Колумна на Стевчо Јакимовски: МИЗЕРИЈА

Stevco-Jakimovski

Денес силно ја почувствував миризбата на очајот. Стевче Јакимовски објави некаква квазиелектронска анкета на која наводно води, за што Курир објави и вест. За негова жал има и реални анкети, правени според научна методологија, и тие покажуваат дека разликата од 7.000 гласа во полза на СДСМ на парламентарните избори, (21 спрема 14.000) пред локалните избори е зголемена во полза на Стефан Богоев. Ако има општина која е фикс во прв круг, тоа е бездруго Карпош. Веројатно видел реални анкети и Стевчо, ама не ги објавува, очајот го тера да потклава некаква шега од Strawpoll, за која најде за сходно да им се заблагодарува на жителите на Карпош. Очај, и мизерија. И да најавам: Идната недела вистинска анкета на Телма за рејтинзите на партиите пред локалните избори.

Почитувани, го гледате ли изливот на омраза и бес од македонското независно новинарство?
Јас никогаш не зборам напамет туку со факти:

1. Електронската анкета за Општина Карпош е направена во штабот на СДСМ односно од мојот против кандидат. Горе именуваниот тоа може да го провери.

2. Кога мој пријател гласал на почетокот на електронската анкета, неговиот бил 17-ти глас за мене а веќе против кандидатот имал 160 гласа.
Заклучокот е логичен, тие ја подготвиле апликацијата и се спремиле да го зададат ударот за да обезбедат стартна позиција од 200-300 гласа предност, очекувајќи потоа дека граѓаните на Карпош едвај ја чекале неговата анкета и ќе доживее силен бран на поддршка. Очигледно не биле блиску до реалноста и набрзо потоа им се случи пресврт и како што ме информираа моите пријатели (бидејќи немам време да седам пред компјутер туку имам друга работа), во континуитет бев во водство меѓу 200 и 300 гласови. Веројатно луѓето кои што живеат во виртуелниот свет, со виртуелна анкета очекувале силен почетен ефект и после 12 часа да објават дека нивниот кандидат убедливо води, а народот да каже ваууууу!!! Каков кандидат.

3. Се јавив еднаш да им се заблагодарам на тие што гласале за мене и да прекинат со гласањето од две причини:

а). Да не ја трошат енергијата зошто поддршката е евидентна

б). Затоа што има трик во електронската анкета зошто постои можност кај нив да ги покажува ИП адресите на гласачите и потоа да ги напаѓаат моите поддржувачи.

4. Бидејќи оваа работа не им успеа, добро е да си ги запраша своите пријатели зошто првата вечер после 23 часот луѓе коишто сакале да гласаат за мене, апликацијата им покажуваше дека веќе гласале а тие тоа претходно не го сториле.

Се мачеше така цел Социјалдемократски сојуз и со сите трикови разликата се движела во моја полза од 11 и 13%. По дводневно измачување во 50 минути по полноќ се јавува гореименуваниот претставник на независното новинарство со навреди во кои што ме нарекува мизерија. Кој е овде мизерија? Тој што мести и спрема анкета, подготвува партиски војници за „блиц-криг“ гласање или оној кој што граѓаните го поддржуваат? Бидејќи срамот е голем, воодушевување од нивниот кандидат нема, па независниот новинар се обидува да ги извади како „минус пред заграда“ со навреди кон мене се разбира. Кој е овде мизерија одлучете сами.

Се повикува на минатогодишните избори и предноста што ја оствариле минатата година. Лесно е да седиш зад компјутерот и да плукаш на далечина, а многу потешко е да работиш на терен но за среќа, многу покорисно. Од работата на терен моето искуство го вели следново: Во јуни 2008 година ВМРО ДПМНЕ во Карпош го победи СДСМ со 7.200 гласа разлика, а само девет месеци потоа во март 2009-та во првиот круг јас водев со 3.600 гласа разлика. Колку сигурни им се денес анкетите на независните мислители  и нивните пријатели покажува фактот што цела пролет немаше да форсираат еден, па потоа втор кандидат и сега на крајот го исфрлаат малку подобриот од трите кандидати, за кои што не се среќни ни тие ниту пак јавноста. И сега на крајот да се послужам со зборовите на Тито кои се однесуваа за битката за Неретва или т.н. операција „Wais“ цитирам: Ми смо знали да се спрема велика операција под називом „Wais“ и да на нама иде 120.000 непријатељских војника. А ми смо имали око 40.000 партизана. На Неретви су се први пут удружили и били на истој страни и четници и усташи и немци и италијани и муслиманске полиције. Али ја и моји другови нисмо спавали, веч смо припремили наш план. – затворен цитат. Е да знаат „и ја и моји другови не седимо скрштених руку“. Тие правеле анкета која ќе ја објавеле наредната недела. Па и ние правиме анкета која ќе ја објавиме наредната недела. И не само оваа, правевме и претходно. Резултатот вели дека народот ве прочита.

Јас нема да употребам навредливи зборови, а независното новинарство нека се преиспита дали е етички нивен колега да ме споредува со Хитлер, да ме нарекува мизерија, да ми се заканува со миразот на мајка му – телевизија Телма. Всушност не ми кажа ништо ново, телевизија Телма никогаш не била на моја страна, секогаш била против мене не известувала објективно во ниту едни мои избори, во моментов прави необјективни стории. Но нека. Ќе ги издржам сите нив, како што вели Тито и „четници и усташи и немци и италијани“ и.т.н уште четириесетина дена. Сите нив и нивните навреди, лаги, конструкции. Тие нека лажат и нека мразат а јас ќе продолжам да работам за Карпош.

СО ЗАЕВ ГО ДОПРЕВМЕ ДНОТО! Не ја даваме својата татковина Македонија!

zaev-sdsm

Копнееме по здрава демократија и вистинска правна држава. Ова што ни се случува е лудило, хаос и насилство над разумот и над правото и правдата.

Зоран Заев со неколку остри, брзи предавнички, неуставни и незаконски, авторитарно и на своја рака повлечени потези, однадвор и одвнатре ги матира Република Македонија и македонскиот народ. Но таа нагло вивната „ѕвезда опашарка Заев” интензивно согорува пред наши очи и бргу ќе ја снема од ова политичко небо! Време е да си го вратиме човечкото и национално достоинство и нормалниот општествен живот во својата татковина.

За изградба на убава, цврста, стабилна и функционално хармонична зграда „што ќе допира до облаците”, со која и во која ќе бидат пресреќни сите нејзини корисници, а надворешниот свет ќе запира пред неа за да је гледа, да ја проучува како највисока културолошка и општествена доблест и да и’ се восхитува, а потоа за неа и за нејзините вредности и нејзината посебност да раскажува надалеку – е потребен врвен архитект, исклучително надарен, поткован со највисоки стручни знаења од архитектурата, градежништвото и од разни други мултидисциплинарни области, длабоко запознаен со историјата на архитектурата и со нејзините најважни развојни фази, појави и дострели во минатото, како и со нејзините најактуелни современи трендови и насоки во светот, и пред се’ човек умен и разумен, стрплив и трпелив, што за таа сложена задача со почит и со доверба е одбран од луѓе рамни на себеси во секоја смисла, човек способен да презема и да се носи и со најтешка индивидулана одговорност за проектот, но и сосема отворен, толерантен и готов за инспиративна колегијална работа со голем и комплексен тим соработници од најразновидни специфични сфери, за сите заедно да ја остварат највисоката градителска цел – убаво, респектабилно, функционално и на секој начин препознатливо архитектонско дело.

Таков благороден уметник, архитект-градител, никогаш не брза хистерично веќе наредниот ден по преземањето на обврската, без долгоречен и јасно, во секоја насока проучен и обмислен прецизен план, да натрупа арматури, бетон и цигли, „па што испадне”, туку пред воопшто и да ги направи првата скица и првиот постудиозен нацрт и да го започне својот проект, доаѓа на самото место на планираната градба за да види in situ што има таму од старите културолошки наслојки и објекти, не за утредента да довлечка багери и булдожери, грубо да ги урне и да ги срамни со земја за да направи нова амбиентална tabula rasa на која со него и со неговите идеи ќе започне светот, туку затоа да види на кој начин би можел тие стари вредни објекти и наслојки да ги вгради во својата творечка визија, или дури тој самиот авторски да се вгради во творечката визија на своите претходници, и не само да ги поврзе во природен континуитет времињата минати и сегашни, туку и да им ја искаже заслужената почит на бројните генерации градители кои со иста таква одговорност и грижа настојувале да го облагородат и да го осмислат просторот со убавина, функционалност, духовност и други хуманистички вредности

Така е и со државата. За изградба на убаво организирана, достоинствена, здрава, цврста и стабилна, функционална држава по мера на човекот, потпрена врз долгите, столетни и милениумски општохуманистички но и посебни национални искуства, држава пред која со восхит ќе го задржуваат својот здив и својот поглед соседните и најдалечните земји, пријателите и оние што не се тоа, за да се чудат и да се восхитуваат на таа единствена општествена градба, до подробности обмислена и најрационално и праведно структурирана за задоволување на сите сопствени животни и граѓански потреби, но и за успешна надворешно-политичка комуникација и соработка и соодветна врамнотежена економска размена со надворешниот свет – за изградба на таква држава е потребен навистина голем, пред се’ исклучително општопризнаен чесен и достоинствен човек, со никаква морална, етичка, или не дај Боже криминална дамка или каква и да е друга срамотна афера и дубиоза на својот општествено-политички и граѓански лик; умен државник, водач со визија и со најреспектабилно знаење, особено од сферата на политиката и политичката економија, човек на кој на прво место му се идеалите на доброто, просперитетот и достоинството на татковината и на неговиот народ, човек што одлично ги познава и највисоко ги вреднува длабоката национална историја и култура врз чии темели, поставувани низ епски драматични луњи и невремиња е создавана и создадена државата, човек за кој на сите им е познато дека има својство на освестен хуманист и космополит, но пред се’ и над се’ голем непоколеблив патриот кој никогаш, под никакви условувања, закани и уцени во интерес на туѓи државни, политички, воени или криминални интереси, нема да ги предаде и да ги продаде највисоките национални вредности и стојности на својата држава и на својот народ.

Таков благороден државник не се јавува како ѕвезда опашарка која доаѓа од никаде, болснува само кратко, преку ноќ, со брзинска револуција и преврат, и особено не денес, во 21 век, кога народните социјални и други револуции се најдалечно историско минато, а пак новите се само дизајниран, бојадисан (портокалов, розов или „шарен”) производ на обмислени и најбогато финансирани меѓународни заговори. Тој и таков благороден човек расте постапно во својот народот и со својот народот, вреднувајќи го секој свој човек, секој поединец, без оглед на националност, раса, политичко, верско или какво и да е друго определување, но вреднувајќи го и секое драго камче, секоја нежна тревка, секоја дробна капка вода на својата земја и секое и најмало делче на своето сакано небо. Таков човек се вика патриот и може да се овенча со титулата државник, зашто не е само помоден подлизурко на некои и на нечии минливи егзибиционистички и авантуристички идеи однадвор, туку вистински претставник на својата држава и нација, подеднакво модерен и актуелен во своето и во сите наредни времиња.

Таков благороден државник кога ја презема власта, најнапред се опкружува, не со распашана тајфа сомнителни и кримогени типови прибрани кој од каде, туку со најврвни стручњаци од сите области, независно од нивната партиска, политичка или каква и да е друга припадност и определеност, непоткупливи, професионално проверени и докажани во домашната и меѓународна јавност, со истите оние високо морални, етички и хуманистички својства што го красат и него самиот, далеку од секоја примисла на каква и да е криминална или антидржавна дамка и сенка на својот граѓански лик.

Таквиот државник-домаќин седнува со тие свои најодбрани соработници, длабински ги проучува претходните текови во државните работи, внатрешни и меѓународни, до последниот цент се запознава со постојните финансиски прилики и очекувања. Заедно со својот тим ја констатира општата состојба во државата, а кога таква реална слика е создадена, официјално и’ се обраќа на јавноста и со сето тоа ја запознава, зацртувајќи ги основните назнаки за целите и за натамошниот развој на општествено-економските планови што треба да се спроведат, и достоинствено бара и од народот со општ консензус да го поддржи во тие настојувања, стоејќи зад нив со својата одговорност. Но тоа не е возможно да се направи како во експрес-лонец, во најкус можен рок од неколку дена, па нека се и 100 дена, но во секој случај создавање на таа и таква длабинска објективна слика не е возможно преку ноќ. Тоа подеднакво важи и за меѓународните односи.

Затоа само сосема хистеричен човек, неразумен и апсолутно неспособен да ја врши највисоката власт во државата, како квислиншкиот премиер Зоран Заев, веќе наредниот ден по доаѓањето на тоа место, по неотповикливите налози на своите бројни надворешни и домашните големоалбански уценувачи, на своја рака итно превзема најрадикални внатрешни и меѓународни потези и активности, манијакално брзајќи да ги реализира од денес до утре, „зашто се нема време”, божем веќе наредниот ден ќе влеземе во НАТО и ќе ги започнеме преговорите за прием во ЕУ. Според таквото хистерично однесување и невидено панично забрзување на сите најважни и највитални процеси во државата за кои секогаш е потребно соодветно време и општ национален консензус, веднаш се виде неговото тотално политичко лудило и избезуменост, неговиот најприземен, „шарен” уличарски дилетантизам, но пред се’ и над се’ до крај се разголи неговиот најбеден предавнички карактер од самото морално дно.

За жал, токму ова, најлошото, најстрашното, најбедното не’ задеси нас во Македонија со појавата на Зоран Заев.

Околу однадвор издизајнираната и импортирана „шарена револуција”, за која веќе знаеме се’, се насобра најразличен свет, од оние обични, па и добронамерни, чесни, но излажани и заведени луѓе, само желни за квалитетни општествени промени, до ултра-левичари, полу-левичари, пара-левичари, анархисти, љубопитни денгуби, па оние сосема дезориентирани и животно неуспешни типови, „бунтовници без причина”, лудаци, неранимајковци, насилници, уверени и неуверени социјалдемократи и шовинистички интриганти, од „наднационални”, „надвременски” и „надграѓански” будали и тепајмајковци до најобични уличарски штеточини, и особено до оние бескрупулозни дебели кариеристи, кариеристи од сите видови, што во тие матни води си ја почувствуваа својата единствена, прва и последна шанса за брз лов на кожени фотелји и работни места. Да се урива „режимот”.

Личност бр. 1 која можеше до крај да го исхистеризира и да го обедини сето тоа „шаренило без придавка” беше безобѕирниот и подмолен социопатски и криминален водач Зоран Заев, уценет од разни страни и на разни начини, и готов на се’, особено на безочно предавство. За него апсолутно никогаш нема да има поинакви зборови, а времето и народот ќе му судат, нему и на неговата предавничка клика, до последниот (нека не се лажат дека ќе има оправдувања со „партиска заповедна одговорност” и слични глупости), зашто со неколкуте најстравотни, вртолумни деструктивни потези, и само во неколку дена, Заев тотално и најбедно ни ја понижи нацијата, ни ја расшрафи државата, ни ја раздаде татковината на меѓународниот дивјачки алчен панаѓур, и не’ фрли на коленици.

Со Зоран Заев го допревме дното. Го видовме и тоа најцрно црно зло во сиот негов бес и разурнувачко лудило. Така не постапуваат благородни градители и архитекти на државата, така не се гради ништо, така само се урива и се уништожува создаденото од генерации и генерации вредни луѓе. Овој најстрашен национален стрес што го доживеавме и што сеуште секојдневно го проживуваме поради неговото лудило и предавство е клучен момент за целосно разбудување! Сега ни е навистина доста!

Крајно време е силно да се оттурнеме од тоа дно до кајшто, давејќи не’ безмилосно, не’ потона Зоран Заев, и додека сеуште имаме здив во душата и сила во телото енергично да изнурнеме, да испливаме на површина од овој мрачен и болен хаос на самоуништување, да вдишеме нова надеж и да си го вратиме човечкото и национално достоинство и нормалниот општествен живот во својата татковина Република Македонија.

Македонија е рајска градина – затоа така безмилосно и безобѕирно се грабаат да ни ја земат!

Но душата на македонскиот народ е нашиот најголем и неуништлив потенцијал.

Бескрајно да си ја сакаш татковината – тоа е нешто најнормално, најчовечко и најубаво.

Бескрајно да си го сакаш својот народ – тоа е нешто најблагородно и најсвето.

Бескрајно да си го сакаш својот мајчин јазик – тоа значи да си ја сакаш својата божествена дарба, својата Песна над песните!

Да сториме се’ и да дадеме се’ од себе за да не дозволиме подмолни грабежливци да ни го откраднат сето тоа и да го уништат – тоа е најголемиот дедовски и татковски завет што не можеме и не смееме никогаш да го изневериме и да го препуштиме на ваквата зла судбина што и’ ја наменил Зоран Заев со својата предавничка клика и со своите големоалбански партнери.

Послушајте го овде нашето топло македонско срце како чука. Зарем ќе дозволиме тоа да ни го одземат и да ни го уништат? (Јордан Митев: „Изгрејсонце во Македонија”)

https://www.youtube.com/watch?v=mpgPCmuIn_I 

Пишува: Алдо Климан за Република

Фабриката за лаги на Зоран Заев

Zaev-sdsm-fabrika

Како проклетство, секогаш кога СДС е на власт не се гради ништо, туку се уништува и  се руши и тоа што е изградено и создадено со многу труд и мака на народот. За толку години владеење на СДС не се изгради ниту еден стопански објект, фабрика, не направија ниту едно метро автопат, експресен или селски пат, водостопански, културни, здравствени, образовни, спортски и други објекти за потребите на граѓаните.

СДС е неславен рекордер, не донесоа ниту една странска инвестиција и не се изгради ниту една нова фабрика со странски капитал. Уништија многу фабрики, комбинати, задруги и многу други стопански капацитети, ја растурија економијата, а работниците ги исфрлија на улица. Каде ги трошеа парите? Создадоа пирамидални штедилници и преку нив ги опљачкаа граѓаните.

Криминалот долги години беше и останува основен белег на владеењето на СДС.

Владата на Зоран Заев овој пат посегна по најзначајните проекти од инфраструктурата во Македонија, по автопатиштата, брзите патишта и други инфраструктурни објекти, по објектите од областа на енергетиката, здравството и образованието, детската заштита,  детски градинки, спортот и други објекти.

Поништија многу објавени тендери за изградба на нов клинички центар, тендер за набавка на опрема за ископ на јаглен за потребите на електраните, за набавка на лекови и многу други тендери за изградба на објекти и за задоволување на други потреби на државата и граѓаните.

Шампиони  на неработење

Неспособни да ги решаваат проблемите, сосема неосновано предизвикаа застој на изградбата на автопатите Кичево – Охрид и Миладиновци – Штип, на брзите патишта, реконструкција и проширувањето на патот Градско – Прилеп. Запре да се гради се што беше започнато или подготвено за градба, а објектите ги оставија на милост и немилост да се уништуваат. Машините на автопатите ги сведоа на минимум, а дневно се истура по еден или ниту еден кубен метар песок или се фрла по една лопата асвалст!.

Како докажани рушители, многу е очигледо дека запирањето на градбата на автопатиштата и на други инфраструктурни објекти не е од техничка, туку од политичка природа. Министерот за транспорт и врски Горан Сугаревски даде  небулозни изјави за запирање на градбата на автопатиштата поради “технички пропусти”. Сосема неосновано даде произволни лажни проценки извадени од ракав дека за градбата на автопатот Кичево-Охрид ќе биле потребни дополнителни 120 милиони евра и за автопатот Миладиновци – Штип 20 милиони евра!!.

Неодговорни и неспособни, поништија огромен труд за изградба на Клинички центар во Скопје, објект од приоритетно значесње за граѓаните вреден над 84 милиони евра, каков објект никогаш нема да изградат. За жал, за една недела починаа 8 деца во болниците и клиники во Македонија, а министерот за здравство Арбен Таравари не презема ништо да не се повторуваат вакви несакани случаи. Што направи за здравството освен што противзаконито разреши голем број директори на клиниките и именува нови партиски кадри. Како негово најголемо достигнување во овие три месеци е поставување на тројазични табли на клиниките. Морбидно  и неетички смртта на невините дечиња ја споредува со големиот број на граѓани кои заминале на работа во странство!. Од неодговорните постапки на Владата и Министерот за здравство ќе страдаат граѓаните, а настрадаа невини дечиња.

И додека се привршуваат овие редови, стигна уште една кобна вест дека на детската клиника во Скопје починале уште две деца. Кога ќе се освести министерот Арбен Таравари и Владата? Уште колку деца треба да настрадаат па да се преземат некакви мерки. Наводните невладини хуманитарни организации молчат и немаат никаква реакција. Тие уште се наоѓаат во победоносен занес добивајки нови грантови и фотељи .

Се подготвува терен за голем грабеж

Сосема е јасно зошто се прави тоа. Се подготвува терен за голем грабеж. Целта не е изградба на автопатиштата и другите објекти, туку тендерите кои треба да ги објават за наводните пропусти и да профитираат од нив.

Неспособноста на Владата и надлежниот министер Горан Сугаревски уништија цела градежна сезона. И не само ова, туку и наредната градежна сезона. Неодговорните манипуланти и калкуланти ги доведоа во реална опасност најзначазните објекти од инфраструктурата  во Македонија.

Смислено се одолговлекува предавањето во употреба на веќе изградениот дел од автотпатот од Демир Капија до Смоквица, сакајки да прикажат дека еве и тие нешто направиле на веќе изградениот автопат, да се китат со туѓи перја.                 

Фабрика за лаги во Владата

За да може се оправда ова евидентна рушителска политика, да се оправда  неспособноста, неодговорноста и неработењето, Зоран Заев и СДС посегнаа по веќе испробаниот рецепт да се покриваат со лаги и манипулации.

Во градење на фабрики за лаги СДС има големо искуство.

Во 2005 година ја изгради првата фабрика за лаги, која единствено функционираше, бидејки фабриките беа уништени или багателно приватизирани. Тогаш, некои уредници и некои новинари и преставници на наводни “невладини организации” претпладне ги уредуваа медиумите, а попладне и навечер работеа за потребите на раководството и пратениците на СДС.

Во 2014 година се изгради фабриката лаги на Захир Бекири-Чаушот, близок на Зоран Заев, за фалсификување на лични карти, патни исправи, лажни сметки за депозити во странски банки за функционери на ВМРО-ДПМНЕ и фалсификување на други документи. Ова фабрика за лаги беше комплетно опремена со најсовремена техника за фалсифукување, а беше “снабдена” и со окулу 70 илјади незаконски прислушкувани разговори.

Зоран Заев денес во Владата ја гради најголемата фабрика за лаги со окулу 50 вработени лица!. Ова фабрика за лаги е повеќе од двојнопоголема и од поранешното Министерство за информации. На големината и бројноста на ова фабрика можат да и позавидат и држави кои повеќе од десет пати се поголеми од нашата. Со ова фабрика за лаги раководи Министерот без ресор Роберт Поповски, задолжен за “комуникации, отчетност и транспарентност”. Под маска на отчетност и трнспарентност, ќе се трошат повеќе сторици милиони денари пари на граѓаните за лаги, манипулации и подметнувања.

Сосема е извесно кој веќе е, и кој ќе биде дел од ова фабрика за лаги и на каков начин ќе се примаат “советниците”. Судејки според досега именуваните, нема илузии дека тоа ќе бидат докажани партиски послушници, соросови платеници, шарени рушители, насилници, манипуланти, фолиранти и “пљампачи”, како што деновиве напиша еден поранешен министер.

Нема отчетност и транспарентност

Каква отчетност и транспарентност може да се очекува од еден министер кој служи само на теснопартиските интереси? Поттикнат и охрабрен од  неговиот ментор, опседнат со омраза и реваншизам ги лечи фрустрациите и цинизамот со кој се одликува.

Каква отчетност и транспарентност може да се очекува од таков министер кој нема никаква реакција за толку големото кршење на Уставот и законите.

Министерот без ресор задолжен за комуникации остана нем и глув, а транспарентноста ја замени со гробна тишина за најзначајните прашања од посебен интерес на државата и граѓаните.

Во најстрога тајност се држеше Договорот за добрососедство и соработка со Република Бугарија, додека во исто време за договорот расправаше пaрламентот на Репубилика Бугарија, но не и Собраието на Република Македонија. Тоа ли е транспарентност на Владата и на овој министер?

За вицепремиерот на Владата Бујар Османи, задолжен за евроинтреграции, забелешките кон текстот на Договорот со Бугарија биле „емоционални“, а не “рационални”, а Владата не била тука за решавање на емоционални проблеми!. Национален интерес на земјата биле евроатланските интеграции, а не заштитата на македонскиот идентитет и посебност!. Тој не ја признава македонската химна и никогаш не станал при нејзиното изведување. Голем демократ и голем реформатор-легалист, нема што, па уште задолжен за евроинтеграции!. За него најважна работа е донесувањето на неуставниот Закон за употреба на јазиците, како основа на Тиранската платформа за двојазичност на целата територија на државата и рушење на унитарноста на државата. Илјада пати повторува голема лага дека тоа било последносто прашање од легислативниот дел на Рамковниот договор.

Нема никави комуникации за ниту едно прашање

Што направија  Владата и министерот за комуникации и транспарентност? Ветуваа широка расправа и консултација со граѓаните, невладините организации, друштва и здруженија по сите прашања. Ветуваа транспарентност и инклузија, а постапуваат сосема обратно, таинствено и подмолно.

Зошто за Предлог-Законот за употреба на јазиците  не  е отворена јавна расправа, не е обезбедена ниту една научна и стручна дискусија, не се обезбедени мислења од релевантни државни и научни институции. Бесрамно на тој закон му ставија европско знаменце за да се ограничи расправата во Собранието, иако таков закон никогаш досега не бил, а ниту сега е услов за евроинтеграциите.

Ако за некој закон требаше најширока расправа, тоа беше овој неуставен Закон за употреба на јазиците. Вакви прашања не се решаваат набрзина со уцена и со надгласување. Тоа се прашања за општ консензус, но за жал се тргна во обратна насока. Не се направи ниту обид да се расправа, со што се подигнаа тензиите дека бидејки целта е сосема јасна, да се протури нешто на штета на државата и граѓаните спротивно на Уставот.

Очигледно е дека на Владата и на министерот за комуникации, отчетност и транспарентност, големата фабрика за лаги им служи единствено за конструкции на невистини и полувистини, за уништување на се што не мисли како нив со ковање на завери и подметнувања, уништување на секој медиум кој не е по нивна воља,   притисоци и уцени со СЈО, како некое најголемо плашило.

Тоа ли е враќање на демократијата и слободата? Целта на Зоран Заев е комплетен медиумски мрак, како инструмент за владеење. Мора да има само една вистина, а тоа е она што ќе ја пласира оваа фабрика за лаги, но во тоа нема да успеат, колку притисоци и закани да вршат..

Да основаат и сто фабрики за лаги, неможат да го прикријат овој хаос во државата што го создадоа за сто дена владеење. Сто дена грубо кршење на законите и правата на граѓаните, сто дена расипништво и неспособност, сто дена крчмење на државните и националните интереси на државата. За грубата манипулација и подценување на граѓаните и хаосот што го направија наскоро на наредните избори ќе положат сметка. Народот не заборава и не трпи измамници и лажговци и за тоа  ќе ги казни.

Пишува: Михајло Маневски

Колумна на Тања Каракамишева: Правото ќе го победи насилничкото, расипничкото и предавничкото делување на СДС

Karakamiseva

Откако СДС со директна помош и обмислена стратегија од надворешниот чадор тргна во походот наречен окупација на системот и пропаѓање на државата со цел исчезнување на  уставното име Република Македонија од внатрешна и меѓународна употреба, со цел насилна промена на идентитетот на Македонците и нивно претопување во бугари, со цел промена на унитарниот карактер на земјата преку аминување двојазичноста да влезе на цела територија на државата спротивно на Уставот, со цел економско уништување на државата, земјата започна вртоглаво да тоне во до сега невидена неуставност, незаконитост, насилништво, расипништво и криминални дејствија што во ниту еден сегмент не можат да се поврзат со демократијата. Секој ден во изминатите три години бевме сведоци на брутално газење и целосно непочитување на Уставот, свесно девалвирање на законите и на институциите на државата, како и политички ангажмани што не се во полза на нашата држава, туку на нечии други интереси.

Почнувајќи од криминалното непризнавање на изборните резултати од страна на Црпко на 27 април, 2014 година, преку неуставното поднесување оставки на пратениците на СДС во Собранието, од една, и незаконското и неделовничкото земање плата цели 15 месеци без еден ден поминат во Собранието, од друга страна, незаконието и неуставното делување на СДС продолжи со несмален интензитет низ разни форми на клеветење и лажно обвинување пред дипломатите и во странските организации дека во Македонија има евидентирано над 500.000 фантоми во избирачкиот список кои наводно секој изборен циклус гласале во полза на ВМРО-ДПМНЕ и дека токму тоа била причината зошто оваа партија победувала 11 пати во континуитет.

Незаконското, неуставното и предавничкото делување продолжи и преку скандалозното откривање на есдеесовската и Чаушовата фабрика за печатење лажни лични карти, фалсификат банкарски сметки, и други документи за потребите на тајфата, а со цел оцрнување на раководните луѓе на ВМРО-ДПМНЕ. Дел од раководните луѓе на СДС беа индиректно вклучени и во помагање на групата терористи во кумановското „Диво насеље“. Црпко и Оливер не се криеја во давањето поддршка. Горди и насмеани правеја селфи со сомнителни типови на местото каде пред само неколку часа беа загинале осуммина македонски полицајци бранејќи ги Уставот и законите на државата.

СДС е партија што во контиунитет го повредува правото во земјата. Тоа го направи кога јавно обзнани дека не го признава легитимитетот и легалитетот на сите државни институции и органи, вклучително и судството преку нивното хистерично инсистирање во правниот систем да се внесат неуставни органи од типот на СЈО, некакви измислени дополнителни или технички министри со право на вето, разни други измислици од типот на Влада за спроведување на избори, гласање на дијаспора по неуставни правила. Сите закони донесени во периодот 2015-2016 година, а кои произлегоа од договорите во Пржино беа неуставни и спротивни на сите европски практики, но поради инсистирање на чадорот, а со тоа и на СДС и платената ергела од шарени „револуционери“ тие станаа македонска реалност. Со нивното брутално, уценувачко и насилно внесување во системот беше извршено класично силување на правно-политичкиот систем во земјата.

Во многу наврати сум пишувала за сите аномалии на овие квази-органи и практики и сум изнела низа констатации дека ниту една од овие експериментални творби нема никаква допирна точка со нашиот правен систем. Сум пишувала и чија творба е СЈО, која е основната цел и намена на овој орган. Три години Македонците и државата Република Македонија се заложници на група политички насилници и криминалци кои не бирајќи начин и средства да дојдат на власт практично насилнички се наметнаа во државата како некакво нужно зло. Заеднички содржател на сите нивни политики и политички дејствувања е насилство, неуставност и незаконитост. Овие политички делувања спротивни на правото треба да се изучуваат како студии на случаи како не треба да се практикува правото и како не треба да „владее правоото“ од сите помлади генерации студенти на правните факултети во земјата, но и пошироко.

Повеќе од јасно е дека политичката криза во Македонија беше вештачки наметната со цел реализација на неколку конкретни планови поврзани со земјата. Мастер планот секако беше поврзан со брзата смена на власта која не одговараше на потребите на чадорот со цел непречена реализација на дамнешната идеја за промена на уставното име, промена на идентитетот на Македонците, внесување на сите елементи зацртани во Тиранската платформа и најбрзо што може внесување на таквата осакатена земја во НАТО. За членство во ЕУ веројатно земјата ќе попричека уште бааги подолг период со оглед дека сите активности што се случуваат на терен се во прилог на дамнешната идеја на Меркел земјите од Западен Балкан да бидат покриени со некакви договори за привилегирано партнерство со ЕУ со кои ем ЕУ ќе ги користи сите бенефити од земјите на Западен Балкан ем овие земји ќе останат надвор од членството во Унијата, а сепак доволно близу до Унијата.

Имајќи предвид дека пред нас се тешките и мачни преговори за членство, ЕУ веројатно уште долго ќе остане со затворени врати за Македонија. Дури и да ги започнеме преговорите за членство денес, процесите ќе одат бавно и со калкулирање на поединечните интереси, пред се, на земјите-членки на ЕУ. Оттаму, примарната цел на чадорот е брзо приклучување на земјата во НАТО структурата со што би се затворила дури и теоретската можност за какво било влијание на Русија во нашата држава, а со тоа и заокружување на интересите на Америка во овој дел од Балканот. Откако Америка ќе ја оствари зацртаната мисија Македонија да ја зачлени во НАТО  природно е да се очекува дека ќе опадне и актуелната поддршка на оваа влада од дел од американската администрација. Со реализацијата на мисијата Црпнатиот најверојатно ќе ја доживее истата судбина како и многумина лидери кои биле донесени на власт не од страна на народот и од избирачите, туку од странски центри на моќ. Да потсетиме на судбината на Гадафи, Садам Хусеин, Мадуро, но и на други „славни“ лидери со еднократна и краткотрајна употреба. Употребени и фрлени во буништето на срамот за сторено предавство на сопствениот народ. Предавниците никој не ги почитува, ниту ги игра на подолг период. Посебно тоа важи за политичари што си го предале сопствениот народ за остварување на свои болни амбиции и себични интереси. Политичари што сакаат преку труповите на своите сограѓани, преку структурата на својата држава да доживеат некаква замислена во нивните глави голема слава за да си ги лечат комплексите на пониска вредност, никој не почитува, и никој не им верува.

Со такви луѓе никој не прави долгорочни политички пријателства и сојузи затоа што и другата страна е свесна дека може лесно да биде излажана, превеслана од предавникот. Кога предавникот е кадарен да се сврти против својот народ, тогаш што го спречува да се заврти и против сопствениот креатор. Старо правило што им е добро познато на старите и искусни политички волци.  Токму затоа, креаторите на овие инстант лидери кои служат исклучиво на нивните интереси ги користат до максимум и за многу брзо време ги фрлаат. Прашањето е не дали Црпко ќе биде фрлен во буништето на срамот од страна на неговиот креатор, туку кога ќе биде направено тоа и каква ќе биде неговата судбина потоа? Што ќе прави тој потоа откако ги направи сите правни преседани во земјата, откако ја погази и ничкоса секоја правна норма, откако го преврте на глава целиот правен систем за да им ги „скине главите“ на омразнетите му политички непријатели? Црпнатиот забрава дека правниот систем колку и од петни жили да се труди во моментов нема да може целосно да го воспостави по негова мерка за да добие заштита тогаш кога ќе му биде најпотребна, тогаш кога „пријателот“ ќе реши да се ослободи од него. Нема да може да ги скрои сите судски и јавнообвинителски „реформи“ по негова мерка затоа што тоа е практично невозможно. Кривичните законици и квалификациите на кривичните дела се горе-долу исти во сите европски држави, судската пракса исто така. Тоа значи дека еден ден кога целата прашина и еуфорија на „голема слава“ ќе се спушти на подот, одговорност за секое сторено кривично дело од страна на Црпко и неговите пајташи ќе има.

Политичката хајка што сега Црпко им ја прави на многу луѓе од ВМРО-ДПМНЕ со директни закани и уцени за затворски казни ќе му се врати како бумеранг. Тоа што на други му го прави спротивно на закон, спротивно на Устав, еден ден ќе му се удри по глава. Еден ден кога со заеднички сили ќе успееме правната држава повторно да ја вратиме со полн сјај, во неа нема да има место за нови политички реваншизми, и нови правни преседани. Едноставно шпилот карти на правната сцена ќе се намести така што повеќе никој нема да може да игра надвор од правилата на правото. Правото ќе биде единствената сила чиј што збор ќе биде последен. Ниту Црпко, ниту кој било друг нема да може таа сила да ја помести од централната ложа. Е дури тогаш ќе можеме да кажеме дека имаме правна држава и дека имаме држава со вистински ред и поредок. За таква држава вреди да се бориме сите и почнувајќи од денес, со целата енергија и расположливо знаење што го имаме како нација за да им оставиме на идните генерации здрав политичко-правен организам кој нема да може да биде инфициран од ниту еден нов црпнат вирус, од ниту една нова или стара политичка или друг вид криминална бактерија. Да се избориме заеднички за имуна правна држава во која секој грешник ќе одговара за стореното противправно дело. Во реорганизираната нова правна држава место ќе нема за анархијата што ја направи Црпко кога влезе во кабинетот на премиерот и со уцена го услови да ја напушти Владата во рок од три дена. Место ќе нема за јавно обвинителство кое ќе одмолчува вакви или други слични криминални настани и дејствија. Место ќе нема за Уставен суд што одлучува да молчи во клучни моменти за државата кога му се „шетаат“ во системот буквално пред очи неуставни закони и незаконски акти а тој не прави ништо. Место ќе нема за истражни органи што молчат за лажни обвинувања дека во Македонија имало незаконски изборни резултати со кои директно се има за цел да се ништи вистинската волја на македонските гласачи. Место ќе нема за уцени и притисоци со незаконски креирани материјали, притисоци од страна на странски амбасадори, подземни пресметки. Место ќе нема за насилен избор на претседател на Собрание, или за кој било друг функционер. Место ќе нема за луѓе кои ќе ја преземат власта како дивјаци, кои ќе ги окупираат институциите со криминалци и послушници, кои незаконски менуваат професионални кадри со насилници и подземни типови. Место ќе нема за партиски послушници во администрацијата, место ќе нема за притиснати судии уценети да судат не по Устав и по закон, туку по директна партиска директива. Место ќе нема за Катици и слични приучени правници, за кандидати за државен јавен обвинител кои зборуваат за селективна правда и за уште поселективна одговорност. Место ќе нема за кандидати кои уште не седнати на јавнообвинителската фотелја зборуваат само за стореното физичко, но не и за стореното политичко насилство врз државата, кандидати за јавен обвинител кои не можат да го видат апла извршениот државен удар во земјата на 27 април 2017 годин. Место ќе има само за Уставот, за законите, како и за неспорните меѓународни договори. Оние меѓународни договори што се спротивни на интересите на Македонците нема да бидат ратификувани и нема да имаат правна вредност.

Пишува: Тања Каракамишева- Јовановска

Колумна на Оливер Андонов: Безбедносни кираџии?

oliver-andonov

Да видиш па да не поверуваш. Вака во една проста реченица може да се даде целиот коментар на глупавата колумна на Геровски насловена како „Алиби за пучистите“ објавена на 24.08.2017 година во плус Инфо. Незнаев дека Геровски станал експерт за безбедносни прашања и не толку за безбедносни ами дури и за разузнавачки односни шпиунски операции. Бравос за првото перо на ѓон СДС и неговата „длабока“ (цпната) промисла.

Доколку сакаме да зборуваме на професионално, а не на политичко ниво, тогаш да зборуваме со неспорни факти, а потоа да судиме кој тоа лаже и за чии цели. Нели според ѓон Црпко сите наши соседи се во право, а само ние не сме. Сообразно со тоа кај нас е вината. Водејќи се од овој црпнат заклучок и Геровски кажа (тресна) голема мисла во јавноста па остана жив. Замислете Живаљевиќ не лажел! Ајдеее! Кој е тој Живаљевиќ и што всушност работи цел живот или што му е основната животна дејност? За голема жал и разочарување на Геровски, јас Живаљевиќ го познавам лично, од некои други времиња и ситуации. Човекот е професионален разузнувач (безбедњак) на српските служби (без разлика во која од нив работи во моментов официјално). За што би бил испратен тој во Македонија, ако тоа не е вршењето на основната му професионална дејност, а веројатно и животна определба? Дали можеби Геровски повеќе му верува на странски разузнавач или на нашите служби? Дали можеби Геровски добил задача од некого од службите (незнам чии или кој) да продолжи со обвинување на нашите служби, конкретно на Агенцијата за разузнавање? Заклучокот од неговата колумна кажува се, бидејќи Живаљевиќ беше кираџија во еден од становите на Геровски. Веројатно од тогаш датира безбедносната кираџиска експертиза на Геровски.

Но, да се вратиме на фактите и професионалноста. Не мислам дека незнае и дека не е информиран Геровски, туку мислам дека зорле се прави будала по оваа прашање. Сепак ќе појаснам. Сите разузнавачки служби во својата оперативна работа во странство се служат со измислици (лаги), легенди, подметнувања, фалсификувања (добро познат спорт на ѓон СДС), манипулирања или кршења на законот (исто така омилен спорт на ѓон СДС) и други помошни неморални и неетични активности. Покрај овие активности разузнавачките служби, особено на територија на друга држава (тука не постојат пријателски и непријателски служби и држави, туку секој работи за свои интерес и за своја сметка, а „соработува“ со другиот повторно од сопствен интерес) работат и користат разни субверзивни и превратнички, пропагандистички и други методи кои ќе донесат полза или ќе предизвикаат промена на политичката, економската и воопшто општествената ситуација во полза на остварување на интересите на нивната држава (и ова е практично или оперативно делување на терен е многу добро познато на ѓон СДС и Геро, така што нетреба да се прави недоветен). Токму затоа сметам дека Живаљевиќ лаже. Лаже како крадец или измамник фатен на дело во недело. Впрочем, кој воопшто може на странски разузнувач или поточно резидент, па дури и скриен зад дипломатскиот статус во амбасадата да му одобри присуство во Собранието или друга институција, а во исто време и да му забрани. Тоа е вечна игра на мачка и глушец помеѓу домашната контраразузнавачка служба и странската разузнавачка служба која сака да направи продор. Затоа тука нема барање дозвола, а понајмалку Живаљевиќ ќе ги најави своите субверзивни и разузнавачки дејствувања на нашите служби. Ова е да плаче човек над глупоста на Геро и неговите наредбодавци, а што има сосема друга и поопасна цел која е политичка и безбедносна. Таа цел Геровски ја најави на крајот на колумната.

Наоѓањето „рачка“ за да се укине Агенцијата за Разузнавање на Република Макеоднија како институција под Претседателот на државата и институција за офанзивно-дефанзивна работа надвор од Македонија за заштита и остварување на нашите национални интереси, е всушност тенденција на ѓон СДС за ставање на сите безбеднсони служби во Македонија под ингеренција на ѓон Црпко и со тоа воспоставување потполна еднострана или поточно еднопартиска политичко-безбедносна контрола врз државата.

Ова е идеја која ѓон СДС како идеолошко деформирана партија одамна ја има. Затоа ги интересираат „реформите“ на Прибе како и ланскиот снег. Ги интересира како да се да стават под контрола во државата за да можат да ги спроведуваат беззаконие и да не бидат казнети за тоа. И еве им се најде можност да ја обвинат Агенцијата за разузнавање и кабинетот на Претседателот Иванов. Во тоа им помогна српскиот разузнавач Живаљевиќ кој со еден удар оствари неколку цели:

1.Се „оправда“ себеси за тоа што беше жив фатен во субверзивно – разузнавачко дејствување на територијата на друга држава.

2.Обвини поединци од разузнавачката служба на Република Македонија дека соработуваат со него, а на тој нашин и со србските разузнавачки служби со што ги дескредитира и по автоматизам ги става вон функција.

3.Помага на ѓон СДС да ја растури безбедносната заедница на Македонија со укинување на Агенцијата за Разузнавање и притоа (во рамки на евентуалното префрлање-преземање на оперативци) искористи можност за повторна инсталација или реинсталација на соработници ан србските служби во Македонскиот безбедносен систем.

4.На посреден анчин да го дискредитира кабинетот на Претседателот на Р.Макеоднија и лично Претседателот Иванов.

Веќе видена приказна на старите пријатели ѓон СДС и УДБА (преточена во структурите на србските служби и остатоците во Македонија), а целата активност координирана од Калето ќе биде сработена од Верушевски и Авромовски, проверени оперативци на ѓон СДС.

Добре дојдовме назад, среќна нова 49-та!

Доцент д-р Оливер Андонов

Евроатлантските Далтони(сти) – Заев, Шекеринска, Османи и компанија

Zaev-Sekerinska-Osmani-Han

ДИКТАТУРА
По сите незаконски и дубиозни постапки на кои трагично сведочиме од државниот удар на 27 април 2017 до денес, а сега и по незаконското сменување на државниот јавен обвинител Марко Зврлевски, навистина дефинитивно не постои веќе ништо што Зоран Заев и неговата кримогена клика нема да го направат во Македонија на незаконски начин, само ако им се ќефне. Тоа се вика Диктатура, со голема буква. Прашање е само дали граѓаните на Република Македонија навистина сакаат тоа да го трпат и да го поднесуваат, и дали и до кога сите ние заедно ќе дозволиме да живееме во такво изопачено општество со распашани Далтони.

КРИМИНАЛЕЦОТ ЗАЕВ ЗАСЕКОГАШ Е ЖИГОСАН СО БУКВАТА „П”
Со политичкото уривање на државниот јавен обвинител Марко Зврлевски, и на Зоран Заев од криминалниот грб му падна еден голем срамен камен за случајот „Поткуп”. За околу еден месец најверојатно ќе добиеме нов државен јавен обвинител, се разбира по партиска заевска линија, а според досегашните мрачни искуства со севозможните махинации на Заев со судството, треба да очекуваме тој да биде и ослободен од обвинението за обид за земање поткуп од 200.000 евра од еден струмички бизнисмен. И така, „дезинфициран”, „прочистен”, „морален”, „како нов”, Заев ќе си се шетка слободно меѓу нас и ќе ги ужива плодовите на својата успешна кримогена дејност, а нам и натаму ќе ни го соли умот за длабинска реформа на судството и за доблестите на правната држава. Но Зоран Заев, што и да си мисли за себеси, мора сосема јасно да сфати и да знае дека како црн црносан жиг втиснат на задникот на некој тупав вол од Дивиот Запад и тој засекогаш е жигосан со голема буква „П”(откуп) и секогаш, каде и да го сретнеме и каде и да го видиме, ќе го гледаме како еден беден криминалец кој кукавички 11 пати бегаше и мизерно се извлекуваше и се криеше од едно до друго судско рочиште само да не го стаса тешката рака на правдата. А замислете само колку убаво би било новиот државен јавен обвинител сите бескрајно да не’ изненади и да не’ израдува, па да го заев(бе) Заева и храбро да го продолжи процесот против него за дебелиот криминален случај „Поткуп”? Но, можеби Зоран Заев баш за тоа и се завзема и вака крваво се бори, за да ни покаже и на сите да ни докаже дека и со него како кримоген, марионетски премиер е можна правна држава во која и тој ќе биде осуден на затвор!!

АРБИТАР БЕЗ ОПШТОНАЦИОНАЛЕН ЛЕГИТИМИТЕТ
Кој е Бујар Османи, претставник на само половина, т.е. на 9% од 18-процентното албанско население во Македонија, што така дрско се наметнува како незаобиколен фактор што ќе одлучува за менувањето на уставното име на Република Македонија? Но, ете, драг мој мнозински македонски народе, токму таков човек што не знае ни за елементарна мерка на цивилизациска пристојност со оглед на вистинската демографска реалност во Македонија во која денес има околу 18% или нешто малку повеќе албанско етничко население, резолутно, пред наши очи енергично ги форсира и ги забрзува преговорите и, што е најстрашно, тој и ќе одлучува за она што му е најсвето на секој македонски човек – за името на нашата татковина. Ете, тоа е таа највисока и најступидна можна цена на бедниот компромис што го направи предавникот Зоран Заев со големоалбанските партнери, кои на тенки и цимкави нишки ќе го држат на власт се’ додека целосно не ја спроведат Тиранската платформа во дело, т.е. Република Македонија да ја претворат во двонационална држава. Се прашувам што ни е нам, луѓе, кога дозволуваме нешто така идиотско и бесмислено, еден случаен, ситен албански политичар со навистина незначителна поддршка од вкупниот македонски електорат, да преговара и да одлучува за менување на името на Република Македонија, и тоа човек на кој тоа име не му значи ништо повеќе од обична мачкина кашлица?

СЛОНОТ И ГЛУВЦИТЕ
Трчаат преку мост слонот по име НАТО и глувците Зоран Заев и Радмила Шекеринска. И глувците си велат: леле, колку татниме! Ете така, неодамна, на средбата на челниците на НАТО на кој му дозволија на Зоран Заев да ѕирне на тој нивен тековен состанок, тој, под ужасен адреналински шок и со цел да ги импресионира со нашата воена готовност, и секако за да го забрза до светлосна брзина приемот на Македонија во членството на Сојузот, пред сите тие воинствени мажишта, „стари борци”, храбро стана, се подисправи, се испрчи, се засили и бувна како некој искусен тобџија-мустаклија од НАТО дека Македонија значително ќе го зголеми буџетот за одбрана. Е, тоа многу ги импресионира челниците на НАТО (а за Трамп и да не зборуваме!) зашто сега барем знаат дека Алијансата со НАТО-Македонија некако финансиски ќе преживее, зашто премиерите на другите членки се покажаа како бедни кучкини синови кои бараа, ако не да се намалат постојните давања, барем да не се зголемуваат. По овој храбар и оригинален, сосема автономно повлечен политички но и продуктивен стопански потег на лидерот на миротворното граѓанско македонско општество, Зоран Заев, НАТО сега ширум ќе ни ја отвори својата шим-шир порта. Само уште до крај да си го скршиме и последниот пршлен од и така веќе до земја свитканиот ‘рбет. Истовремено, пак, охрабрена од тоа што имаме такви моќни добро вооружени, опасни пријатели и Биг-браќа, министерката Шекеринска реши да ги од…бе Русите. „Тие ни се мешаат во животот, и ако му кажеме на НАТО – ќе видат тие со кого имаат работа”, ја цитирам по сеќавање. Лично не се согласувам со таков нејзин плиток говор на омраза кон нашите пријатели Русите, на чија голема и фасцинантна, длабоко европска култура, која, впрочем не почива само на стелтови, томахавки, дронови и носачи на авиони, се напојуваа и се вдахновуваа генерации и генерации, не само македонски граѓани од сите општествени слоеви, туку и денес врз таа импресивна и инспиративна култура растат, учат и се вдахновуваат нови генерации млади луѓе во целиот свет. Затоа, кога не би ми било малку непријатно и јас да применам говор на омраза и одбивност, би рекол дека тие две бедни глувчиња од црнохуморниот виц на нашата современа политичка стварност, Заев и Шекеринска, што толку силно татнат трчајќи на мостот по слонот НАТО, се навистина бескрајно смешни и глупави. Но не, нема да го изговорам тоа, зашто тоа и со голо око се гледа дури и од воените, разузнавачки сателити на НАТО што баш во моментов прелетуваат преку Република Македонија која, гледана од горе, има некакво друго, непознато, сосема бесмислено име.

Пишува: Алдо Климан за Република

А сега се на ред за уништување синдикатите – СКАРАЈ ПА ВЛАДЕЈ!

ssm

Ова што во моментов се случува со македонските синдикати е само очекувано продолжение на уништување на македонското граѓанско, демократско, социјално општество, што внимателно и според цивилизациска логика и општи искуства е градено со децении. Имено, разглобувањето и растурањето на Македонија не се одвива само на државно и на национално ниво, со меѓународен комплот, однадвор и кон надвор, туку и длабоко одвнатре, од самото егзистенцијално јадро, при што на уништувачите на нормалниот социо-економски живот во Републикава им е најважно што поитно да го минираат и да го урнат носечкиот столб на општеството – работникот, и воопшто работниот човек во сите сфери и на сите рамништа, и тоа, се разбира, со ослабнувањето и уништувањето на неговите највитални функционални организациски структури – синдикатите. Едноставно: скарај па владеј.

Можеби во македонските синдикални организации и воопшто самите граѓани се чудат што е тоа што наеднаш почна вака наопаку да се случува во редовите на македонското синдикално движење, и тоа баш сега кога имаме социјалдемократска власт, но веднаш треба да речеме дека тоа е сосема вообичаена, мрачна, деструктивна пракса на квази-социјалдемократските власти во транзициските земјите на нашето најблиско, балканско но и пошироко соседство, бидејќи, како што веќе и пишував за тоа во некои свои поранешни колумни, таа и таква социјалдемократија што се практикува во спомнатите земји, и особено оваа траги-карикатура од траги-социјалдемократија во Македонија („што јужније – то тужније”!), нема никаква врска со изворното значење и смислата на поимот социјалдемократија, туку е друго, тројанско име за најподмолен неолиберализам со кој, со политички притисоци, партизација и директно влијание од нивото на власта, со разни ad hoc мерки и со закони прилагодени кон дневно-политичките потреби треба сосема да се дотолчи работничкото движење, до крај да се потчини и да се зароби работниот човек, и да се оневозможи секој вид организирана граѓанска и политичка побуна и хумана манифестација на отпор против социјалната неправедност и неправда.

Така големите неолиберални банкарски и индустриско-трговски светски центри на моќ како јадица со меко лижавче и на Социјалдемократскиот сојуз на Македонија му го продадоа тој штос дека, само доколку сосема се откачат и бидат супер модерни, шарено-револуционерни, неконформисти во секоја смисла на зборот, и низа други глупости, и доколку го применат импортираниот иделошко-политички терк за капитализам со човечко лице (кај нас е измислен оној идиотски слоган „Македонија за живот”!) ќе станат и ќе бидат посоцијалдемократски и помодерни од сите социјалдемократии во светот, ќе остварат фасцинантен спој на социјална правдина и вртолумен економски растеж, при што е нужно само сосема да ги следат општествено-економските процеси и текови обмислени од глобалниот финансиско-банкарско-трговски аждер, па така постапно ќе се стаса до такво ниво лесно и пријатно да се живее во еден исцело финансизиран свет, односно во таков свет во кој парите сами ќе си се репродуцираат од себеси и ќе си се умножуваат до бескрај, а градовите и селата, улиците и парковите и секое катче во државата ќе блескотат од невидена раскош, светлина и богатство, а магарињата ќе се врзуваат со колбаси. Со еден збор: капиталистичко-комунистички рај! Но нема ништо од тоа!

Еве, почитувани сограѓани, што отприлика ни следува, и тоа не затоа што јас сум пророк, туку едноставно затоа што тоа сценарио е веќе видено и до коска применето во пракса, со тажен крај и за синдикалното движење, и за работниот човек, и за самата социјалдемократија која се претвора во нешто сосема спротивно на себеси и на својата суштина. Што се однесува до македонската социјалдемократија, таа веќе недвосмислено покажа дека станала нешто сосема спротивно на себеси, со тоа што во највиталните државни и национални прашања безобѕирно му го сврте грбот на својот народ и, комплотирајќи со бескрупулозни агресивни странски сили, го изневери, го предаде и сосема се оддалечи од него и од неговите национални права и очекувања.

Но да се вратиме на сегашните и претстојните маки на македонската синдикална сцена.

Прво, во синдикатите ќе се пронајдат или ќе се инфилтрираат шарени социјалдемократски партиски кртови – а тоа, според последниве настани во и околу ССМ, во Македонија очигледно веќе се случува – и одвнатре ќе се изврши груб удар врз нивното социјално заедништво и единство. Тоа на владејачката политиката и’ треба само за да може што полесно да овладее со синдикалните организации и лесно да манипулира со нив. Од една страна, целта е синдикалните лидери да бидат прикажани како синекуранти, неработници, паразити и злоупотребувачи на лидерската позиција што живеат врз грбот на работниот народ, и со разни лаги, подметнувања и измислици сосема да се дезавуираат, а, од друга страна, во синдикалните организации да се внесе немир, неспокојство и чувство на предавство од своите водачи.

Второ, на законодовно ниво допрва ќе се одредат ригорозни квоти на број на членови на одделни синдикални организации кои, доколку се под максимумот на членството што ќе го дефинира/наметне законодавецот, а таа бројка ќе биде исклучително висока, воопшто нема да можат да учествуваат во социјалниот дијалог со властите за заштита, зачувување и подобрување на работничките права. Тоа значи дека голем број помали синдикални организации едноставно сосема ќе бидат исклучени од можноста како најдиректно заинтересирани општествени субјекти рамноправно да учествуваат во разговорите и во донесувањето одлуки за судбината на своето синдикално членство. Истото тоа важи и за организациите на пензионерите, како и за селските или земјоделските цеховски организации. Тоа со квотите, инаку, е една подмолна измислица на Европската Заедница, а се применува секаде каде што се сака да се оневозможи нешто што не им е во интерес на големите концерни или на владејачките структури на ЕУ.

Трето, синдикалните права на полицијата, и особено правото на штрајк, ќе бидат радикално сосечени, со оглед на нивната специфична положба во општеството, а за сите други заинтересирани субјекти ќе се донесат и најстроги прописи за тоа кога воопшто, каде и како ќе се штрајкува. На чесната влада на Зоран Заев, доколку воопшто потрае, многу добро ќе и’ дојдат оградите од ковано железо (што се закануваше дека ќе ги урива, па не ги урна) кога ќе почнат сериозните социјални немири, а на нив нема да чекаме уште многу.

По ваква темелита подготовка за поништување на синдикалната сила и на нејзиното значење во општеството следуваат паралелно неколку работи: изработка на сосема нов закон за работните односи со кој тотално ќе се прекопачат, ќе се деградираат и ќе се искасапат работничките права при склучувањето, траењето и прекинувањето на работниот однос, а истовремено радикално ќе се либерализираат правата на работодавачите. Парадоксално е што сето тоа на најгруб, невиден начин ќе го покрене и ќе го спроведе токму социјалдемократската власт, зашто инаку нема да може да опстане под притисоците од надворешните фактори, т.е. од Брисел, кој од својата кукла на конец Зоран Заев немилосрдно ќе бара штедење, штедење и само штедење, стегање на ременот, смалување на јавната администрација, и пред се’ далеку поконкурентни услови за продор на европскиот капитал во Македонија, а поконкурентни услови во таа смисла, меѓу другото, подразбира и што поевтина, т.е. послабо платена работна сила, и со што помали права.

Во јавните дејности, следува одземање или битно намалување на практично сите здобиени права на вработените, како што се разни додатоци за стаж, за тешките работни услови, додатоци за храна и превоз, додатоци за прекувремена работа и др. А она, пак, што веќе е одземено, сигурно нема да се врати. Сите постојни услужни дејности, пак, во јавниот сектор (во школството, здравството, полицијата итн.), како што се чистењето, одржувањето на објектите, кујните во болниците и сл., сосема ќе се изземат оттаму и ќе се решаваат по пат на надворешна услуга, т.е. на тнр. аутсорсинг (outsourcing), односно во духот на слободниот пазарен натпревар ќе им се понудат на разни домашни и странски приватни претприемачи, што значи дека голем дел од сега вработените во јавниот сектор од тие наведени и низа други гранки на дејност, ќе се отпуштат, дел трајно ќе останат без работа, а останатите ќе бидат принудени да се вработуваат под сосема други, далеку понеповолни услови и со значително намалени права.

Ова не е црна бајка. Тоа е цената на опстојувањето што оваа марионетска социјалдемократска влада ќе мора да и’ ја плати на Европа доколку сака воопшто да се движи кон евро-клубот, особено со вака веќе национално и државно сосема спуштените и скинати гаќи. Она што досега во таа смисла е видено е навистина трагично со самоуривањето и самоуништувањето на социјалдемократските власти кои се соочија со сите тие проблеми, а притоа токму тие мораа да искажат најбрутален однос кон најзагрозените слоеви на населението, всушност, токму кон своите најверни членови и избирачи.

Го имаме на дланка примерот на Хрватска, чија неолиберална „социјалдемократија” со Милановиќ на чело водеше неколкугодишна груба неправедна битка против сопствениот народ, и која, натпреварувајќи се со останатите да биде што попроевропска и посоцијалдемократско-неолиберална и затоа донесувајќи немилосрди закони, особено Законот за извршување, кој за само неколку години вештачки испродуцира 330.000 блокирани и осиромашени граѓани, со внатрешен долг по таа основа поголем од 45 милијарди куни (т.е. преку 6 милијади евра) и илјадници бескуќници и гладни, – заврши во хаос и внатрешно распаѓање, губење на изборите неколкупати едно-подруго, и конечно со голема вантрешна нерамнотежа, фракционерство, главно од кариеристички мотиви, губење и разочарување на членството и на симпатизерите, всушност во една состојба што уште долго ќе мора сериозно да ја преиспитува и да ја санира. Парадоксално е што новата хрватска власт со изразито десен предзнак, покажа многу поголем слух и социјална чувствителност кон најзагрозените слоеви, колку и тоа да е можеби само дел од дневно-политичкиот фолклор кој дури допрва ќе мора да ја потврди својата втемеленост и уверливост како цврст политички став.

Македонските синдикати, еве, наеднаш се најдоа во зона на самракот што ја продуцира власта на Зоран Заев. Дојде редот и на нив. Ќе им биде тешко, и наспроти недвосмислено заедничкиот синдикален интерес ќе имаат меѓусебни разидувања и судири, потпалени и форсирани од власта. Некои од нив можеби и ќе згаснат или ќе се втопат со други доколку не се снајдат во таа политичко-интригантска врвулица. Во услови кога од другата страна на масата за социјален дијалог имаат бескупулозна марионетска влада што ќе се врти онака како што се врти малиот прст на Европа, ќе успеат да опстанат и ќе успеат во својата борба за правата на работниот човек само оние што ќе бидат цврсти, транспарентни и крајно доследно приврзани кон своите синдикални принципи, па и по цена на секоја жртва и страдање.

Се разбира, ова што сега се случува во Сојузот на синдикатите на Македонија е само сондирање на теренот од страна на власта. Веројатно ништо длабоко радикално од горе наведените нешта нема да добие замав се’ до локаните избори. Сериозната синдикална битка со себе самите и со оваа власт ќе започне дури по изборите.

Пишува: Алдо Климан за Република

Зоран Заев е збудален криминалец кој за да си ја спаси кожата ја раздржавува Република Македонија

zoran-zaev-crna-pozadina

Без силна внатрепартиска фракција и без нов, храбар и решителен лидер што ќе му се спротивстави на Зоран Заев, македонската социјалдемократија неповратно е осудена на најбедна политичка смрт и исчезнување во црно едноумие, со извалкани раце и продадена и предадена чест.

Ништо нема да се смени во сегашнава трагична положба на Македонија, се’ додека еден значителен дел од нацијата не сфати, и тоа сосема јасно и без дилеми, дека Зоран Заев е најобичен збудален криминалец кој само си ја спасува кожата, лично распродавајќи ги безобѕирно и безумно нашите највисоки национални и државни интереси и вредности, но истовремено бескрупулозно доведувајќи ја во прашање и егзистенцијата на секој обичен поединец во Република Македонија.

Прашање за милион долари е дали такво национално разбудување воопшто е возможно доколку во неговата партија не постои ниту еден единствен храбар, посилен, автентичен, издвоен, посугестивен и авторитетен глас и човек кој би и’ се спротивставил на партиската диктатура на Зоран Заев и кој околу себе би можел да собере здрава партиска фракција, па и по цена на првичен неуспех да се обиде да ја смени морално, организациски и на секој друг начин гнилата и разнишана внатрепартиска состојба. А таков човек и таков глас, се чини, нема, зашто досега видовме дека секој немир што се случува во редовите на СДСМ е само израз на најтривијално лично незадоволство, лутина и бес на поединци кон врвот на партијата поради тоа што не се нашле на некоја од кандидатските листи за локалните избори, или пак не добиле соодветна задоволштина во алчното разграбување на атрактивните, па и на баналните места во новата кадровска пирамида во државата. Затоа македонската социјалдемократија неповратно и трагично е осудена на ова црно едноумие и не така далечно исчезнување од политичката сцена, со извалкани раце и продадена и предадена чест.

Во меѓувреме, важно е да немаме илузии. На Зоран Заев и на неговата квислиншка влада Уставот, законите и прописите на РМ, тие документи капитални за опстојување и живот на државата, им се апсолутно разбирливи и јасни како ден. Значи, воопшто не станува збор за нивно непознавање поради што тие прават божем случајни грешки и огромни штети, туку тој отпадник од народот и неговата политичко-кримогена и аморална клика свесно не ги признаваат и ги газат, а притоа, како и сите насилници, тоа го прават најпримитивно и на најпонижувачки начин за македонскиот народ, и, постапувајќи според својата деструктивна самоволја и сосема спротивно од она што е запишано во нашиот Устав и во законите, прават се’ брзопотезно тотално да ги обезвредат и да ги обеспредметат за да ја раздржават државата и да создадат нова уставна и законска рамка за нејзино целосно поништување и претворање во нешто друго, т.е. во приватна бизнис-организација како авторитарна сурогат-држава, со широк спектар на дубиозни национално-политичко-финансиски дејности и махинации.

За жал, досега во тие свои настојувања сосема успеаја. Колку поматно, колку похаотично и што побрзо и позбунувачки – толку подобро, зашто никогаш не се знае колку ќе им трае тој невиден пашалак! Тоа е нивното мото и затоа Заев и неговата „влада” од првиот ден хистерично и незаприливо со сите сили турираат со се’ и сешто и во сите насоки, како на внатрешниот, така и на меѓународниот план.

Однесувањето на сегашнава марионетска влада на Република Македонија е типично и сосема препознатливо за однесувањето на оние конфузно-марксистички или пак профашистички латиноамерикански воено-политички хунти од седумдесеттите-осумдесеттите години од минатиот век кои ги карактеризираше застрашувачкото итно одземање на силата на народот, студено и бесчувствително самоволие, апсолутна централизација, партизација и кадровско завземање на власта до последното чиновниче и шајче во државата, исконструирани обвинувачки лаги и политички процеси, атак, а потоа и незаконски спроведена радикална смена и целосно присвојување и приватизирање на судството од најниските до највисоките инстанци, спроведување на исклучиво својата политичка волја спротивно на Уставот и државните закони, распродавање на државните и национални интереси, целосно и крајно оддалечување од сопствениот народ и цврсто поврзување исклучиво со надворешните воено-политичко-финансиски елити од крупните центри на моќ кои ги донесле на власт.

Исто така, во сегашниов случај на Македонија, како и кај тие хунти, карактеристично е и енергичното „прочистување” на полицискиот апарат од „неподобни”, негово внатрешно јакнење и ставање во се’ поистакната партиско-политичка функција, потоа екстремен, континуиран и бескрупулозен притисок врз слободните медиуми и нивно задушување и гаснење, постојано атакување и обеснажување на сосема слободното и политички независно мислење и новинарство и негово најразлично етикетирање и туркање во ист политички кош со опозицијата, за политичкиот фронт да биде што поконтрастно црно-бел; така е и со нескриениот поткуп на невладините организации и поединци и нивно претворање во сопствени, владини, колаборационистички бесни пропагандни филијали, созадавање доминантно еднопартиска клима во државата со јасна намера и насрчен напор да се уништи секоја, па и најмала опозиција, и особено онаа со квалитетна организациска инфраструктура, потоа чистки во сопствените редови, и на крајот, за нив најважното: растрошно однесување, брзо празнење на државниот буџет и незапирливо меѓународно задолжување на државата за измислени цели и ad hoc проекти што никогаш нема да се реализираат, т.е. префлување на јавните финансиски средства на непознати сметки низ светот.

На народот, за да не им се плетка меѓу нозете, му следуваат куп крвописки јавно-нотарски извршителни налози и извршувања, разединување и разбивање, па дури и гаснење на синдикатите, драстично смалување на работничките права, разни видови строги казни и се’ посилно стегање на ременот. На тој начин обичниот човек е трагично и агонично зафатен со своите непремостливи секојдневни егзистенцијални грижи, додека животот се одвива на некое друго место. Да, ќе речете, но ова е социјалдемократија, Не, ќе речам јас, ова што го гледаме во Европа, и особено во тнр. земји во транзиција, социјалдемократијата е само друго подметнато име за неолиберализмот, па така и во Македонија, особено со една ваква безумна хунта на власта, способна единствено за нанесување големи штети.

Тој и таков филм што сега веќе речиси во целост се одвива во Македонија и апсолутно и натаму до крај ќе се движи во таа насока, е виден безброј пати во банана-државите и сето тоа е премногу добро познато и од животот и од историско-економско-политичката литература; единствено актерите се нови. Разликата е само во тоа што државниот удар извршен во Собранието на Република Македонија на 27 април 2017 година не се случи со употреба на воени сили, т.е. со изведување на воени трупи на улиците, туку сосема „глатко”, „лизгаво”, „парламентарно” и „шарено”, иако треба да се нагласи дека со тој пуч сепак на чело на македонскиот Парламент е инсталиран воено-политичкиот конвертит Талат Џафери (бивш офицер на ЈНА! – бивш висок офицер на АРМ! и бивш командант на терористичката ОНА!), не само како функционер со врвно место во законодавната власт, туку и како лице со апсолутно конкретна втора позиција во државната воена хиерархија (заменик командант на оружените сили на РМ). Со тоа и воено-пучистичката заднина на настаните во Собранието е сосема јасна и недвосмислена.

Но има и уште нешто што ја разликува оваа македонска политичка хунта од спомантите латино-американски: државниот удар што таа го изведе не само што не доживеа вообичаена, очекувана, разбирлива и енергична осуда од релевантните и заинтересирани меѓународни фактори, во случајов Европската Заедница и Соединетите Американски Држави, туку тој пуч токму од нив беше долго и прецизно подготвуван, поддржан и на крајот во самиот момент на случувањето и јавно пофален како нешто многу добро, како божемно „поттурнување на демократијата кон напред”!

Но, хунтата си е хунта, како и да си ја викаат нагалено сите тие заедно, а со тој државен удар македонската демократија не само што воопшто не е поттурната кон напред, туку дефинитивно силно е бутната длабоко наназад, во морално-политичко мочуриште, општествено-политичка кал и целосна меѓународна и национална агонија.

И сето тоа се одвива на неколку синхронизирани рамништа и во сосема усогласени иако крајно различни интереси на одделни препознатливи меѓународни и домашни групации и центри на моќ, како и на одделни поединци, меѓу кои, се разбира, на прво место е уценетиот криминалец и национален предавник, и моментално најомилениот евро-атлантски куртизан Зоран Заев, ставен во интензивна меѓународна општа употреба, бидејќи на сите лесно им дава.

Од самоповиканите играчите во „решавањето” на „македонското прашање”, кое е создадено апсолутно вештачки и вештачки се држи отворено се’ додека сите грабежливци не го добијат својот дел од пленот, благодарение на предавништвото на Заев засега најмногу профитираа големобугарските и големоалбанските планери.

Првите, со секавичното составување и потпишување на бугарско-заевскиот договор за соработка, далеку од очите и ушите на целокупната македонска јавност, и без каква и да е јавна расправа и национално консензуално одлучување за тоа прашање, со што целосно и притоа на најпонижувачки начин, спроти најголемиот и најсвет македонски национален празник Илинден, грубо, суицидално се поништени македонскиот народ, македонскиот јазик, македонската национална култура и македонската национална историја.

Вторите, со усвојувањето на предлогот на апсолутно неуставниот Закон за јазиците, со воведување на албанскиот јазик како втор официјален јазик на целата територија на Република Македонија, со што, и без претходно да се изврши целосен Попис на населението за да се констатира реалната состојба на процентуалното присуство на етничките Албанци во државава, за кои постојат сериозни демографски проценки дека моментално во Република Македонија ги нема повеке од 18-19%, е отворен конечниот процес за уставно и правно неосновано создавање бинационална држава, со тешки, драматични и непопреавливи последици за Македонија и за македонскиот народ, што натаму ќе се манифестираат и ќе се одвиваат со вртолумна брзина.

Што се однесува до Грците, знаеме дека министерот Коѕиас доаѓа во Скопје кон крајот на месецов. И тука, за жал, можеме да очекуваме приватен предавнички договор на Заев со Република Грција за најважното национално прашање – со Уставот заштитеното име Република Македонија, за чија промена и не смее да има никакви преговори и договори. Но воопшто не би требало да не’ зачуди, во стилот на досегашните бедни, понижувачки постапки кон македонскиот народ, Заев новото договорено име на Република Македонија цинично да му го објави на светот токму на Денот на македонската независност – 8 септември.

За Европската Заедница и за НАТО, пак, се’ си се одвива како што треба. Нив воопшто не ги боли ниту ги интересира под кое и какво име ќе постои Република Македонија, и дали воопшто тоа ќе биде иста држава или нешто сосема друго, преработено, бинационално, безнационално, бескрвно, бесмислено. Нив ги интересира само земјата, територијата на нашата татковина, нашите градови и села, нашите езера и реки, нашите патишта, нашите планини, шуми и води за своите воено-економски и други планови и за целосна експлоатација на ресурсите и на луѓето. Затоа сето она што досега се случило и што, според детално разработеното за Македонија разнебитувачко сценарио, Заев натаму ќе им го донесе на поддавалник, ним сосема им одговара и на сето тоа со насмевка ќе му ракоплескаат како на мајмун со вратоврска што научил да удира со чинели. Додека постапува како што ќе му речат, дотогаш ќе биде заштитен од прогон за конкретни криминални (не)дела, и особено за најконкретното недело – велепредавството кон македонскиот народ.

Зоран Заев е нашата најголема македонска срамота и трагедија. Тој мора итно да се тргне од најодговорната функција во државата, додека не ја раздржави до последното камче и пердувче. Но прашање е колку уште ќе издржиме со неговата ваква, хиперактивна карциногена, разјадувачка предавничка политика кон државата и кон македонското национално битие.

Но едно е сигурно, почитувани граѓани: треба барем да знаеме и да ни биде (или да ни стане) сосема јасно со кого навистина имаме работа кога станува збор за Зоран Заев. Оставете ги настрана неговите политички флоскули и лаги. Погледнете го она што најуверливо ќе ви каже се’ за него и за тоа кој седи во премиерската фотелја на нашава држава, погледнете ја документарната, законски прибавена снимка, ставена на интернет под наслов „Зоран Заев бара поткуп”, на која се гледа како тој бесрамник и распикуќа, што сега ни изигрува премиер, директно и уличарски бара поткуп од 200.000 евра. Еве, повторно ќе го приложам линкот со тој филм ( https://www.youtube.com/watch?v=5ptCYSaLFRI ), зашто откога пред нешто повеќе од еден месец низ неколку колумни повеќепати едно-подруго и’ беше понуден на увид на целокупната македонска и светска јавност, гледаноста на тој разбудувачки видео-документ во тој изминат период нагло порасна за околу 2000 гледачи. Се надевам дека еден ден ќе го видат сите, па и оние што му го дале својот чесен глас на тој криминалец и предавник, и оти не само што ќе го видат филмот, туку и конечно ќе прогледаат во чии раце ја предале нашата национална судбина и судбината на Република Македонија.

Пишува: Алдо Климан за Република

Зоране ти честитам, од вчера си предавник со тапија

Zaev-dogovor-Bugarija

Зоран Заев, ти честитам. Од вчера си предавник со тапија. Со потписот на договорот за добрососедство си обезбеди трајно место на црните страници од македонската историја. Идните генерации Македонци ќе те изучуваат како предавник на својот народ. Не во учебниците по историја кои ти ќе ги изобличиш со дипломатска брусалица, туку оние кои ќе бидат отпечатени по падот на твојот режим.

Зоране, и ти си свесен дека е така. Само немаш каде да бегаш. Во тесно си. Од една страна те чека „твојот народ“, од друга тие што те наместија да бидеш премиер. Што мислиш, каде ќе поминеш полесно? Толку ли си сигурен дека пријателите од надвор ќе сакаат да те одбранат, а Зоки? Тогаш чуму онаа војска на улиците и полицискиот час? Вака не било ни 1941-ва кога бугарската војска ја окупирала Македонија. Дури и тогаш се излажале луѓе да излезат на улица да фрлаат со цвеќиња надевајќи се дека се ослободиле од едни окупатори и дека конечно дочекале нов живот. Каде е „твојот народ“ да те опсипи со цвеќиња?

Зошто бе Зоране, ако толку те сака народот, се криеш зад двојна ограда и под заштита од цело МВР со се АРМ? Аман бе, човеку, нели ти е срам што те гледа цел народ како ти излегува од гради срцето зајачко? Од што ти се тресеше раката додека се потпишуваше? Па што не го викна гувернаторот Бејли да те брани додека го потпишуваше предавството?

Не ли ти е срам да се криеш зад полицијците што ги мававте со цигли, ги плукавте, фарбавте, понижувавте? Не ли ти е срам да те бранат тие што им посакувавте смрт и „да им се деси Куманово“? Почесно ќе беше да ги викнеш тие со кои се сликаше во Диво насеље. Можевте сите заедно да направите една „фамилијарна фотографија“. Така ќе ве имаше сите на едно место. За во историја.

Zaev-Teroristi-Kumanovo

Зоране, разбери, нема армија што може да те спаси од сопствениот народ. Кога тогаш казната ќе те стигне. Свесен си и ти, затоа спиеш со едно око отворено и трепериш додека ставаш потпис на предавството.

Зоране, те жалам. И тебе и твоето семејство кое го жигоса за век и веков. Твоите потомци ќе се срамат од тебе ако барем малку во нив има македонски ген. Те жалам што до крајот на животот ќе мораш да се вртиш на секое довикување „предавник“ што ќе го слушнеш додека се движиш меѓу народот. Тоа ќе ти биде поздравот од „твојот народ“ – народот кој и дома се срамиш да го наречеш македонски за да не ти се налутат тие што те ставија таму, на предавничкото столче.

Zaev-Borisov-potpisuvanje-na-dogovor

 

Зоране, многу си должен. Знаеш, нели? Милионите евра што ги заработи по системот „едно евро за вицето едно за црквата“ и продавајќи ги националните интереси нема да те раздолжат. И тоа знаеш, нели? Нема пари што ќе ти го подмират долгот кај македонскиот народ. Цената ќе ја плаќаш и на оној свет, биди сигурен. А „споменот“ за тебе нема да дозволиме да избледи или да биде избришан како на Благој Јанков-Мучето. Знаеш за кого зборувам така? За твојот сограѓанин што го даде животот за ти и твоето семејство денес да живете слободни во слободна Македонија. И него го продаде бе Зоки. До кога ќе продаваш нешто што не е твое, а Зоране? И, што кога веќе никој нема да сака да купува од тебе затоа што веќе се си продал? Што ќе правиш тогаш?

Зоране, свесен си дека деновите ти се одбројани. Затоа се плашиш. Свесен си и дека колку и да си спремен да им удоволиш на твоите газди никогаш нема да им биде доволно. И еден ден, убеден сум дека ќе биде многу скоро, кога ќе те пуштат низ вода, народот ќе биде тука да те пречека! Биди сигурен во тоа! Тогаш ќе вратиш се. Со камата.

Пишува: Ненад Мирчевски за Република

Колумна на Мирка Велиновска: ИЛИНДЕН ПОД ФАШИСТИЧКА ОКУПАЦИЈА

Mirka-Velinovska-objasnuva

Како подготовка на овогодишното чествување на македонскиот државен и национален празник Илинден, во окупирана Македонија втрча американска војска (триста хуманоидни парчиња со едно чудо оружје и транспорт) за со војничка цокула на теренот, како впрочем секој ѕвер, да ја означи „својата“ територија. Таа е секогаш туѓа, грабната, присвоена од некој што има тапија врз неа. Нормално, тоа го знае секој окупатор. Затоа и има потреба да ја покаже својата сила пред домородниот сопственик, во случајов македонскиот народ.

Ваквите паради со радост ги следат нивните домицилни слуги, контрактори. Тоа се суштества без личен идентитет и човечки доблести како што се чест и достоинство. Јас ги викам шкопеници или евнуси. Таквите се секогаш слуги на оној што ги шкопел. Тие се самозалажуваат дека се политичка, црковна или интелектуална елита. Шкопеникот го мрази нормалниот народ, кој ги има сите одлики на родот на кој му припаѓа. Сите делови на телото му се на број и функционални, а мозокот му е слободен и во кондиција. Кога се гледа во огледало, си го гледа и ликот и душата и срцето. На себе ги препознава и цртите и карактериситиките на своите предци во континуитет. Го познава секој слој од кожата секоја своја маана. Шкопените ја немаат таа предност. Затоа, наместо да си признаат дека се фалични, си градат затворен свет во кој сите без мандало се сметаат за авангарда со агенда да го сотрат нормалното човештво така што ќе го обезличат, односно, ќе го втераат во нивната фарма на евнуси, кастрати.

Прво да констатирам дека пред цел македонски народ и пред цел свет нашиве кобајаги политичари се разгологазија неповратно. Грди и валкани се до тука бидува! Лажеа дека работат за Македонија и македонскиот народ. Работеле против неа и нас. Безбедносниот и институционалниот вакуум дадоа кротко да ни го пополнат американски и европски штакори, плус добрососедски агресори и негатори. Дозволија војската и полицијата, судството, економијата, здравството, образованието да ни ги раководат дегенерици, муфљузи, шламот, мафијата. Доживеавме две приватизации, која од која погадна.

Мене сега ме интересираат две работи: Зошто воопшто уште постои т.н. Шеф на државата и зошто уште дреме во претседателската палата и претседателската резиденција безидентитетен човек кога веќе нема работа за него. Нема држава и народ за да ги претставува, а агендата за пополнување на безбедносиот вакуум ја исполни. Имаме 300 американски маринци и снајперисти и никаква македонска армија. Имаме неспособни генерали како послуга на американските. „Волци“ и „Тигри“ во платенички окупаторски мисии, ама без срце да си го бранат домот и татковината. Тамам за двомилионска Македонија. Што работи уставниот суд и каков устав штити? Чии се тие уставни судии? Чија војска е АРМ? За што служи и кому служи? Чија е македонската полиција и полицајци? Синодот на МПЦ кого претставува? За кого бијат камбаниве бе сега, а? Постојат ли воопшто македонски политички партии? Кој воопшто членува во нив? Зошто не се во илегала или не повикаа на борба? Од кого и за што ќе бараат гласови, ако воопшто им даде шлакнатиот Бејли? Или ќе си штанцаат и полнат кутии на фингирани избори? За домашни слуги на окупаторот ли ние ќе плаќаме давачки? Ако Македонија не е под окупација, за кој андрак Скопје во пресрет на Илинден е под полициска опсада? Што кажува тоа?

Просто, кажува дека окупаторот и неговите домашни шкопени слуги умираат од страв од народот кој не е под нивна контрола. Така е од кога е светот и векот. Стравот на слабаците се манифестира со парада на насилството. Кукавицата се крие зад насилникот и насилството. Убавото во сето ова е што и тие и ние го знаеме крајот. Секоја окупација има рок на траење и завршува со борба за слобода со однапред познат резултат. Победа на окупираниот и поробениот. Бежанија на окупаторот и слугите му. Патем, оној кастрат од Грузија, Шаакашвили, го испудија од САД, сега му го одзедоа државјанството и украинските црпковци. Шаакашвили стана штакор мигрант, кој бара нов господар што ќе го најми. Отпад кој не е погоден за рециклажа! Оваа е судбината и на неговите колеги од „Виши“ групировката на Црпко и Рада.

Лани на 2-ри август ја одгледавме „ладната проба“ на овогодишново илинденско празнување. МРТВ за првпат немаше директен пренос од свеченостите на светите за Македонецот места. Немаше бесплатни автобуси за собирање на публика. Оти, отчетот на врвните политички функционери беше срамен по дејство, па секој со малку достоинство и самопочит не сакаше да е присутен на фингерајка. И тие тоа добро го знаеа. Само си мислеа дека народот тоа ако не го гледа, нема да го знае. Шкопени шутраци!

Годинава, по фотографирањето на американската окупаторска војска пред триумфалната капија, по одржаната смотра на припадниците на бившата АРМ пред квислингот Радмила Шеќеринска и шефот на евнусите, нашиот Чембрлен, Црпко Заев, во отсуство на делегитимизираниот врховен командант (забравам му името), а во нападно ем вулгарно присуство на манијакот и наци-самодржец Џес Бејли, очекуваме во Крушево, на Мечкин камен и во Свети Спас, протоколарно јавно мочање врз илинденските светилишта од страна на вандалите: Учката и балист Џафери ќе блуе на Мечкин камен, Вулгарот (изворно име на денешниве словенизирани Бугари по племето Вулгари кое како придружба слугинска освојуваше и пљачкаше со Монголите, Татарите и Османлиите) и фашист Бојко Борисов со муртинскиот безр’бетен кастрат Црпко и дворот на шарените СДС трансџендери ќе му аплаудираат, а фирерот „ас сакинг“ Бејли ќе ги гледа од високо.

По рамковниот, мајскиот, пржинскиот, великоалбанскиот и бугарскиот договор, тој може да каже како Клинтонка: ДОЈДОВ ГИ КАСТРИРАВ, УБИЕНИ СЕ.

Ние, народот на Македонија, Македонците пред се’, се срамиме од домашните соработници на евроатланскиот фашистичко – цијашки окупатор. Долговите што ги прават сега во наше име, преку окупираните институции и секакво насилие, не ги признаваме и ќе ги наплатиме со дебели казненни камати. Иако, цела идна генерација по нас ќе треба да ги чисти и дератизира испоганетите паметници и деградираната македонска земја натопена со крвта на генерации, жртвата ќе биде неопходна. Оти лајнари ни го уништија кредибилитетот, не направија народ за мајтап, ни го испоганија образот. Нема да им заборавиме и простиме! Никогаш! А, ќе одиме на избори за уставотворно Собрание! Запаметете, оти тоа ќе ни биде приоритет агенда. Македонци! Не чека асиметрична борба со домашни штакори и странски окупатор! Бидете рационални, сконцентрирани, прибрани и решителни! Ние ги знаеме нив, а тие не не’ познаваат нас (тука се крие стратегијата и тактиките).

Пишува: Мирка Велиновска