милиони долари од УСАИД, дадени за правдата во Албанија. Фицо е директорка на програмата на граѓанското општество во Ист вест менаџмент институт, чиј донатор е и фондацијата на Сорос – пренесоа минатиот месец албанските медиуми.

Инаку, парите определени за проектите во Македонија ќе им се делат на невладини организации без оглед на промената на администрацијата во Вашингтон. Минатата година беше распишан и оглас за вработување осум лица во проектната канцеларија на Ист вест менаџмент институт во Скопје.

Kонзорциум дели десетици гранта

Дејствувањето на Фондацијата „Отворено општество“ во Македонија изминативе години и реакциите што ги повлече изминатиов период се добро познати. На чело на втората организација членка на конзорциумот Фондација „Метаморфозис“ се Бардил Јашари и Филип Стојановски. Пред да дојде во оваа организација, Јашари работел во Фондацијата „Отворено општество“, а „Метаморфозис“ во моментот го финансира порталот што се занимава со проверка на тоа колку се вистинити вестите во Македонија , како и за медиумите на албански јазик . Главно се занимаваат со медиумите што не се под контрола на Сорос. Исто така го финансира и медиумот на албански јазик , чиј главен уредник е Елида Зилбеари – член на Одборот на „Метаморфозис“. Во моментот „Метаморфозис“ има отворен повик за 7 гранта во максимална висина до 120.000 долари во областите на доброто владеење, антикорупција, владеење на правото и слично.

Третата членка на конзорциумот, организацијата АДИ Гостивар, е најголема невладина организација кај Албанците во Македонија, а нејзиниот основач и прв човек е Алберт Муслиу, често присутен во јавноста и како политички аналитичар и редовен брифер на дипломатите во земјава. Во моментот АДИ доделува 4 гранта од по 15.000 долари за младински НВО и неформални младински групи.

Сорос му дава пари на Институтот и решава за нивна распределба

Интересно е да се наведе дека Фондацијата „Отворено општество“ на Џорџ Сорос во однос на Ист вест менаџмент институт се јавува во двојна улога. „Отворено општество“ се јавува, прво, како донатор на средствата потребни за функционирање на Институтот.

Нејзиното име може да се најде на листата со донатори објавена на неговата официјална интернет-страница. Истовремено, од друга страна, Фондацијата „Отворено општество“ во Македонија ќе се јави и како членка на конзорциумот што ќе решава за поделбата на парите што ги дава УСАИД за невладини организации во нашата земја.

Британскиот амбасадор го чисти теренот за Заев и за СДСМ

Ambasador-Garet

Неверојатно со каква леснотија амбасадорите од странските дипломатски претставништва ги наметнуваат своите „визии“ за Македонија. Како резултат на сновидението на германската амбасадорка Кноц во 2009 година, Македонија и по три години ја преживува најголемата криза. Додека сѐ уште трае молкот на НАТО и на ЕУ за вмешувањето на Тирана во постизборниот процес во Македонија, британскиот амбасадор објави како треба да изгледа Македонија десет години од денес, со програмата на СДСМ. И тоа токму на денот кога СЈО го амнестираше Заев од „Пуч“

Изборниот инженеринг подготвуван од надвор не ги даде посакуваните резултати во Македонија, но тоа не значи дека неговите креатори ќе се откажат од намерата да ја отераат Република Македонија во правецот што го замислиле тие, па колку и да е спротивно на идејата и волјата на македонскиот народ. Разликата е во тоа што сега настапите и туркањето на агендата се многу поотворени. Како што кризата во која „гази“македонското општество трета година не е домашна работа, така и плановите и идеите за излез од неа нема да бидат оставени да бидат резултат на домашниот глас. Во таа насока не може да се гледа поинаку ниту на ставовите на политичкиот ментор на СДСМ за прифатливоста на платформата од Тирана, ниту на кревањето раце на СЈО од случајот „Пуч“, ниту, пак, на визијата на британскиот амбасадор Чарлс Гарет.

Без да се навлегува во нова анализа за вмешувањата на Тирана и на Приштина во чисто внатрешни партиско-политички решенија, како што треба да претставува платформа за соработка на идната македонска коалициска влада, не може да се изостави фактот дека таквата поставеност не е без „амин“ од центрите на моќ, пред сѐ од Брисел и од Вашингтон. Првенствено бидејќи Албанија е членка на НАТО, па секој збор оттаму не може да се гледа само како на политичка незрелост или недоветност на премиерот Еди Рама или на министерот за надворешни работи Дитмир Бушати. Изостана и реакција од НАТО и од ЕУ за средбата во кабинетот на Рама под картата на Голема Албанија, а молкот важи и за именувањето на Македонците со „Славомакедонци“ од Бушати. Тоа што најмалку треба да се добие од Брисел, како седиште на двете организации, е дали Тирана ги изразува заедничките ставови на алијансата и на ЕУ или барем дали се согласува со тоа што претставува отворен чин на агресија. Но, одговор нема да се добие имајќи ги предвид однесувањата на амбасадорските претставници во Македонија по овие прашања.

Дипломатските и амбасадорските „излети“ кога се во прашање Република Македонија и нејзината иднина не се нови. Ако земјата се наоѓа во клинч во кој, по сѐ изгледа, кризата по изборите наместо да почне да се надминува, дополнително ќе се замрсува, излетот на политичарите на етничките Албанци од Македонија во Тирана и платформата што ја донесоа оттаму, недвосмислено потсетува на визијата која за Македонија ја имаше германската амбасадорка Урлике Марија Кноц.

Во симулацијата во која учествувале ученици, како што објаснуваше Кноц во 2009 година, етнички Македонци и етнички Албанци, Македонија за 10 години требало да биде во ЕУ со сменето име „Северна Македонија“, а државата да била двојазична. Иако имаше остра реакција од македонското МНР, Кноц беше викната на „пеглање“, а Германија се огради од „визијата“, денешната актуелност во Македонија, претставена и преку програмата на СДСМ и преку платформата од Тирана, недвосмислено се движи во таа насока. Во кампањата СДСМ ветуваше и двојазичност и брзи евроатлански интеграции. Во платформата на Рама се бара и промена на името за интеграции и двојазичност. Различно од симулацијата на Кноц е само решението за името. Но, тоа и не е проблем по топлите односи кои новата германска амбасадорка ги гради и ги има со СДСМ, особено преку домашните советници во амбасадата. Така неодамна Кристине Алтхаузер, наследничката на визионерката Кноц, беше во СДСМ, каде што, според партијата, е разговарано за „потребата од продолжување на демократските процеси во Македонија и формирање нова, силна, посветена Влада кон реформските приоритети“.

За да не остане само на тоа дека во отсуство на американскиот амбасадор, германската амбасада сама ја турка агендата, деновиве повторно се активираше и приклучи британскиот амбасадор. Иако нема можност силно да убедува во придобивките од интеграцијата во Европската унија, тој сега објави „блог-есеј“ „од иднината“ како симулација за тоа каде тој смета дека треба да оди Македонија.

Во период кога се очекува Македонија да ја добие новата влада или поточно дали старо-новиот двоец Никола Груевски и Али Ахмети ќе договорат заедничка владина платформа за следниот период; Гарет притрча на помош во СДСМ. Надевајќи се дека нема да дојде до договор, а дека следен мандатар би бил токму Заев од СДСМ, британскиот амбасадор со време ја подготвува сцената за таквата влада. Во писанието на Гарет таа влада би се базирала на „Планот за живот“ на СДСМ, само што, дипломатски поткован, тој ја нарекува „Визионерскиот план Македонија: Национална стратегија за сите наши граѓани“.

Zaev-plan-za-zivot

Всушност, сновидението на Гарет за Македонија е објавено истиот ден кога СЈО соопшти дека крева раце од случајот „Пуч“, со што повторно лидерот на СДСМ е амнестиран од обвинение. „Прочистувањето“ на Заев се случи неколку дена откако партискиот политички ментор, Сашо Ордановски, јавно ги банализираше и оправдуваше барањата од „сеалбанската платформа“ како прифатливи. Британецот Гарет сега додава „ветер во грбот“ со есеј за промоција на платформата на СДСМ со симулација како Македонија да „процвета“ по соработката меѓу „етничките Македонци“ и „етничките Албанци“. Името на нацијата во есејот не му е важно откако двата етникуми во неговата бинационална држава работат според „Планот“ или, како што вели, „националната стратегија“. Но, секако, прва работа што ја направиле „етничките Македонци“ е промена на името на државата.

Со јазик достоен за учесниците на симулацијата на Кноц, Гарет доловува идилична иднина со „стратегијата“. Извонредното лидерство успеа да биде пример во регионот и да направи значаен придонес за евроатланските интеграции… Секако, договорот 2020 година со Атина за името беше основа за голем дел од ова. Постигнувањето на тој договор не беше пикник и бараше значајна политичка храброст во двата главни града. Но, шест години подоцна, на тоа се гледа како на добра работа, не само поради тоа што конечно го отвори патот – заедно со реформите што следуваа по изборите 2016 година – да се приклучи во НАТО и почеток на преговорите за членство во ЕУ. Македонија веќе не е во корпусот „претешки задачи“, пишува Гарет. Всушност, Гарет го претставува токму барањето на етничките Албанци од Платформата, брз влез во НАТО и почнување на преговорите за ЕУ, без гаранција за успех.

Гарет не застанува тука и продолжува да ја прикажува како негова визијата на СДСМ. Пишува за реформите во правосудството поврзани со „сензитивни судски одлуки со политичко влијание“, но не објаснува дали тоа се однесува на случаите како „Монструм“ или „Диво Насеље“, што за дел од етничките Албанци се „политички монтирани случаи“. Гледајќи од аспект на иднината, британскиот амбасадор во делот на економијата и младите во целост ги вградува инкубаторите и стартап-центрите од планот на СДСМ што ја претвориле земјата, како и да треба да се вика по промената на името, во конкурентна, особено за младите во Тетово, Битола и Штип.

Британскиот амбасадор умно не го оптоварува неговиот есеј со кантонизацијата и со федерализацијата од политички аспект, но затоа економскиот „рапиден раст“ го припишува на „конструктивната соработка меѓу етничките Албанци и етничките Македонци“. „Имаше особено умни соработки меѓу етничките Албанци и етничките македонски компании со цел меѓусебно да се прошируваат различните вештини и контакт-мрежите за да ги искористат регионалните можности“, објаснува Гарет, кој во Тетово препознава иден „Олимписки центар“ откако се надминало загадувањето. „Иако низ историјата на Македонија никогаш не ѝ било лесно, но ‘декадата на Македонија’ била декада на успех“, прејудицира Гарет кој во својот блог-пост нагласува дека сѐ започнало по изборите во 2016 година.

Имајќи предвид дека како резултат на последните три години, кризата изнедри платформи кои во целост се во корелација со симулацијата на Кноц од 2009 година; прашањето сега не е кога тоа сценарио ќе пропадне, туку дали државата ќе дозволи амбасадорските симулации и сновиденија да станат реалност. Постизборното чистење на теренот преку амбасади и вонуставната инсталација во правниот систем за изигрување на изборниот резултат по секоја цена не остава место за сомнеж дека наскоро треба да се очекуваат нови и нови кризи со иста цел. Иако главните ликови во кризните сценарија се менуваат (не смее да се заборави на СМС пораките на Заев до Мендух Тачи), целта останува иста. Единствена пречка за исполнување на сновиденијата сето ова време беше народот и затоа тој мора цврсто да опстои зад насоките каде сака да се движи државата и зошто повторно ја довери власта на ВМРО-ДПМНЕ. Државата, пак, мора отворено да инсистира на одговори и одговорност за однесувањата и од земјите чиишто амбасадори се претвораат во „јасновидци“ и од центрите на институциите кон кои Република Македонија се стреми – Европската Унија и НАТО – за вмешување на партнерските држави во внатрешните работи на Република Македонија.

Македонски хомосексуален сајт делумно финансиран од Амбасадата на САД демне малолетници на Фејсбук!

Makedonski-homoseksualen-sajt

Најмладите Македонци на возраст од 13 години се таргет на македонски сајт за хомосексуална едукација и вести. Преку плаќање на реклами на Фејсбук, овој веб-сајт им се наметнува и малолетници кои се уште се немаат запишано ни во средно училиште. Финансиер на queer.mk е Американската амбасада која пак се оградува од она што излегува на сајтот.

13-годишници се таргет-група на македонскиот сајт за информирање на ЛГБТ заедницата, queer.mk. Овој веб-сајт, кој објавува вести за активностите на лезбијките, хомосексуалците, бисексуалците и трансвеститите ширум светот, на својата фејсбук-група плаќа реклами за тоа нивните вести да им излегуваат на почетните страници на 13-годишни деца.

455097-makedonski-homoseksualen-sajt-demne-maloletnici-na-fejsbuk

– Вие ја гледате оваа реклама затоа што queer.mk сака да им пристапи на луѓето кои се над 13 години и живеат или скоро биле во Македонија – стои во објаснувањето од Фејсбук кога ќе кликнете на прашањето: Зошто на вашата почетна страница се појавуваат токму вакви, хомосексуални информации?

Ако кликнете на било која од овие реклами кои им се појавуваат на малолетниците, ќе бидете пренасочени кон веб-страницата queer.mk, каде што има информации, совети и уште многу други работи поврзани со хомосексуалците. Што всушност претставува и своевидна пропаганда за најмладите, кои се таргет-група, односно – ги навлекуваат.

455096-makedonski-homoseksualen-sajt-demne-maloletnici-na-fejsbuk

Сопственици на сајтот се 2 невладини организации, Квир Македонија и Женска Алијанса – Скопје, а тие во нивниот импресум навеле дека нивен финансиер е Американската амбасада во Скопје.

– Содржините на сајтот се од информативен и едукативен карактер, наменети за подигнување на јавната свест за човековите права и слободи на сите граѓани, особено ЛГБТК. Темите во публикацијата се од интерес како за ЛГБТИК заедницата, така и за пошироката публика – стои во описот на сајтот.

455098-makedonski-homoseksualen-sajt-demne-maloletnici-na-fejsbuk

Од сајтот не ни кријат дека нивна цел е да пристапуваат и да поттикнуваат комуникација помеѓу ЛГБТ луѓето, значи малолетни тинејџери кои им се таргет-група.

– Некои од активностите на нашата редакција се медиумски активизам, информирање за сите релевантни аспекти од животот на ЛГБТИК заедницата, поттикнување на ЛГБТИК луѓето и организациите на отворена комуникација за своите вредносни ставови и животни стилови, како и јакнење на нивната самодоверба и самопочитување – додаваат од queer.mk.

Во описот стои дека главен и одговорен уредник на сајтот е извесен Петар Стојаковиќ, менаџер е Гордана Трпчевска, а како новинари кои информираат за активности на ЛГБТ заедницата ангажирани се Катерина Гетева и Биљана Божиновска. Сајтот на хомосексуалците има и видеоснимател и монтажер кој се вика Борис Каески, како и двајца волонтери.

Граѓаните на социјалните мрежи го искажуваат своето незадоволство од тоа што вакви сајтови му плаќаат на Фејсбук за да се појавуваат и да ги заведуваат нивните деца.

455099-makedonski-homoseksualen-sajt-demne-maloletnici-na-fejsbuk

– Гнасна пропаганда, Содома и Гомора. Кој ги спонзорира овие ЛГБТ сајтови? Полни со хомосексуални вести, сајтови кои спонзорирано се шират и тоа погледнете таргет од 13 години па нагоре? – прашува еден од загрижените граѓани.

Дали овој сајт има други финансиери освен наведената Американска амбасада, сопствениците не откриваат јавно. Но, иако им дава пари за да промовираат хомосексуализам кај тинејџери, амбасадата на САД се оградува од она што излегува на queer.mk.

– Овој проект е делумно поддржан од Амбасадата на САД. Мислењата, откритијата, и заклучоците, или препораките изнесени овде се на имплементаторот (ите)/авторот (ите), и не ги одразуваат оние на Владата на САД – стои во објаснувањето од Амбасадата.

Колумна на Влатко Ѓорчев: Што се случи и како натаму?

Vlatko-Gjorcev-Kolumna

Една работа е јасна: СДСМ ги загуби изборите. Всушност, ги губи изборите во континуитет. Со години и децении. И таму веќе со години и децении никој не презема одговорност за сето тоа.

Нема политичко витештво, ниту политички обичај, карактеристичен за развиените демократии, во кој поразениот го признава поразот, му честита на победникот, а после тоа понесува политичка одговорност за сето тоа. Kај СДСМ и Зоран Заев на овие избори не видовме ништо од сето ова.

Во текот на изборната вечер беше јасно дека ВМРО-ДПМНЕ победува и во мандати и во вкупниот број гласови. Се работеше за разлика од 20 илјади гласа. Тоа изгледа како мала разлика, но сепак е значајна. И во кошарката, и во фудбалот, и во ракометот, и во атлетиката има тесни победи, но спортскиот дух и џентлменскиот пристап кажува дека е фер и исправно да му се честита на победникот.

На 11 декември 2016 година резултатите почнаа да доаѓаат во 21 часот, па 22 часот и по полноќ. Резултатите ги знаеја и партиските штабови и ДИK. Но, признавање на поразот од страна на СДСМ немаше. Напротив, се излезе со еуфорична прес-конференција на Петре Шилегов, па уште поеуфорична прослава пред Владата на Република Македонија, со победнички говор на Заев, а всушност се работи за пораз.

Поминуваа деновите и неделите. Поминаа и приговорите во ДИK. Помина и прегласувањето во Теарце. Резултатите и мандатите се официјализираа и потврдија. Но, признавање на поразот немаше. Ниту планираат да има.

Немаше ниту честитка за победниците. Иако само неколку дена пред изборите Зоран Заев најави дека ќе ја честита победата доколку загуби и дека ќе преземе политичка одговорност, кај него таква работа нема.

На пример, само еден месец пред македонските избори беа изборите во САД. Хилари Kлинтон имаше предност во вкупниот број гласови, но Доналд Трамп победи во повеќе сојузни држави и освои повеќе електорски гласови, со значителна и убедлива разлика. Хилари Kлинтон честита истата вечер, по полноќ.

Таква е праксата насекаде во Европа, за жал, во Македонија со Зоран Заев и СДСМ ниту има гест на политички ферплеј ниту одговорност за смирување на тензиите по изборите и обединување на граѓаните за државните интереси. За жал. Во Македонија од СДСМ имаме оспорување на резултатите, приговори, поплаки, бојкот на Собранието и саботажа на меѓународната позиција на Република Македонија.

Нема ниту политичка одговорност затоа што во СДСМ лидерот може да ги губи изборите со години и години, без за тоа да поднесе каква било одговорност. Последен што поднесе таква одговорност е Владо Бучковски. Во 2006 година.

По него, таква пракса немаа ниту Радмила Шекеринска ниту Бранко Црвенковски, но сепак рекордер во порази без негово признавање сепак се Зоран Заев и актуелното раководство. Всушност, се сеќаваме и на локалните изборите кога СДСМ со победа во одвај 10 општини и со само 10 градоначалници прогласуваше големи победи преку Емилијан Станковиќ.

Така беше и на парламентарните избори кога при порази од 61 спрема 33 пратеници или со разлика од 200 илјади гласа ги губеше изборите, сепак СДСМ и неговата верна медиумска дружина не ги признаваа резултатите.

Таква е ситуацијата во која и сега се наоѓаме како држава. Што треба да се прави?

Едноставно, треба да се состави влада во најкус можен рок која ќе има полн политички легитимитет со учество на најголемата партија, победникот на изборите. Јасно е дека во случајот тоа е ВМРО-ДПМНЕ.

Сите операции и шпекулации за бајпасирање на волјата на мнозинството граѓани се неповолни варијанти за Македонија и демократијата во државата. Изоставувањето на ВМРО- ДПМНЕ од составување влада ќе донесе силен анимозитет од огромното мнозинство граѓани.
Таквата влада нема да има легитимитет, ниту поддршка од граѓаните. Таквата влада ќе донесе само тензии во општеството и фрустрирано мнозинство. Таквата влада ќе биде прилично нестабилна затоа што нема стабилност таму каде што не се почитува волјата на граѓаните, а владата е прилично непопуларна кај огромното мнозинство граѓани.

Од сите тие причини сите политички субјекти треба да го имаат сето ова предвид. Доволно беше од кризата предизвикана од СДСМ последниве 2 години. Состојбите треба да се стабилизираат, а државата и институциите да се вратат во нормала.

Составувањето нова и легитимна влада од победничката партија ќе биде првиот чекор во таа насока. И потоа поразените на изборите ќе треба длабоко да размислат за причините за поразот и за политичката одговорност што треба да се преземе.

Пишува: Влатко Ѓорчев за Дневник