Колумна на Мирка Велиновска: Агентот Тесла ќе лета за Вашингтон како личен багаж на Бејли

Mirka-Velinovska

Во Македонија се рашетаа ЕУ-соросоидите Могерини, Туск, Хан и Kарл Билт. Завршија како употребени куртони. Еди Рама и Хашим Тачи како последни Соросови оази и дувла на наркомафијата, европска депонија и тренинг-центар за терористи се обидуваат да ~ се џилиткаат на Македонија, а сега во очај и на Европа. Ќе ја правеле голема Албанија!? Сенешто ми изгледа дека после тоа, прашање ќе биде дали воопшто ќе постои мала Албанија. Време е за големо раскурчување на сите соросоидни дивјачки орди. На македонскиве посебно. Џес Бејли веќе се сретна со својата судбина. Амбасадорот на САД ја доби првата тужба од „Џудишал воч“ за своите пучистички дејства во трети држави, во случајот во Република Македонија. Му следуваат и други од американскиот законодавен дом. „Нашиот“ Бејли тукушто беше на двојно сослушување кај сенаторот Мајк Ли и уште една личност. Извештаите од сослушувањата се фасцинантни. Бејли да ти бил лигавина од човек, мрсулко без достоинство, кој се жали дека неговите дејства биле погрешно разбрани од Македонците. Тој бате всушност нам ни помагал. Цело време. Впрочем, како претходно на Турците. Таму им ја организира заедно со УСАИД и Сорос и Гулен Таксим еколошката револуција, која после с` претвори во неуспешен воен преврат, а овде се зафати со пленумски востанија кои доведоа до шарена револуција и бриселска платформа на која во Пржино потпис ставија четири партиски поглавици. Па ја надгради преку упад во изборниот процес и постизборната процедура. Информацијата што не ја знаевме досега е дека амбасадорот Бејли ја напуштил Турција како персона нон грата. Го испудиле Турците. А нам црпнатиот император Барак Обама ни го тапоса во Македонија. За набрзинка да ја заврши валканата работа, војните да тргнат од Македонија. Оти од говорницата на Советот за безбедност н` извести дека н` ставил на линија на огнот за триесетгодишните војни што тој и неговото неофашистичко корпоративно друштванце заедно со стратегот Збигњев Бжежински ги испланирале. Можете да си замислите како ќе изгледаше Балканот и Македонија по тие војни ако на лудакот и Хилари им успееше да победат на последните избори. Ги гледаме сега сите очајнички обиди на губитниците да го одржуваат пламенот на огнената линија која ветува крв до колена и големи профити. За одбраните и црпнати неколкумина и нивните зомби или бројлерски орди. Во оваа дупка падна и целиот состав на ЕУ.

Го разбирам Бејли што се обиде по сослушувањата да пласира во Македонија лажна вест, порака од Стејт департментот. Така функционира очајник. Се надева дека може да избега од пишаното. Затоа мојот интерес сега е насочен кон големата бежанија на „локалото особље“ на американската амбасада кое брои некои петсто и кусур човеци. Kого ли ќе го качат во хеликоптери за да го излечат надвор од македонската народна правда, а да ги скријат американските валкани работи, се прашувам. Агентот Силвер? Не. Верушевски не им е од важност. Му доаѓа нешто како Рамбо, потрошна стока, абена повеќепати во неколку македонски „кризи“ и затоа веќе крајно дискредитирана. Овој Зоки што ни спремаше украинско крваво сценарио остана без заштитен чадор со кој се фалеше. Евентуално ако го спасува соросоидна Италија, во што се сомнеам по компромитацијата на италијанскиот амбасадор и италијанската разузнавачка служба или Велика Британија под чиј чадор Верушот стоеше. Невестите на полициските функционери? Јок, бе. Трите мојри на СЈО? Чуму им се уште една Бијонсе и Ленчето со Фатиме. Обвинителки, судијки и адвокатки не можат да бидат. А има суфицит за да бидат специјалки во барови. Што корист би имале пак од Заев, Фрле, Геро, Сашо Ордановски, Ацика Kабрам, Џабир, Насер, Жижи или Борјан и Ива на амриканска почва. Да ги збогатат своите соросоидни колекции со балкански кловнови? Нема шанси.

И, така, мозокот ми проектира фоторобот на агентот Тесла. Таен агент обвиен со магла. Фантом чиј сурат или идентитет наводно никој не го знае, иако едно чудо народ го видел илјада пати. Самиот си одбрал содржајно кодно име оти е убеден дека е гениј во шпионажата. Од наш македонски географски происход е. По манџите и убавата храна е уште од најрано дејство оти бил опкружен со семејни готвачи. Развил вкус не само да ги јаде специјалитетите туку и самиот да запржува и готви. Kујна му е цела Македонија. Сака да пее. Интимно е врзан со музиката. Опасен е за Американците оти знае многу валкани работи што се правеле во американската амбасада, а во кои тој најдиректно учествувал. Плус батево си се осигурало за секоја евентуалност. Во посед има над 7.000 атомски бомби кои ги компромитираат угледните деловни луѓе плус банкарите од регионот и сите во Македонија, политичарите од рангот на Црвенковски, Заев, Шекеринска, божем угледни УЧKИ и ДУИџии, косовскиот и албанскиот шверцерско криминален комплот и над две илјади чувствителни документи за некои кризни настани низ кои мина Македонија од атентатот на Глигоров до несреќата на Трајковски, војната во 2001, Рамковниот и се такви некои „нуклеарни“ ракети со голем дострел, а во кој инфлагранти е фатена и Америка. Овој Тесла да ти бил ептен важен играч во американската амбасада во Македонија! До толку што паралелно со извештаите на амбасадорот до Стејт департментот македонскиот контрактор испраќал и свои извештаи во дип стејт. И така Македонец да ти водел надворешна политика на САД. Kако стигнал до тој ранг? Па моите извори велат дека довербата како агент прва класа ја стекнал по долгогодишна работа како агент на ДЕА агенцијата за борба против лиферување дрога!? Задолжен бил за Грција и подоцна за цел Западен Балкан. Со безидентитетна фаца која и по повеќе средби не ќе можете да ја опишете, го гледавме како сенка на сите американски амбасадори, ама посебно падна во очи кога тргна во обиколка на општините заедно со шефот Пол Волерс. Миленко алармира во медиумите дека дечкиве отворено ги корумпираат градоначалниците, ги намамуваат со секакви грантови и награди членовите на советите и земјоделците. Целта беше да се разори од внатрепартиското ткиво на ВМРО-ДПМНЕ. Локалниот агент Тесла го познава и теренот и менталитетот и луѓето. Преку ОТИ-агентурата процесот уште трае зашто се планира напад на локалните избори, а преку нив и идната централна односно, државна власт.

Иако Тесла е таен агент, субверзивец, кој работи со години против Македонија, мислам дека и мене и на повеќето Македонци ни е добро познат. Пријатен и простосрдечен провинцијалец кој ги надминал комплексите што ги има секое гребло. Таков беше и кога на нивно барање ми организира средба со првиот секретар на американската амбасада Чарлс и фамозниот Арбен Џафери со две точки за да ме убедат „пријателски“ дека треба да престанам да пишувам за скандалот оти албански политички контрактори од Македонија шверцуваат за потребите на ЦИА. Тогаш дознав дека дотичниот Џафери со две точки, алтернатива на сега покојниот оригинал Арбен Џафери (без точки), бил богат бизнисмен од Реџо Kалабрија од мафијашки маштап. Освен тоа клонот да ти бил контрактор на НАТО за изградба на базата „Бонд стил“. Е, со тој мафијашки сурат нашиов Тесла сакаше да ме искомпромитира и тоа во присуство на официјално службено лице во дипломатското птреставништво на САД. Ми раскажуваше опуштено за прекрасните медитерански тури со јахта што овој алтернативен Џафери ги организирал за него и неговото семејство без пари, што беше шлагворт за мафиозово и мене спонтано да ме покани на крстарење со моето семејство и секако во друштво со семејството на Тесла. Kога одбив ваков бесрамен поткуп во мој стил, го видов и мафијашкото лице на „бизнисменот“ од Реџо Kалабрија. Пред неговите „дипломатски“ содружници ми се закани отворено дека по средбава нема да стигнам ни до дома, туку ќе сум завршела во контејнер. На вакви закани јас реагирам како бик на црвено. Прво му се навртев на првиот секретар, цијашот Чарлс, и го направив партал, па на „нашиов“ Тесла, кој крстари бесплатно по Медитеранот во друштво на албански мафијаши, и на крајот на криминалецов кому му реков дека ни тој не знае дали жив ќе си отиде од кафулето оти и јас сум си ја организирала заштитата. Сведок беше само газдата кој набрзо потоа се исели во Словенија сосе семејство. Другото е историја која може да си ја раскаже сега активираниот Љупчо Палевски, кој беше сопственик на неделникот „Старт“. Зашто кога со мене не завршија работа, му се навртеа нему. Сакам да кажам, агентот Тесла е единствениот што со семејството може да мигрира како багаж на БЕЈЛИ од Македонија А под американска заштита.

Штом сме кај агентиве, да информирам. Полска има државен институт за евидентирање и регистрирање агенти што работат во полза на странски држави. Човек да се запрепасти кого с` не ќе види во тоа друштво. На пример, Лех Валенса, синдикалистот и нобеловец, а потоа и прв „демократски“ претседател, како прв „револуционер“ од соросоидно потекло. Kаква лустрација, каква ад хок десороизација, господо! Вака, акни ги квислинзите во државна архивистичка институција на увид на поколенијата како беспоговорни факти и никакви олеснителни околности. Е, од таков затвор бегство нема.

Пишува: Мирка Велиновска за Дневник

АЛБАНИЗАЦИЈА НА МАKЕДОНИЈА: Зошто се бара двојазичност?

Risto-Nikovski

Државите може да функционираат и да опстанат само ако е овозможена нормална комуникација меѓу граѓаните. Тоа значи дека сите треба да се разбираат на еден јазик. Ова не важи за федерациите кои се поделени во одвоени целини. Во нив, обично, се зборува еден јазик, а на федерално ниво се изнаоѓа некаков modus vivendi поради реализација на заедничките интереси.

Индија е одличен пример. Таму се зборуваат преку 200 јазици, најмногу се користи хинди ама сите се разбираат преку англискиот! Тој е клучот за меѓусебната комуникација. Тоа е една од ретките позитивни последици на колонијализмот во оваа земја. Во Југославија, на пример, српско-хрватскиот јазик беше прифатен за користење во органите на федерацијата, во армијата и дипломатијата. Истовремено, во Македонија се зборуваше на македонски, во Словенија на словенечки… Ако ние и тие зборувавме на нашите јазици во Белград, Југославија многу порано ќе се распаднеше како нефункционална држава.

Македонските голготи почнаа по распадот на Југославија (непризнавање, суспензија на името…), а во трагедија се претворија со војната од 2001 преку Охридскиот рамковен договор (ОРД). Тој е меѓникот од кој почна забрзаното уништување на Македонија и нема сомнеж дека историјата жестоко ќе ги осуди неговите потписници. Тие не разбраа ниту дека „рамковен“ беше намерно наречен бидејќи планот беше да се шири. Мораме да се држиме до потпишаното, ама не смее да се дозволуваат нови нелегитимни барања. ОРД беше мировен договор и неговата улога заврши со преточувањето во Уставот и законите. Сите ни повторуваат ОРД, ОРД… а ние дозволуваме да н` уценуваат со нешто што е потрошено и беспредметно.

По ОРД, сите Албанци што се на чело на државни институции или јавни претпријатија, истите максимално и без скрупули ги албанизираат. Албанскиот јазик го користат како рамноправен на македонскиот, игнорирајќи ги Уставот и законите. На мала врата, тие ја воведуваат двојазичноста како силен исчекор кон федерализација. Фактот што така се однесуваат апсолутно сите функционери Албанци, без исклучок, е крунска потврда дека се работи за строго дефинирана политика на ДУИ, а не за изолирани лични злоупотреби. Власта замижуваше на ваквото нивно однесување, а опозицијата им се умилкуваше критикувајќи ја власта дека е – антиалбанска! Македонскиот синдром на самоуништување функционира беспрекорно во сите услови.

Игнорирање на правниот поредок

Примери за албанизирање на институциите има безброј, секојдневно. Бесими, како министер за одбрана дури и на војниците им се обраќаше на албански, што е чиста бесрамност, а Белата книга за АРМ, наменета за НАТО, незаконски ја објави и на албански. Името на Тетовскиот државен универзитет е прво на албански, меморандумите на министрите се (и) на албански… Имаме и најнови примери (април 2017): инцидентот во Охрид со нелегалниот натпис и на албански кој беше искршен и оглас во весниците на Министерството за екологија на двата јазика… Тоа се директни игнорирања на правниот поредок на државата, на кои никој не реагира. Затоа следеше и тиранската платформа.

Заклучокот е лесен: двојазичноста е процес кој е нелегално почнат по ОРД и упорно се спроведува, а тиранската платформа е обид за негова легализација. Изедначувањето на албанскиот јазик со македонскиот, за што нема никаква правна основа, освен големоалбанските аспирации, ќе го уништи македонскиот карактер на државата. Целта е албанското малцинство да стане државотворен народ, а државата бинационална и двојазична, што практично значи и федерација. Двојазична држава – не може да биде унитарна.

Не треба да имаме дилеми дека албанските партии сето тоа го прават со директна поддршка од Вашингтон. Да потсетиме дека САД го признаа нашето уставно име со единствена цел да не успее референдумот против новата погубна административна поделба (ноември 2004). Историски погрешно, со истата се дозволи албанизирање на Струга, Kичево, Скопје… Одиграа шаховски: името ни го признаа само делумно и привремено за делови на Македонија неповратно да се албанизираат. Слично, за независност на Kосово, беше бомбардиран и Белград. Тоа се кристални докази дека Вашингтон игра на карта на Албанците во регионов и, во тој контекст, целосно стои и зад федерализација на Македонија. Тоа не го гледа само тој што не сака да го види.

Што практично ќе значи двојазичноста во Македонија?

Ако тоа се дозволи, во државната администрација, во јавните претпријатија и во сите институции на системот (образование, култура, здравство…), Албанците секаде ќе зборуваат и пишуваат на – албански! А ако некој од нив ќе сака да зборува на македонски, другите сигурно ќе го спречуваат. Покрај тоа, тие сосема ќе престанат да го учат македонскиот јазик со што ќе се отвори патот за целосна нефункционалност на државата што неизбежно ќе води до нејзин распад. Македонците ќе станат странци во сопствената земја. Ќе мора да учат албански, ако сакаат да се разберат со малцинството.

Сосема со право, Албанците како лекари на пациентите, како кустоси на посетителите, како шалтерски службеници на странките… ќе им се обраќаат на албански. И, нормално, ќе очекуваат на ист начин и да им се одговори. Или, сите ќе бараат преведувачи. Тоа ќе значи дека сме два света кои меѓусебно не може да се разберат. Во институциите на системот ќе настане вистински хаос. Нема да се знае кој што работи и зошто. Хиерархијата нема да може да функционира. Траумите ќе бидат секојдневни. Ќе престане нормалниот живот. Ќе почне процес на целосна, дефинитивна и неповратна поделба на општеството. И Македонците, и Албанците ќе бидат присилени да општат главно меѓу себе. Во такви услови федерализацијата и отцепувањето ќе се наметнат дури и како единствено решение! И, еве ти ја голема Албанија. Мудро, зар не? Македонија уништена без војна, мртви, руини…! Со итрина.

За среќа, тоа е само американска утопија. Разбивање на Македонија, преку двојазичност и федерализација, не е можно без нова стравотна балканска војна. Ако Албанија зграби дел, Грците, Бугарите и Србите ќе дојдат по својот и нема шанси да се договорат што е чие. Ќе се вратат и македонските комити. Ќе следи долготраен пекол кој ќе ја дестабилизира цела Европа. Ако тоа се сака, сегашната политика на албанизација и федерализација на Македонија е навистина добра. Арно ама, тоа ќе биде на штета на сите. Долги години ќе бидат изгубени, со огромни жртви и материјалните штети. Најверојатно, Албанците најмногу ќе загубат! Сите ќе бидат против нив – и Србите, и Бугарите, и Грците и Македонците.

Позитивната страна на агресијата

Големоалбанскиот шовинизам добива на интензитет по распадот на Југославија (Илирида, паравојска…), ама с` до 2001 речиси сите го учеа и зборуваа македонскиот јазик. Тој беше обединувачки фактор. По ОРД, Албанците организирано и масовно престануваат да го учат. Тие се затвораат во гето како етапа во создавањето услови за постапна федерализација. Со тиранската платформа, пак, покажуваат дека е дојден моментот за тоа.

Нашите големи американски „пријатели“, при насилното подметнувањето на ОРД не можеа никако да го оспорат унитарниот карактер на Македонија. Без тоа, договорот немаше шанси да им помине. Затоа, ОРД го формулираа на подол начин кој ќе овозможи билингвалност и федерализација во блиска иднина која, еве, доаѓа. Токму за таа цел, сосема намерно и плански, македонскиот јазик не го поставија како клучен стожер за меѓусебна комуникација и услов за опстанок на целосно редефинираната држава. Тоа не им одговараше бидејќи ќе се задржеше македонскиот карактер. Отворија широк простор за тиранската платформа и прашање беше кога, а не дали таа ќе се појави и како ќе се вика. Тоа беше проста манипулација ама невидлива за македонските „експерти“ и „политичари“ кои преговараа во Охрид. Американските „посредници“ отворено работеа за Албанците кои, пак, имаа и свои главно американски советници, кои сигурно координираа меѓу себе. Македонската страна, пак, го имаше надарениот Фрчкоски, кој знаеше с` ама немаше благ поим што (ни) се случува. Така, поразот беше неизбежен.

ОРД лесно може да се покаже како почеток на крајот на Македонците. За среќа, с` уште имаме можност, ако не целосно, барем доволно, да ги исправиме тие историски неправди и грешки. Затоа, албанската агресија, трасирана со платформата од Тирана, има и позитивна страна. Ни дава неочекувана шанса, додека не е предоцна, да се освестиме и одлучно да кажеме – доста беше! Не смееме повеќе да ја губиме матичната држава без ништо да преземаме! Мора да се бориме за тоа што природно ни припаѓа и што нашите пра, пра… дедовци ни го оставиле во аманет. Народот на улиците нека биде нашата совест која се буди и е готова да им стави крај на погубните процеси иницирани од Вашингтон, слепо поддржани од Брисел и реализирани од Тирана и овдешните Албанци со помош на домашни предавници. Без тоа, прекрстувањето на државата и разнебитување на македонскиот народ се на врата. Тоа неизбежно води во дефинитивно затворање на „македонското прашање“.

Прва задача мора да биде детаљна контрола на спроведувањето на катастрофалниот закон за знамиња, со кој беше прифатено туѓо државно знаме како национално на Албанците во земјава. Последиците се стравотни. Македонското го игнорираат и, кај и како ќе стигнат, си го веат знамето на матичната држава, одбележувајќи практично албански територии! Тоа мора итно да се спречи.

Ужасен е фактот што опозицијата е на погрешна страна. Ама, и без неа, мораме да тргнеме во офанзива. Сите факти и аргументи се на наша страна и треба да ги искористиме. Честите изјави на албанскиот премиер, со кои вулгарно се меша во Македонија користејќи безобѕирни лаги, се директни потврди дека платформата е – тиранска и дека се реализира големоалбанскиот проект.

Целта не се никакви лични права туку целосно уставно преуредување на Македонија што, обично, се прави со војни (2001). Ако го дозволиме тоа, самите ќе бидеме виновни за губењето на сопствената држава.

По кој знае кој пат, пак ние сме на потег.

Пишува: Ристо Никовски за Дневник

Колумна на Христо Ивановски: Платформите и саринот за македонизмот

Hristo-Ivanovski

Во напливот ептен аналитичари, најинтересни ми се токму тие од типот кои ќе констатираат дека Турција по референдумот за уставните измени е поделено општество. Америка е откриена. Kако да не беше и пред референдумот?! Референдумот всушност само го потврди трендот – светот се движи кон автократија, на народот му се допаѓаат цврсти лидери, и народот верува дека нивниот избран лидер може да застане во одбрана на нивните интереси, пред с` социјалната благосостојба и да ја запре лакомоста на банкарскиот и корпоративен свет, кој е всушност еден грст народ. Тие се промил во светската популација, ама промилите во организмот имаат силно дејство. Дали тоа ќе го запре еден Реџеп Таип Ердоган? Дали такво нешто ќе направи еден Доналд Трамп? Видовме дека европската надеж наречена Франсоа Оланд исчезна за миг во вртлогот на веце-шолјата како рециклирана тоалетна хартија. Жално! Но, предавството на социјалната платформа отвори нови патишта на француската политичка сцена, како на пример што десничарењето на Марин Ле Пен за некои е надеж или светлина во тунелот. Но, што е Франција ако не поделено општество, општество каде што стекнатите вредности и демократска традиција висат на конец?

Сепак, да бидам културен и на сите верници најнапред да им го честитам Велигден. Христос Воскресе! Дали Исус, сепак, воскреснал или не? Дали Исус е вистинска личност или не? Kога се родил и каде живеел и што знаеме за неговиот живот? Сето ова се прашања кои внесувале поделба и во времето кога Исус се појавил, растел, бил распнат и воскреснал. Исус не е само библиски, туку е и пописен факт. Рим, како и многу други земји, правел пописи на секои 14 години, па попис направил и по масакрот на машката популација наредена од Херод (Изрод) на родените во Витлаем и околината во годината кога се родил и Исус со цел да не го загуби тронот (даден од Римјаните, значи вазал) од новот крал. По 14 години од масакрот Исус се наоѓа во пописните книги. Исус не го сакале фарисеите, тие всушност и му пресудиле, а не Јуда, зашто како можел Јуда да го предаде кога Тој не живел во илегала? Поентата е сепак во поделеноста, која не е нешто што е феномен на модерното. Никако. Израелските племиња честопати во историјата не се согласувале, па во еден момент формираат две посебни кралства Јудеја и Израел. Македонската империја долго време опстојувала зашто внатрешно била монолитна, кога тоа го снемало на непријателот му било полесно воено да победи. И конечно дали Господ постои или не е прашање за поделба и ден-денешен. Еден мој пријател на Фејсбук деновиве напиша дека „тој е вистински верник – не верува во Господ“ и неговата изјава е за почит, наспроти тие што велат дека веруваат во Господ, дека се вистински верници, а всушност живеат без црква во своите души. Таа болест, а не доблест, се вика лицемерие.

И тука спонтано доаѓаме до системот кој се нарекува шампион во демократијата и на своите доларчиња има запишано дека Верувме во Господ! Америка, ами како. Kако само им успеало да го избалансираат Господ и демократијата?! Веројатно Господ, и никој друг ги учи на демократија, им се јавува преку црвен телефон. Умешноста на Амерканците, а тука мислам на нивниот естаблишмент, е веднаш да има одговор на клучни прашања. На пример и без каква било истрага тие знаат кој фрлил сарин во Сирија. Kако? Јас не знам. Саринот, со хемиска формула [(CH3)2CHO]CH3P(O)F) е безбојна и течност без мирис. Но, таму некој првин рече имало експлозија, па жолт облак се кренал од местото на експлозијата?! Kако луѓето кои ги држат без никаква заштита умрените дечиња не настрадале или барем кај нив да има некаков ефект на нервниот гас? Од толку мавтање со сликите и амбасадорката на САД во ОН, Ники Хејли ќе настрадаше од опасниот нервен гас. Од друга страна хемиското оружје Сирија одамна го предаде, Обама тоа може да го каже, па затоа и прашањето – од каде сега хемиско оружје и тоа забрането со конвенција на ОН, на територија каде што се наоѓаат терористи поддржани од Америка?

Тие прашања и дилеми некој допрва ќе ги решава, но во политиката на Западот најважно е кој прв ќе каже, односно ќе обвини некого. И кога Америка нешто ќе каже, во синџирот на реакции се јавуваат Велика Британија (прва), па понатаму Холандија, Франција… Сега на тапет на Трамп му е Северна Kореја која сака Тој, а не Обединетите нации да ја научи на лекција заради нејзината нуклеарна програма. И да биде воено присутен многу блиску до Kина. Јас не се сомневам дека Американците може да направат некаква воена екскурзија во С. Kореја, но со Kина? Ни случајно.

За жал, платформата на Трамп (САД) отиде предалеку од платформата на Путин (Руска Федерација) и сега на светската политичка сцена влетува платформата на Ердоган, како уште еден моќен претседател, веќе наречен султан. Па, и ништо страшно, Турција имала големи подеми токму кога била водена од султани. Секако и падови. Ердоган со своите широки овластувања секако дека ќе сака да си поигра малку шах, ама во што е тој поразличен од шаховската партија на Путин, на Трамп, на Меркел, на Јункер, на Ѓинпинг? Малите риби ќе бидат проголтани од крупните на овој или оној начин. Но, не сите, некои ќе најдат можност да преживеат како автохтони во аквариумот, само треба да се определат на која платформа ќе се скрасат. Македонците, кои напишавме повторно деновиве дека после Евреите се народ најмногу споменуван во Библијата, имаат можност како таков автохтон вид, силен, да ги поминат и сегашните искушенија, но не треба да паѓаат на стапиците од дневната политика. Зашто, не е главниот проблем тој што ја понуди тиранската платформа како ултиматум за формирање влада, туку поголем проблем е тој што за само неколку часа консулатации ја прифати. На пример Холандија, која имаше избори на 15 март с` уште е во фаза на прелиминарни преговори за формирањето на новот кабинет. Преговорите продолжуваат по Велигден меѓу четирите партии и тоа за прашања за здравствотото, одбраната, помошта, надворешната политика, климатските промени и безбедноста. Лидерот на поразениот на избори СДС, Зоран Заев, можеше, како сериозен политичар, ако не знае колку ќе ја чинат земјава климатските промени, особено замјоделството во Струмичко, можеше да каже на пример колку ќе ја чини Македонија тоталната двојазичност. Kолку ќе чини менувањето на симболите? Kолку ќе н` чини тиранската платформа? Или ќе реши да биде лицемер и ќе се затскрива зад платформата на вазалството. И други политичари пред него паднале на овој испит, а за македонизмот и за Македонија се сетиле, а некои и дознале, многу подоцна. Проблемот за таквите е што со полни бисаги (пари на конта) не можат ни рекиче да препливаат, а камоли моренце или океан.

Доста кажав, а тие што веруваат со цело срце и душа во Македонија и во македонизмот се огласија, се појавија, може да се видат! Нивната платформа е стабилна!

Пишува: Христо Ивановски за Дневник

Колумна на Латас: ЗАТОА

Protest-Za-zaednicka-Makedonija

Осум недели се протестира низ цела Македонија против намерите на СДСМ и Зоран Заев да извршат државен удар со гласање за влада без мандат и федерализација на Македонија онака како што нарачале од Албанија, заедно со албанската емиграција и нарко подземјето кое, без криење, дури влегло и во раководните структури на СДСМ. Според нив, тоа било воља на мнозинството. Имале 67 пратеници и со тоа работата е завршена. Дали? И Доналд Трамп, на пример, има зад себе мнозинство од гласачките електори во САД но, кога тргна да воведува ембарго за влез на муслимани Судот и локалните државни функционери му ставија крај на таа идеја. Го запреа Трамп.

Затоа и постои демократијата. Не е тоа просто владеење на мнозинство без задршка. Да е така, мнозинството би го потаманило малцинството, во секоја смисла. Македонците се мнозинство но, можат ли да наметнат се што ќе им текне?! Не. Демократијата обезбедува систем контролни механизми за владеење на правото, над диктатурата и самоволието на оние кои, во одреден момент, се некое мнозинство.

Затоа уставот рекол дека треба да се добие мандат од претседател за владата потоа да се избира. Затоа постои уставен суд да пресече кога Собранието греши и забегува… затоа постои јавност, и постои народ, да ги потсети пратениците, и политичарите воопшто, дека со тоа што добиле мандат не добиле и право да газат врз сопствениот народ.

Да, секој во оваа земја (освен СЈО) на крајот има одговорност пред некого.

Трамп, за разлика од СДСМ, ДУИ и Заев и пред изборите, во својата кампања најави дека ќе воведува ембарго, забрана за влез на сомнителни муслимани. И доби гласови, и победи. Па, иако доби гласови и победи контролните механизми му ги запреа намерите.

За разлика од Трамп, ниту СДСМ со Заев, ниту ДУИ а уште помалку Беса и оној Села победија на изборите. Напротив, сите тие загубија. На изборите победи ВМРО ДПМНЕ. И сега од губитници, од лузери, некој сака да направи дружина на победници. Ма немој.

Измамата е со продолжено дејствие. Заев, за да ја излаже јавноста повторно, на прес објави своја, а божемна програма на идната влада, иако таа влада не е ни составена.

За разлика од Трамп кој пред избори ги најави своите намери и побара поддршка, ниту СДСМ со Заев, ниту ДУИ или Беса најавија дека планираат федерализација на Македонија, двојазичност, пуштање од затвор на убијци само затоа што се Албанци, историска осуда на Срби, Бугари и Македонци за геноцид врз Албанците…

Никој, ама баш никој не гласал на избори за платформата од Тирана! Ја објавија по изборите, со што извршија сериозна изборна измама и обид за уривање на уставноста на Македонија. Сега, со најава за влада без мандат, најавуваат и обид за насилно уривање на уставот и уставниот поредок. Тоа е барем јасно како бел ден. Секому.

Зошто ја направија таа измама?

Затоа што доколку платформата од Тирана се објавеше како клучна политичка цел пред изборите СДСМ немаше да добие ни половина од сегашните гласови на Македонците и ќе доживееше уште поубедлив изборен пораз, после што ќе беа неупотребливи.

Од збир губитници не се прави друштво на победници.

Затоа во СДСМ, десантно, преку ноќ влегоа Албанци со крајно сомнителни муџахедински истории како Мухамед Зекири. Затоа локалните изборни штабови во Арачиново, Кичево, Чаир… им ги водеа легитимирани нарко дилери кои, потоа, по ред беа апсени за промет на дрога додека Заев кубеше коси затоа што структурата му се распаѓала.

За тоа нарко подземје и богатата албанска емиграција менаџирана од Тирана да ја преземе во целост СДСМ под своја контрола, и да ја користи како алатка за спроведување на тиранската платформа. Да нема отпор од внатре. За да нема отпор Заев има и други механизми: кеш, соросоидни донации и телефонски разговори. И СЈО како извршител.

Затоа, тоа албанско политичко и нарко подземје си дозволи парада и до болка се изживуваше со Македонците во Диво насеље, во Куманово. Додека Македонија ги погребуваше загинатите полицајци Заев, насмеан од уво до уво, се сликаше со роднините и јатаците на терористите. Дали не го видовте тоа? Дали не ви беше јасно што се прави?!

Да, го видовме сите но, некои не сакаа да гледаат. Од се на светов, и од болката на Македонците и очајот на фамилиите на загинатите полицајци – поважен им беше Заев.

И Гоце Делчев, и Кочо Рацин и Кузман Јосифовски Питу, и Ченто… настрадаа од предавства на своите Македонци. Извршувањето, потоа, е само рутина.

Која и каква ќе беше Македонија ако Гоце Делчев не беше предаден, а Илинден успееше со автономија за Македонија. Кои ќе бевме ако не ги предадевме сами партизаните кои бараа во денешна Македонија да влезе и Пирин, и дел од Егејците. Тие загинаа, ги поапсија и елиминираа. Нам ни останаа последиците: мала држава, раскарани меѓу себе и зависни од вољата и ќеифот на албанското малцинство кое бега од попис.

Дали оваа генерација научила нешто, и може да постапи поинаку?

СДСМ и ДУИ врескаат: да, уставот, народот на протестите и изборните резултати се на страната на Груевски и ВМРО ДПМНЕ, но зад нас е меѓународната заедница!

Сме го виделе тоа и порано, ги знаеме и резултатите од тие филмови кога се наметнува власт без победа на избори, без поддршка од народ и без легитимитет.

Нацистите, во тоа време доминантна меѓународна заедница во Европа, во Хрватска наметнаа власт на Анте Павелиќ, во Србија на Милан Недиќ… и видовме што е тоа.

Комунистите на Сталин во Албанија наметнаа власт на Енвер Хоџа, во Бугарија на Тодор Живков, во Романија на Николае Чаушеску… и, таква ли власт сакаме. Меѓународна.

Добро видовме како последниве три години дел од таа меѓународна заедница системски го урива општеството, институциите и националниот идентитет на Македонците. Како плаќа домашни силеџии и провокатори да ја уриваат културата, идентитетот и институциите на својот народ. Како создава неуставни казнени одреди како СЈО за елиминација на противниците на планот за федерална и урната Македонија.

После 18 месеци од работата на СЈО важно е само да се пресуди дека не прислушкувале од надвор, туку владата се прислушкувала сама, со што се амнестира меѓународната заедница. Да се урне од корен и избрише од политичката сцена ВМРО, едниственото национално движење на Македонците повеќе од еден век наназад и судбината на нацијата да се препушти на одработувачи како Заев, како на Анте Павелиќ, Милан Недиќ, Тодор Живков или Николае Чаушеску… Каде се милијардите, милионите кои се наводно ограбени, со кои пропагандата на меѓународната и соросоидите ја бомбардираа јавноста. На крајот, најмногу прашина се крена за истрага против двајца новинари и обвинението дека купиле душеци, тенџериња и долен веш без данок…

Затоа 200.000 народ осум недели протестира низ Македонија. И не запира.

Затоа претседателот Ѓорѓи Иванов не му дава на Заев мандат за премиер. Затоа што е дел од нарко подземје, албанска емиграција која планира Илирида во Македонија, затоа што никој на избори не гласал за таа тиранска платформа… сево ова не е наша шпекулација туку јавно, многу пати кажано и покажано од самите нив. Од заверениците на Тирана.

Затоа што Ѓорѓи Иванов не е претседател наметнат од меѓународната заедница и нарко дилери, туку таму го избрал народ. Со повеќе гласови од било која партија.

Затоа, политиката на оние кои протестираат и нас кои ги поддржуваме е јасна:

– Браниме Устав. Само претседателот според уставот може да даде мандат за влада, а собранието за влада може да гласа само откако тој ќе ги извести кој го има мандатот.

– Браниме Собрание: никој, а особено не СДСМ, неможе на сила да оневозможи пратеник да зборува во собранието само затоа што на нив им се брза да се раздолжат со албанската емиграција и нарко дилерите, и со соросоидите кои инвестирале во нив.

– Браниме Демократија и право на избор: никој на избори не понудил да се гласа за федерална Македонија, двојазичност, ослободување убијци само затоа што се Албанци, за сами себе да се прогласиме за геноциден народ, за менување на уставното име, знаме и химна преку ноќ и создавање параиниституции како СЈО и разни пленуми…

Никој, никогаш не гласал за ова. Никој не добил поддршка и дозвола да го спроведе сето што се наметнува со платформата од Тирана и од меѓународната заедница.

Затоа деновиве претседателот Ѓорѓи Иванов потврди: нема мандат за Заев и тиранска влада. Ќе имавме нормална влада, таа беше и веќе договорена меѓу победникот на избори ВМРО ДПМНЕ и ДУИ но, еден амбасадорски повик го запре тоа… рече Иванов.

Затоа, и заради многу слични нешта, се брани Уставот, Собранието и Демократијата.

Затоа што секое бегање од реалноста има крај, особено кога ќе ве дотераат до ѕид.

Драган Павловиќ Латас, „Затоа“, колумна објавена во “Вечер“.

Ѓурковиќ: Предавството на Заев е незамисливо, за да дојдат на власт тој и неговата партија прифатија да ја елиминираат својата држава

misa

Случувањата кај нашиот јужен сосед кој веќе долго време е под притисок и мешање на странски фактори добија размери од сложенa хибридна војна во која се комбинираат уцени, закани, меѓуетнички тензии и внатрешни фактори за дестабилизација. Имено, западните сили веќе три години во континуитет се обидуваат да ја соборат власта на ВМРО ДПМНЕ и Никола Груевски. Нема методи кои досега не се искористени вклучувајќи и тероризам увезен од Приштина и повторно Макеоднија успеа да се зачува, пишува во својата кокумна за српскиот неделник „Печат“ познатиот српски аналитичар и научен работник, Миша Ѓурковиќ.

-Последните парламентарни избори одржани во декември минатата година, повторно обезбедија победа на ВМРО ДПМНЕ која доби двајца пратеници повеќе во парламентот од СДСМ. Врз основа на мајскиот договор во 2008 година кој тогаш го иницираше ДУИ, и по утврдениот обичај Влада да формира победничката македонска партија со албански партнер, ВМРО почна да составува Влада. Веќе договорената коалиција ја спречија американскиот амбасадор Бејли и новиот фактор, премиерот на Албанија Еди Рама, пишува Ѓурковиќ.

Имено, додава Ѓурковиќ, Рама во Тирана ги повика сите четири албански партии кои влегоа во Собранието и со нив договорил таканаречена Тиранска платформа како услов за партиципација во Влада. Потоа, премиерот на Албанија почна директно да се меша во внатрешните прашања на соседната држава и уште полошо од тоа, стана носител на барања за нејзиното суштинско и уставно редефинирање и поткопување.

-Рама ги охрабри Албанците во Македонија да бараат редефинирање на оваа држава и нејзинот уставен поредок. Во неодамнешна изјава тој објасни дека Албанците во Македонија сочинуваат 35 отсто од населението, иако по пописот има 10 посто помалку, а по извештаите од теренот и уште помалку, затоа што многумина заминаа во Западна Европа. По негови инструкции пратениците од Дуи, Беса и албанските пратеници на СДСМ започнаа во Собранието да зборуваат дека тие се припадници на мнозинството од народот, а не малцинството како Уставот ги дефинира, пишува Ѓурковиќ.

Другиот дел од овој пакет е Резолуцијата за геноцидот која ја предвидува тиранската платформа. Во платформата, пишува Ѓурковиќ, се бара во Макеоднија да се донесе резолуција според која во Македонија од 1912 до 1956 е направен геноцид врз Албанците.

-Суштината на овој чин е Македонците да прифатат како поради овој наводен геноцид, Албанците вештачки, насилно се сведени да имаат статус на малцинство, па поради тоа треба д аим го признаат статусот на конститутивен народ. Тоа би било вовед во целосна федерализација на Макеоднија што Заев го прифати. За почеток албанскиот јазик би се вовел како рамноправен со македонскиот на територијата на целата држава, а во тиранската платформа се предвидува да се отвори дијалог за прашање како промена на симбилите, името, изгледот на новите банкноти и сите други идентитетски одлики. Заев и СДСМ прифатија да се укине досегашната држава Македонија како земја на македонскиот народ и малцинствата, и да отворат процес на нејзино редефинирање како бинационална држава што секако води кон федерализација, и да се подели на западен албански дел и источен за кој не би се знаело каква му е иднината. Овој тип на предавство засновано на глад за власт на какво СДСМ е подготвен, незамислива е дури и за нас кои овде се нагледавме се и сешто. Зоран Заев и неговата партија за да дојдат на власт прифатија да ја елиминираат својата држава, пишува Ѓурковиќ.

На ова, реагира народот со масовни протести кои траат веќе месец ипол, а при посетата на европскиот комесар во Скопје, на улиците се најдоа скоро 200.000 луѓе покажувајќи дека се подготвени на се за да ја сочуваат државата.

-Чувар на Уставот во овој момент е единствениот човек кој има реален мандат за тоа, претседателот Ѓорге Иванов. Тој разумно одби да го даде мандатот на Заев и ги издржува сите можни закани вклучувајќи ги  и заканите од Брисел дека ќе го стават на црна листа и ќе му воведат санкции. Тој бара од Заев да се откаже од тиранската платформа. Интересно е тоа што ВМРО му понуди на Заев поддршка за малцинска влада ако тој прифати да се врати во рамките на Уставот и да се зачува државата. Заев тоа од некаква причина не смее да го прифати и се однесува како уценет човек кој мора да зарши некоја валкана работа. Во меѓувреме се појавија и информации за неговите врски со одредени албански криминални структури, пишува Ѓурковиќ.

Од пред десетина дена овој конфликт влезе во Собранието. Тоа не може да се конституира додека не се испочитува процедура по која најпрво се составува Комисија за назначување која пак потоа дава предлог за претседател на собрание. Пратениците на ВМРО ДПМНЕ го користат овој по закон одреден простор да ги натераат пратениците на СДСМ да се дистанцираат од тиранската платформа. Досега сето тоа се сведе на размена меѓу нив и албанските пратеници кои отворено објаснуваат што договориле со Заев и какви им се намерите.

-Пратениците на СДСМ воглавно ќутат и избегнуваат пред граѓаните на Македонија да објаснат што договориле со странците и Еди Рама. ВМРО ДПМНЕ има јасни барања: Тиранската платформа како програма за нова Влада значи уставно и суштинско редефинирање на Уставот и не може да се усвои без некој вид на референдум со кој ќе се изјаснат граѓаните. Ако граѓаните на Македонија одлучат да ја укинат својата држава, нека го направат тоа на референдум, а не на мала врата низ Собранието. Оттука ВМРО не дозволува било то да се конституира додека не се најде некој нов сеопфатен договор (некои странски фактори веќе споменуваат нов договор Пржино 3) и додека не се одржат нови парламентарни избори од референдумски тип заедно со веќе предвидените локални избори. Меѓу притисокот со кој се носат треба да се спомене и во целост инструментализација на таканареченото Специјално јавно обвинителство на чие чело е американски кадар –Катица Јанева. Тие почнаа да ги прогонуваат водечките луѓе на медиумските куќи кои не се на нивна страна, пишува Ѓурковиќ.

Се чини дека во последните два месеци, смета аналитичарот, луѓето од ВМРО сепак успеаја со медиумски настап, јасна поддршка од народот и сериозни лобирања во меѓународната заедница да ја запрат офанзивата од другата страна и да добијат поддршка на некои многу важни места.

-Како поминува времето водата оди кон нивната воденица што почна да предизвикува голема нервоза кај нарачателите и кај екстремистите во СДСМ. Во неодамнешната колумна на порталот Либертас главниот стратег на СДСМ, поранешниот министер на внатрешни работи Љубомир Фрчковски, се заложил за уботреба на насилство како пат за реализација на политичките планови. Тој рече дека СДСМ ризикува да изгуби се со текот на времето и дека нивните пратеници треба да го „фатат за уши“ сегашниот претседател на собранието и на негово место без процедува да го стават Талат Џафери од ДУИ како свој кандидат за претседател на собранието. Македонските медиуми објавија дека неодамна Заев тајно имал средба со амбасадорот Бејли па постои сомнеж дека овие идеи доаѓааат од таму. Бејли е инаку повикан во Америка на сослушување поради обвинувања од значајни сенатори дека се меша во внатрешната политика на Македонија и оти ненаменски и нелегално ги троши фондовите на САД за уривање на легалната власт, пишува Ѓурковиќ.

Граѓаните на Македонија и ВМРО, додава Ѓурковиќ, досега се покажаа многу силни отколку што се очекуваше, и покажаа разумна подготвеност на секаков начин ја бранат својата држава. Тоа е досега најголемата пречка за реализација на плановите на СДСМ и нивните странски спонзори.

-Интересот на Србија е Македонија да опстане како држава и да се спречи процесот на правење Голема Албанија која СДСМ ја спроведува. Во тоа за жал им помага и некои наши граѓани кои директно работат против интересот на својата земја. Во Скопје на страната на СДСМ се зборува дека е Зоран Башановиќ кој и им ја работел кампањата, како и уште еден број доскорешни овдешни високи функционери за кои се зборува дека сакаат дури и да извадат македонско државјанство и себе си се гледаат како министер или директор кај Заев, заклучува Ѓурковиќ во колумната.

Колумна на Ацо Станковски: РЕВОЛУЦИЈА

Aco-Stankovski

Ре­во­лу­ци­ја­та е еден вид ми­ли­та­ри­стич­ки ре­жим, аген­ту­ра ко­ја дејс­тву­ва иле­гал­но, но ко­ја има свои во­о­ру­же­ни гру­пи, кои дејс­тву­ва­ат ка­ко удар­на си­ла врз си­сте­мот кој тре­ба да се надв­ла­дее и ур­не.

Ре­во­лу­ци­ја­та мо­же да при­ми нај­не­о­че­ку­ва­ни фор­ми во сво­ја­та ор­га­ни­за­ци­ја. Таа е ка­ко окто­под, чи­и­што пи­па­ла вез­ден ба­ра­ат со­јуз­ни­ци, ин­фор­ма­ции, фи­нан­си­ски средс­тва, оруж­је, но­ви бор­ци и иле­гал­ци, што е нај­важ­но од сѐ – ли­дерс­тво.

Ли­дерс­тво­то тре­ба да мо­ти­ви­ра, да го пот­хра­ну­ва иде­а­лот на ре­во­лу­ци­ја­та, да го во­о­бра­зу­ва со­нот кој го со­ну­ва­ат бор­ци­те. Што е со­нот по­за­вод­лив во се­кој пог­лед, и на етич­ки, и на естет­ски план, тол­ку окруп­ну­ва­ње­то и ома­со­ву­ва­ње­то на ре­во­лу­ци­ја­та е по­из­вес­но.

За­тоа ли­дерс­тво­то тре­ба да бил­да ха­риз­ма, да би­де ми­сти­фи­ку­ва­но од след­бе­ни­ци­те, да се иде­а­ли­зи­ра и да се из­гра­ди еден вид култ на лич­ност око­лу не­го. Та­ка ре­во­лу­ци­ја­та ќе проц­ве­та и ќе ста­не сла­тка ду­хов­на хра­на на бес­ни­те и жел­ни за од­маз­да гра­ѓа­ни кон си­сте­мот про­тив кој се бо­рат.

Ре­во­лу­ци­ја­та ста­ну­ва еден вид ре­ли­ги­ја, ду­ри мо­же да по­при­ми и мно­гу по­фа­на­ти­чен ин­тен­зи­тет од ко­ја би­ло се­кта.

Ре­во­лу­ци­ја­та е то­та­ли­тар­на, неј­зи­на­та вол­ја е над сѐ. Таа не тр­пи при­го­вор и бр­зо се спра­ву­ва со опо­нен­ти­те. Тоа го пра­ви со огром­на па­си­о­ни­ра­ност и са­мо­пре­гор. Уни­шту­ва­ње­то на не­при­ја­те­ли­те на ре­во­лу­ци­ја­та е све­та долж­ност за ре­во­лу­ци­о­не­ри­те.

Ду­ри отко­га си­те не­при­ја­те­ли ќе би­дат уни­ште­ни, ду­ри то­гаш мо­же да се ре­че де­ка ре­во­лу­ци­ја­та го за­вр­ши­ла сво­јот иск­лу­чи­те­лен, зна­ча­ен дел од це­ли­от про­цес на исто­ри­ска­та ми­си­ја, што се­ко­ја ре­во­лу­ци­ја ја има во сво­ја­та иде­о­ло­ги­ја и хе­рој­ска­та ми­то­ло­ги­ја за неј­зи­но­то ли­дерс­тво, неј­зи­на­та си­ла и исто­ри­ска­та не­ми­нов­ност.

Се­ка­ко, исто­ри­ска­та оправ­да­ност е нај­сил­но­то иде­о­ло­шко али­би за по­не­ко­гаш гро­зо­мор­на­та пра­кти­ка на ре­во­лу­ци­ја­та, по­себ­но при ели­ми­на­ци­ја­та на не­при­ја­те­ли­те.

Ка­ко ре­во­лу­ци­ја­та со ма­ни­ја­кал­на по­све­те­ност ги про­го­ну­ва иде­о­ло­шки­те и во­е­ни­те не­при­ја­те­ли, та­ка таа оста­ва при­лич­но долг кр­вав траг за се­бе­си. Тоа нај­до­бро се чи­сти со дра­кон­ска са­та­ни­за­ци­ја на не­при­ја­те­лот и по­втор­но со при­ка­ски­те или, ако са­ка­те, дог­ми­те за уто­пи­ски­те ви­зии на ре­во­лу­ци­ја­та, за неј­зи­на­та им­пе­ра­тив­ност, за ме­си­јан­ска­та долж­ност на си­те по­све­те­ни­ци на бор­ба­та за еден по­пра­ве­ден и по­до­сто­инс­твен свет.

Ре­во­лу­ци­ја­та са­ка де­стру­ктив­ност, тоа ја хра­ни неј­зи­на­та ги­гант­ска су­е­та. По­крај ова, агре­сив­но­ста е по­гон­ско го­ри­во за ре­во­лу­ци­о­нер­на ак­ци­ја. Ре­во­лу­ци­ја­та не смее да ми­ру­ва. Ако не дејс­тву­ва, таа ќе ‘рѓо­са и ќе ис­чез­не.

Од ова, пос­лед­но­во, се пла­ши се­кој ре­во­лу­ци­о­нер. Па, та­ка, ре­во­лу­ци­ја­та са­ма­та по се­бе ги мо­ти­ви­ра сво­и­те след­бе­ни­ци.
Ре­во­лу­ци­ја­та најм­но­гу од сѐ са­ка да рас­те, да се разм­но­жу­ва и да ги за­фа­ти си­те стра­те­ги­ски точ­ки на оп­штес­тво­то. По­тоа поч­ну­ва да дејс­тву­ва на са­ми­от жи­вот, мо­де­ли­рај­ќи го спо­ред ни­за на­ло­же­ни пра­ви­ла на од­не­су­ва­ње и мис­ле­ње.

Не­ма бе­га­ње од се­ви­ди­мо­то око на ре­во­лу­ци­ја­та. Таа гле­да сѐ и слу­ша сѐ. Таа ги знае тај­ни­те на чо­веч­ки­те ср­ца. А, пак, да за­ца­ри та­му, во цен­та­рот на чо­ве­ко­ва­та емо­тив­ност, е неј­зи­на­та ул­ти­ма­тив­на цел.

Ако ѝ се при­дру­жи­те, ре­во­лу­ци­ја­та ќе ви ста­не при­ја­тел, љу­бов­ни­ца, ан­гел-чу­вар, до­пол­ни­тел­на си­ла, ко­ја ќе ве на­пра­ви гор­ди на са­ми­те се­бе и лу­ѓе со ви­зи­ја, што отсе­ко­гаш би­ло де­фи­ци­тар­но.

Ако ѝ опо­ни­ра­те на ре­во­лу­ци­ја­та, ќе стек­не­те ужа­сен не­при­ја­тел, кој ќе ве рас­ки­не ка­ко што ѕве­рот го рас­ки­ну­ва сво­јот плен во ди­ви­на­та.

Ре­во­лу­ци­ја­та не тр­пи не­од­луч­ни и не­у­трал­ни лич­но­сти. Тие ќе би­дат мар­ги­на­ли­зи­ра­ни и ши­ка­ни­ра­ни и ќе за­вр­шат на нај­не­по­вол­ни­те и нај­ми­зер­ни­те по­зи­ции во оп­штес­тво­то. По­не­ко­гаш, ако овие лич­но­сти се прем­но­гу ина­ет­ли­ви во не­у­трал­но­ста, мо­же да би­дат ак­цеп­ти­ра­ни и ка­ко не­при­ја­те­ли. То­гаш ќе би­дат ста­ве­ни на те­шки не­при­јат­но­сти и мал­тре­ти­ра­ње, кои мо­же да за­вр­шат и фа­тал­но.

Та­ква е ре­во­лу­ци­ја­та, неј­зи­на­та крај­на цел е пер­фек­ци­о­низ­мот во про­цен­ки­те. Таа ни­ка­ко не са­ка да оди во ри­зик. Се­кој сом­неж е до­во­лен за ели­ми­на­ци­ја. Се­кој про­пуст по­доц­на мо­же да соз­да­де го­ле­ми проб­ле­ми кои ре­во­лу­ци­ја­та ни­ка­ко не ги по­са­ку­ва. За­тоа ре­во­лу­ци­ја­та, и ко­га гре­ши, тоа го пра­ви со про­цен­ка и дла­бо­ка свест за при­о­ри­те­ти­те, за­тоа се­ко­ја гре­шка на ре­во­лу­ци­ја­та, всуш­ност, е прес­ме­та­на жр­тва, ка­ко во ша­хот.

Ре­во­лу­ци­ја­та е чу­до­ви­ште, кое до­а­ѓа од ни­ка­де и не­го­ва­та за­да­ча е да го ис­чи­сти оп­штес­тве­ни­от те­рен од де­ге­не­ри­ра­ни­те и ко­рум­пи­ра­ни­те по­ли­тич­ки стру­кту­ри, кои вла­де­ат со не­го.

Не­кои ре­во­лу­ции се ап­сурд­ни, лаж­ни, пла­те­ни и гро­теск­ни. Ка­ко не­ка­ков евтин бле­фер­ски ули­чен те­а­тар во служ­ба на не­ко­ја пар­ти­ја. Та­кви беа „ша­ре­ни­те“ на СДСМ. Во си­те свои фа­зи тие ма­ни­фе­сти­раа не­моќ и ка­ри­ка­ту­рал­ност, а, единс­тве­но, енорм­ни­от кван­тум на им­по­тент­на зло­ба е екви­ва­лент на обил­ни­те фи­нан­сии, што ги до­би­ваа од Со­рос, УСА­ИД, нар­ко­ма­фи­ја­та и дру­ги оп­скур­ни ме­це­ни.

Тоа не бе­ше ни­ка­ква ре­во­лу­ци­ја, ту­ку обич­на лу­кра­тив­на из­ма­ма и пси­хо­те­ра­пи­ја низ ма­сов­на хи­сте­ри­ја. Ед­на гро­теск­на дру­жи­на де­ге­не­ри­ци и ма­ни­ја­ци.

Про­те­сти­те, пак, што ги во­ди гра­ѓан­ско­то здру­же­ние „За за­ед­нич­ка Ма­ке­до­ни­ја“ и тоа ка­ко мо­же да пре­рас­нат во ре­во­лу­ци­ја до­кол­ку упор­но не се по­чи­ту­ва­ат ба­ра­ња­та на гра­ѓа­ни­те што се по­бу­ни­ја про­тив ти­ран­ска­та пла­тфор­ма.

А, по­тоа, Гос­под не­ка им е на по­мош на оние, по кои ќе трг­не ре­во­лу­ци­ја­та во лов.

НАРОДОТ НА ГОТОВС – Македонија ќе се брани по секоја цена

Bageri-Sobranie

Слу­шам ка­ко пре­дав­ни­ци­те од СДСМ и Со­ро­со­ви­те пла­те­ни­ци очај­нич­ки се оби­ду­ва­ат да ја ре­ла­ти­ви­зи­ра­ат ти­ран­ска­та пла­тфор­ма и неј­зи­но­то по­сто­е­ње во обид да ја про­тур­ка­ат квис­лин­шка­та вла­да. Де­мек, пла­тфор­ма­та не по­сто­е­ла, За­ев и ко­а­ли­ци­ски­те парт­не­ри со до­го­во­рот не го за­гро­зу­ва­ле Уста­вот, а на­ро­дот на ули­ца го оп­стру­и­рал ле­ги­тим­но­то мно­зинс­тво во пар­ла­мен­тот бра­неј­ќи кри­ми­нал­ци. А, во таа ма­са на­род да ти би­ло со­бра­но нај­го­ле­мо­то ѓу­бре во др­жа­ва­та – иди­о­ти, фа­ши­сти, ал­ба­но­фо­би… За­тоа ша­ре­ни­те пла­те­ни­ци и ал­бан­ско­то кри­ми­нал­но под­зем­је, кои ни до­го­во­ри­ле „нов жи­вот“ и „бле­ска­ва ид­ни­на“, би­ле под­го­тве­ни да ги из­ме­тат ули­ци­те од ѓу­бре­то што про­те­сти­ра „за за­ед­нич­ка Ма­ке­до­ни­ја“ и да го вра­тат во ка­на­ли­за­ци­ја­та од ка­де што дош­ло.

Сѐ по­ве­ќе из­бег­ну­вам да па­ѓам во зам­ка­та да се до­ка­жу­вам со кри­ми­нал­но-пре­дав­нич­ка­та ба­гра да­ли по­стои или не не­што што се­којд­нев­но си­те го гле­да­ме пред се­бе. Ете ако на­ви­сти­на не по­стои пла­тфор­ма­та, то­гаш на­ви­сти­на не­ма при­чи­на За­ев јав­но да не ја отфр­ли. Чо­ве­кот бо­лен за власт има шан­са да ста­не вед­наш пре­ми­ер ако се огра­ди од не­што што не по­стои – или по­точ­но да ги отфр­ли си­те скан­да­лоз­ни точ­ки од до­го­во­рот од Ти­ра­на, чи­е­што ис­пол­ну­ва­ње пра­ктич­но зна­чи ис­чез­ну­ва­ње на Ма­ке­до­ни­ја ка­ква ја зна­е­ме де­нес. Да­ваш ни­што за да до­би­еш сѐ! По­крај тоа што ќе ја до­бие пре­ми­ер­ска­та фо­тел­ја, ќе му се трг­нат од ули­ци­те овие сто­ти­ци ил­ја­ди Ма­ке­дон­ци кои се на го­товс во од­бра­на на др­жа­ва­та. И, се­га, ло­гич­но пра­ша­ње е зо­што, ме­сто да фор­ми­ра вла­да на оп­што за­до­волс­тво и со бла­гос­лов од на­ро­дот, За­ев се дрз­ну­ва на­сил­но да ја пре­зе­ма вла­ста и ри­зи­ку­ва конф­ликт. За­тоа што не по­стои пла­тфор­ма­та или за­тоа што не смее да се отка­же од неј­зи­но ре­а­ли­зи­ра­ње?

Си­ту­а­ци­ја­та е пре­се­ри­оз­на да се пра­ви­ме на­ив­ни и да си доз­во­ли­ме да по­ве­ру­ва­ме во ла­ги­те на За­ев и на Со­ро­со­ви­те пла­те­ни­ци. Не са­кам да тро­шам вре­ме во об­јас­ну­ва­ње на мен­тал­ни­от склоп на За­ев и не­го­ва­та скло­ност да ла­же штом отво­ри уста. Чо­ве­кот до­се­га без­број па­ти до­ка­жа де­ка ла­же без око да му треп­не во се­ко­ја си­ту­а­ци­ја. И се­га, ние тре­ба да ја до­ве­ри­ме суд­би­на­та на др­жа­ва­та во ра­це­те на овој лаж­го, кој нѐ убе­ду­ва де­ка сѐ ќе би­ло спо­ред Устав и ни­кој не­ма­ло да ни чеп­не од ма­ке­дон­шти­на­та? За­луд­ни се и под­др­шка­та и со­ве­ти­те што ги до­би­ва од не­кол­ку ам­ба­са­до­ри и дип­ло­ма­ти од Бри­сел. Се­кој здра­во­ра­зу­мен чо­век е све­сен де­ка по­ми­на вре­ме­то ко­га ам­ба­са­до­ри и дип­ло­ма­ти из­би­раа вла­ди во име­то на на­ро­дот. Ако За­ев сѐ уште се на­де­ва де­ка на та­ков на­чин ќе ус­пее да се ин­ста­ли­ра на власт, на­ви­сти­на е без па­мет!

Ре­ал­но­ста е мно­гу по­раз­лич­на од пред пет­на­е­сет го­ди­ни. На­ро­дот се­га е бу­ден, под­го­твен и по­ре­ши­те­лен од ко­га би­ло да оди до крај. По­ми­на вре­ме­то ко­га на­ро­дот па­ѓа­ше на по­ра­ки­те од дип­ло­ма­ти­те и ги до­жи­ву­ва­ше ка­ко на­ши ту­то­ри. Зад нас е вре­ме­то ко­га на­ро­дот бе­ше тре­ти­ран ка­ко из­бор­на ма­ши­на ко­ја ја спро­ве­ду­ва нив­на­та вол­ја.

Би­деј­ќи со дол­го­го­диш­на­та при­ме­на на двој­ни­те ар­ши­ни до­вер­ба­та во прин­ци­пи­ел­но­ста на ЕУ е се­ри­оз­но на­ру­ше­на кај ма­ке­дон­ски­те гра­ѓа­ни, са­кај­ќи да ги об­но­ви­ме од­но­си­те со на­ши­те стра­те­шки парт­не­ри, ги пра­шу­вам дип­ло­ма­ти­те во Бри­сел (оние што ба­ра­ат по­чи­ту­ва­ње на из­бор­ни­те ре­зул­та­ти и итен из­бор на вла­да, нас­про­ти сто­ти­ци­те ил­ја­ди гра­ѓа­ни на ули­ци­те низ др­жа­ва­та што ба­ра­ат но­ви из­бо­ри): ако на­ви­сти­на се дек­ла­ри­ра­те ка­ко прин­ци­пи­ел­ни парт­не­ри на ма­ке­дон­ски­от на­род, ако на­ви­сти­на не сте дел од сце­на­ри­о­то за рас­пад на др­жа­ва­та и бри­ше­ње на ма­ке­дон­ски­от иден­ти­тет, ако на­ви­сти­на ве за­бо­ли за одр­жу­ва­ње фер и де­мо­крат­ски из­бо­ри на кои на­ро­дот од­лу­чу­ва (а не ме­ѓу­на­род­на­та за­ед­ни­ца), то­гаш ка­ко е мож­но и во 2014 го­ди­на (ко­га, исто та­ка, ги оце­ни­ја из­бо­ри­те ка­ко ле­ги­тим­ни, фер и де­мо­крат­ски) и де­нес да би­де­те на спро­тив­на­та стра­на од вол­ја­та на мно­зинс­тво­то Ма­ке­дон­ци? Ако ве ин­те­ре­си­ра­ше ви­стин­ски еко­ном­ски­от прос­пе­ри­тет на др­жа­ва­та, зо­што доз­во­ли­вте опо­зи­ци­ја­та две го­ди­ни да ја др­жи др­жа­ва­та во за­лож­ниш­тво со не­ле­гал­но прис­лу­шу­ва­ни раз­го­во­ри? Зо­што ги при­фа­ти­вте ка­ко ви­сти­ни­ти лаж­ни­те твр­де­ња на СДСМ за укра­де­ни 200.000 гла­со­ви по­ра­ди кои пак стиг­нав­ме до но­ви пред­вре­ме­ни из­бо­ри? Се из­ви­ни ли не­кој од Бри­сел за под­др­шка­та на лаж­гов­ци­те?

Ако во из­ми­на­ти­те две го­ди­ни 2-3.000 ша­ре­ни ху­ли­га­ни беа не­ка­ков фа­ктор по­ра­ди кој ме­ѓу­на­род­на­та за­ед­ни­ца вр­ше­ше при­ти­сок врз ВМРО-ДПМНЕ да при­фа­ти пред­вре­ме­ни из­бо­ри и по­крај ап­со­лут­но­то мно­зинс­тво во Пар­ла­мен­тот и чи­ста­та ка­ко сол­за по­бе­да од 200.000 гла­са раз­ли­ка, то­гаш ка­ко е мож­но да не ги зе­мат пред­вид ба­ра­ња­та на овие 200.000 лу­ѓе, кои сме­та­ат де­ка се из­ма­ме­ни со ти­ран­ска­та пла­тфор­ма? Ако овие дип­ло­ма­ти беа ви­стин­ски парт­не­ри на на­ро­дот и ако са­каа ми­рен расп­лет на кри­за­та, цвр­сто ќе се спро­тив­ста­веа на ти­ран­ска­та пла­тфор­ма и ќе за­ста­неа во од­бра­на на Охрид­ски­от рам­ко­вен до­го­вор, чиј­што га­рант се ток­му Бри­сел и Ва­шин­гтон. Та­ка не­ма­ше да доз­во­лат да се раз­вие ни­ка­ква де­ба­та ко­ја мо­же да до­ве­де до конф­ликт од не­сог­лед­ли­ви раз­ме­ри.

Бли­ски­те од­но­си на За­ев и не­го­ва­та кри­ми­нал­на бан­да со ам­ба­са­до­ри­те и со дип­ло­ма­ти­те не беа иско­ри­сте­ни за вра­ќа­ње на де­мо­кра­ти­ја­та, а со тоа и на до­вер­ба­та кај гра­ѓа­ни­те, ту­ку, на­про­тив, беа зло­у­по­тре­бе­ни за за­си­лу­ва­ње на омра­за­та и за пот­тик­ну­ва­ње од­маз­да кон се­кој не­и­сто­мис­ле­ник.

Иста­та таа ра­ди­кал­на ле­ви­ца што ни ја ну­дат за власт од Бри­сел, по­ве­ќе од две го­ди­ни го те­ро­ри­зи­ра мир­ни­от ма­ке­дон­ски на­род. Се­којд­нев­но го на­вре­ду­ва, го по­ни­жу­ва, му се за­ка­ну­ва, го уце­ну­ва со цр­ни сце­на­ри­ја… Нив­на­та за­бе­га­ност оти­де до та­му што „сло­бо­до­ум­ни­те опо­зи­ци­о­не­ри“ поч­наа јав­но да по­ви­ку­ва­ат на ле­е­ње крв по ули­ци­те и да им по­са­ку­ва­ат смрт на по­ли­цај­ци­те ка­ко во Ку­ма­но­во.

Уште од са­ми­от по­че­ток пре­ду­пре­ду­вав де­ка овој ми­рен на­род има гра­ни­ца на то­ле­ран­ци­ја. И ако мир­ни­от џин во еден мо­мент би­де ис­про­во­ци­ран да се транс­фор­ми­ра во ѕвер, то­гаш ќе тре­ба да му ја мис­ли тој што го пре­диз­ви­кал не­го­ви­от гнев. Е се­га, исти­те тие што се за­ка­ну­ваа со кр­ва­ви ули­ци, со вле­че­ње за уши, со це­вки, со вос­пит­ни ша­ма­ри, со „ме­те­ње“ на не­и­сто­мис­ле­ни­ци… се­га ку­ка­ат и пла­чат од нај­а­ви­те за са­мо­ор­га­ни­зи­ра­ње на­род­ни па­три­от­ски гру­пи. Па, до­бро, што оче­ку­ваа? Де­ка на­ро­дот ќе се­ди и ќе ги гле­да ка­ко му ја уни­шту­ва­ат др­жа­ва­та?

Мис­леа де­ка со тоа што над­во­реш­ни­те при­ја­те­ли го акти­ви­раа СЈО да спро­ве­ду­ва хај­ка про­тив ра­ко­водс­тво­то на ВМРО-ДПМНЕ ја за­вр­ши­ја ра­бо­та­та? А, по­мис­ли­ја ли ка­ко ќе се спра­ват со на­ро­дот? Ќе ги уап­сат си­те Ма­ке­дон­ци? Па, не­ка по­ве­лат. Не­ка се оби­дат да ги уап­сат си­те 200.000 па­три­о­ти на ули­ци­те! Но, ко­га ќе трг­нат по нив, не­ка си под­го­тват уште не­кол­ку сто­ти­ци ил­ја­ди па­ра ли­си­ци плус за­тоа што ду­ри то­гаш ќе се со­о­чат со гне­вот на це­ли­от ма­ке­дон­ски на­род.

Ми­на­та­та го­ди­на пи­шу­вај­ќи за ет­но­ма­зо­хиз­мот на ра­ди­кал­на­та ле­ви­ца ре­ков: Нес­по­со­бен да из­го­тви про­гра­ма со ко­ја ќе ја при­до­бие нак­ло­не­то­ста на гра­ѓа­ни­те, СДСМ се транс­фор­ми­ра­ше во пар­ти­ја-за­лож­ник на ед­но ра­ди­кал­но кри­ло, кое, пак, отво­ре­но се пре­да­де во пре­гра­тки­те на над­во­реш­ни цен­три на моќ ве­ру­вај­ќи де­ка тие ќе му ја за­вр­шат ра­бо­та­та и ќе го вра­тат на власт по де­сет го­ди­ни во опо­зи­ци­ја. Од це­ло­то гра­ѓан­ско оп­штес­тво оста­наа во до­бри од­но­си са­мо со под­зем­је­то и со кри­ми­нал­ци­те кои ќе го оче­ку­ва­ат сво­јот дел од ко­ла­чот по це­лос­но­то раз­би­ва­ње на др­жав­ни­от си­стем.

Тоа што го пи­шу­вав ла­ни, де­нес го гле­да­ме на де­ло. Кри­ми­нал­ци­те и при­ја­те­ли­те од над­вор дој­доа по сво­е­то. Си­те го ба­ра­ат сво­јот дел од ко­ла­чот, а За­ев тре­ба да ис­по­ра­ча. Ќе би­дат за­до­во­ле­ни ду­ри то­гаш ко­га ќе се рас­крч­ми др­жа­ва­та. Сме­тка­та ќе ја пла­ти на­ро­дот. Но, та­кво не­што не­ма да се слу­чи за­тоа што на­ро­дот е на го­товс и под­го­твен е да го за­шти­ти сво­е­то. По се­ко­ја це­на ќе оди до крај за­тоа што не­ма ре­зерв­на та­тко­ви­на! За­ев и не­го­ва­та кри­ми­нал­на бан­да се­га се пред из­бор – да се со­о­чат со на­ро­дот на из­бо­ри или да го пре­диз­ви­ка­ат не­го­ви­от гнев на ули­ца.

Пишува: Ненад Мирчевски за Република

Колумна на Тимчо Муцунски: Време за обединување

Timco-Mucunski

Политичките предизвици со кои се соочува нашата земја не се вообичаени и својствени за ерата во која живееме. Во оваа етапа на глобализација, силен економски, технолошки и информатички развој и прилагодување кон современите услови на живеење не постои друг избор освен да се посвети максимално внимание и да се вложат дополнителни напори во насока на градење на здрави и конзистентни национални политики. Таквата стратегија ќе ја направи Република Македонија порелевантна на меѓународната политичка сцена и поконкуретна во глобалната економија. Како граѓани, како политичари, и пред се како луѓе потребно е да креираме паметни, одговорни и ефективни политички решенија, насочени кон создавање на економска благосостојба и просперитет, но и понатамошна забрзана интеграција во европското семејство на земји, во кои силно се почитуваат највисоките стандарди на функционална пазарна економија и демократија.

Непријатен заклучок е кога ќе констатираме состојба согласно која, во пост-изборен период официјални личности на соседна земја во обид и намера да го подигнат својот рејтинг на домашната политичка сцена ја користат и злоупотребуваат актуелната политичка криза воМакедонија. Уште потрагично и исто така неприфатливо е, политички партии кои себеси се сметаат за сериозни, кои претендираат да предводат влада и се прокламираат за “државотворни“ да си дозволат да преговараат и договараат за Платформи и програми создадени и промовирани од оние кои очигледно не работат во прилог на одржување долгорочен мир, стабилност и безбедност во регионот и кои не водат сметка и грижа за интересите на земјата, која е создадена со стрпливост, долговековна борба, пожртвуваност и посветеност на многу генерации на наши претци.

Како граѓанин и Македонец, стравувам од барањето за воведување на нови принципи врз кои би требало да се промени концептот на функционирање на македонското мултинационално, мултикултурно и мултирелигиозно општество. Несоодветно и уште помалку одговорно е да се прифати содржината на “Тиранската платформа“, бидејќи истата ја отвора вратата за редефинирање на Охридскиот рамковен договор, а оттука и редифинирање на Уставниот поредок на Република Македонија. Стравот е повеќе од оправдан и заради опасноста што таквиот концепт претставува вистински параван за создавање на дополнителна поделеност по етничка основа, која во дадениот момент е непосакувана и целосно непотребна. Живееме во 21-от век каде што борбата за успех (индивидуална и колективна) треба да биде базирана на иновативност, креативност, посветеност, самопрегор и напорна работа. Флоскулите за остварување на малцински права, кои не влијаат врз подобрување на општата животна состојба на самите малцинства одамна се надмината категорија во развиениот свет. Зарем не е дојдено вистинското време и ние да се приклучиме кон тој современ тренд.

Манифестот за единствена Република Македонија се базира на четири принципи, и тоа: обединување околу националниот интерес, интеграција во едно општество, владеење на правото за успех на државата и применлива пазарна економија за подобар стандард на секој граѓанин. Националниот консензус околу овие прашања нуди перспектива за подобар и поквалитетен живот на секој граѓанин, независно од етничката припадност, пол, вера, сексуална ориентација или било која друга форма на различност. Токму таквото обединување има тенденција да не направи посилни. Сите сме граѓани на оваа земја и оние кои на било кој начин и се закануваат на неа и нејзиното опстојување, било тоа да е експлицитно или имплицитно, од внатре или од надвор, не би смееле да добијат сериозна улога и од нивната волја објективно да зависи градењето на сегашноста, иднината и судбината на сите нас. Затоа Манифестот треба да претставува императив за сите политички партии и за сите граѓани на Република Македонија.

Живееме во исклучително важно историско време во кое е потребно да се носат сериозни одлуки од кои непосредно зависи опстојувањето на државата, нашата и иднината на генерациите кои доаѓаат, но и мирот и стабилноста во регионот и пошироко. Решението за излез од наметнатата две годишна политичка криза зависи од волјата, умешноста и спремноста на политичарите да побараат соодветно и одговорно решение, а што ќе биде во согласност со Уставот и законите на РМ и ќе ги задоволи интересите на граѓаните. Во одговор на позицијата на СДСМ која изрази јасен став и спремност постизборно да прифати политичка платформа, спонзорирана и потпишана во друга држава, чија содржина претставува отворена закана за унитарниот и мултиетнички карактер на државата, не постои друг начин освен веднаш да се понуди државнички, одговорен, навремен, квалитетен и историски документ. Во таа насока токму Манифестот на најнепосреден начин ја поддржува цврстата волја на илјадниците граѓани кои во изминатите триесетина дена на мирен и достоинствен начин го изразуваат својот силен револт на улиците ширум Македонија.

Последните пораки кои доаѓаат од меѓународната заедница се јасни и од нас бараат сами и ефикасно да ги решаваме политичките проблеми, по што може да се очекува да следи засилена поддршка во прилог на понатамошна интеграција на Република Македонија во европскиот дом и остварување на нашите евроатлантски приоритети. Сметам дека токму сега е вистинското време да престанеме со активностите кои предизвикуваат штетни последици, уривајќи го стрпливо и вредно градениот уставно правен поредок и демократски институции, на конто на задоволување на личните и партиските интереси и нереални желби на организации и поединци внатре и надвор од државата. Време е да престанат делбите по сите основи и конечно да се обединиме околку вистинските вредности кои сите заеднички ги споделуваме, во кои заеднички веруваме и кои ќе ни овозможат на нас и генерациите кои доаѓаат, да живееме во држава целосно ослободена од политичка неизвесност, од економски ризици, од опасностите на национализмот, екстремизмот и безбедносните предизвици. Граѓаните на Република Македонија заслужуваат да живеат во силна, стабилна и економски просперитетна држава, а наша заедничка обврска е да работиме максимално посветено и токму тоа им го овозможиме.

Колумна на Ненад Мирчевски: Платформата не проаѓа, народот бара нови избори

Narod-protest-izbori-1

По еден и пол ме­сец ма­сов­ни про­те­сти на ули­ци­те низ зем­ја­ва се нај­де ју­нак ме­ѓу функ­ци­о­не­ри­те во Бри­сел да приз­нае де­ка су­ве­ре­ни­те­тот на Ма­ке­до­ни­ја про­из­ле­гу­ва од на­ро­дот, а не од ам­ба­са­до­ри­те, стран­ски­те дип­ло­ма­ти и од цен­три­те на моќ. Ста­вот на пре­тсе­да­те­лот на Европ­ски­от со­вет, До­налд Туск, бе­ше поз­дра­вен од ма­ке­дон­ска­та јав­ност, а исто­вре­ме­но пре­диз­ви­ка сил­но раз­о­ча­ру­ва­ње кај кри­ми­нал­на­та бан­да во СДСМ и ме­ѓу Со­ро­со­ви­те пла­те­ни­ци кои со ра­ши­ре­ни ра­це и под­зи­на­ти усти че­каа да им го обез­бе­ди ман­да­тот. Нив­ни­те бом­ба­стич­ни нај­а­ви де­ка „кре­те­ни­те од ули­ци­те во Скоп­је“ и по­ли­ти­ча­ри­те што не ги „ви­тка­ат кич­ми­те“, ко­неч­но, ќе би­дат скр­ше­ни со за­ка­ни за не­ка­кви ем­бар­га и бло­ка­ди пук­наа ка­ко ба­лон од са­пу­ни­ца по прес- кон­фе­рен­ци­ја­та на дип­ло­ма­тот од Бри­сел. Не­го­ва­та јас­на по­ра­ка де­ка „са­ми тре­ба да нај­де­ме ре­ше­ние за проб­ле­мот кое ќе би­де во рам­ки­те на де­мо­крат­ски­те на­че­ла, при­стој­ност и раз­ум“ ги тур­на квис­лин­зи­те во уште по­го­ле­ма аго­ни­ја. Ко­га ви­доа де­ка по­мо­шта од над­вор се из­ја­ло­ви, за да го за­др­жат мо­ра­лот во сво­и­те пре­дав­нич­ки ре­до­ви, поч­наа да се за­ка­ну­ва­ат со на­сил­ни сце­на­ри­ја и со но­ви „бом­би“. Оча­јот во СДСМ се зго­ле­му­ва на­по­ред­но со за­си­лу­ва­ње­то на от­по­рот кај на­ро­дот за ти­ран­ска­та пла­тфор­ма и со сѐ пог­лас­но­то ба­ра­ње за но­ви пред­вре­ме­ни из­бо­ри. На­ро­дот јас­но и глас­но ба­ра из­бо­ри на кои ќе се из­јас­ни за тоа што му бе­ше под­мет­на­то по 11 де­кем­ври. И не­ма на­ме­ра да се отка­же. Очиг­лед­но, дип­ло­ма­ти­те ја при­ми­ја по­ра­ка­та. Нас­про­ти нив, За­ев сѐ уште го иг­но­ри­ра на­ро­дот и ба­ра на­чин ка­ко да фор­ми­ра вла­да нас­про­ти не­го­ва­та вол­ја. Но, тоа што ве­ќе на си­те, освен не­го, им е јас­но е де­ка на­ро­дот е глав­ни­от фа­ктор во ре­ша­ва­ње­то на кри­за­та. Тие сто­ти­ци ил­ја­ди лу­ѓе на ули­ца про­те­сти­ра­ат мир­но и до­сто­инс­тве­но, но се на го­товс да спре­чат ка­ков би­ло обид за на­сил­но пре­зе­ма­ње на вла­ста.

По­крај приз­на­ва­ње­то на на­ро­дот ка­ко фа­ктор во ре­ша­ва­ње­то на кри­за­та, од по­ра­ка­та на Туск мо­же да се изв­ле­чат два важ­ни зак­лу­чо­ка од кои за­ви­си ре­ша­ва­ње­то на кри­за­та:

Пр­ви­от е де­ка во ЕУ не­ма единс­твен став по пра­ша­ње­то за кри­за­та во Ма­ке­до­ни­ја. Во из­ми­на­ти­те не­де­ли при по­се­ти­те на евро­ко­ме­са­ри­те Мо­ге­ри­ни и Хан мо­жев­ме да ви­ди­ме и слуш­не­ме раз­лич­ни по­ра­ки од таа на пре­тсе­да­те­лот на Европ­ски­от со­вет. Од тоа мо­же да се зак­лу­чи де­ка функ­ци­о­не­ри­те во Бри­сел има­ат раз­лич­ни гле­да­ња на си­ту­а­ци­ја­та во зем­ја­ва. До ду­ша, ова не е ни прв ни пос­ле­ден пат од ЕУ да до­би­ва­ме раз­лич­ни по­ра­ки кои че­сто се не­прин­ци­пи­ел­ни и ли­це­мер­ни. Но, из­ја­ва­та на Туск овој пат има по­себ­на важ­ност за­тоа што ин­ди­рект­но приз­на­ва де­ка иг­но­ри­ра­ње­то на вол­ја­та на на­ро­дот од стра­на на Бри­сел и на­мет­ну­ва­ње­то ре­ше­ни­ја што се штет­ни за на­ци­о­нал­ни­те ин­те­ре­си на др­жа­ва­та е над­во­реш­но ме­ша­ње во ра­бо­ти­те на др­жа­ва­та и га­зе­ње на прин­ци­пи­те на кои е по­ста­ве­на са­ма­та ЕУ. Зо­што и во чие име Мо­ге­ри­ни и Хан пра­ќаа по­ра­ки спро­тив­ни на ос­нов­ни­те де­мо­крат­ски прин­ци­пи и на­че­ла е дру­го пра­ша­ње. При­чи­ни­те за нив­ни­те двој­ни ар­ши­ни, ка­ко и за ли­це­мер­ни­от од­нос на оста­на­ти­те би­ро­кра­ти што ни до­а­ѓа­ат од Бри­сел, мо­же да се ба­ра­ат во по­ве­ќе фа­кто­ри – лич­ни вр­ски, иде­о­ло­шка бли­скост/со­ли­дар­ност или биз­нис ре­ла­ции со ле­ви­ца­та во Ма­ке­до­ни­ја и со нив­ни­те над­во­реш­ни на­ред­бо­дав­ци и спон­зо­ри (ЦИА, Со­рос и УСА­ИД).

Вто­ри­от ва­жен зак­лу­чок што мо­же да се изв­ле­че од по­ра­ка­та на Туск е де­ка ре­ши­тел­но­ста и упор­но­ста на ма­ке­дон­ски­от на­род да ја за­чу­ва уни­тар­но­ста на др­жа­ва­та и да спре­чи неј­зи­но раз­не­би­ту­ва­ње, и тоа ка­ко, има ефект! Приз­на­ва­ње­то де­ка проб­ле­мот тре­ба да се ре­ши во др­жа­ва­та, а не во Бри­сел, Ти­ра­на или на кое би­ло дру­го ме­сто во све­тот е по­твр­да де­ка не­кој та­му во Бри­сел го слуш­нал гла­сот на сто­ти­ци­те ил­ја­ди ма­ке­дон­ски гра­ѓа­ни и приз­на­ва де­ка тој мо­ра да се по­чи­ту­ва.

Ток­му приз­на­ва­ње­то на мо­ќта на на­ро­дот од стра­на на стран­ски­те дип­ло­ма­ти и не­по­пуст­ли­во­ста на пре­тсе­да­те­лот Ива­нов ги тур­ка За­ев и не­го­ви­те Со­ро­со­ви пла­те­ни­ци во сѐ по­го­лем очај. Фа­бри­ка­та за лаж­ни ве­сти ко­ја ра­бо­ти со пол­на па­реа во на­со­ка на ома­ло­ва­жу­ва­ње на сто­ти­ци­те ил­ја­ди лу­ѓе кои се­којд­нев­но про­те­сти­ра­ат со гра­ѓан­ска­та ини­ци­ја­ти­ва „За за­ед­нич­ка Ма­ке­до­ни­ја“ пре­диз­ви­ку­ва кон­тра­е­фект про­во­ци­рај­ќи сѐ по­го­лем број Ма­ке­дон­ци да из­ле­зат на ули­ци­те.

Не па­ли ни про­па­ган­да­та на Со­рос де­ка со про­даж­ба­та на име­то и на на­ци­о­нал­ни­те ин­те­ре­си ќе „ку­пи­ме“ бр­зо членс­тво во ЕУ и во НА­ТО. Во при­каз­ни­те од ти­пот ќе вле­зе­ме во НА­ТО во рок од шест ме­се­ци по про­ме­на­та на име­то ве­ќе ни­кој не ве­ру­ва за­тоа што на си­те им е јас­но де­ка ни­ту еден дип­ло­мат не мо­же да га­ран­ти­ра пов­ле­ку­ва­ње на грч­ко­то ве­то ду­ри и да ре­ши­ме са­ми да го сме­ни­ме име­то. Впро­чем та­ква бе­ше си­ту­а­ци­ја­та и во 2008 го­ди­на ко­га Аме­ри­кан­ци­те нѐ те­раа да при­фа­ти­ме ком­про­мис­но ре­ше­ние без га­ран­ци­ја де­ка Гр­ци­ја ќе го пов­ле­че ве­то­то. За овие при­ти­со­ци и огра­ду­ва­ња од „га­ран­ти­ра­но членс­тво“ мо­же се­кој да про­чи­та во до­ку­мен­ти об­ја­ве­ни на „Ви­ки­ликс“. И пос­лед­ни­от ва­ков спин на СДСМ – де­ка по фор­ми­ра­ње­то на вла­да­та ќе се отво­рат пог­лав­ја­та 23 и 24 со што фа­ктич­ки ќе поч­не­ме пре­го­во­ри за членс­тво – бе­ше екс­прес­но де­ман­ти­ран, и тоа ди­рект­но од Бри­сел, од ка­де што јас­но и глас­но ка­жаа де­ка та­кво не­што не е ве­те­но.

Од се­то тоа мо­же да се зак­лу­чи де­ка на­ро­дот ве­ќе не ве­ру­ва на лаж­ни­те ве­ту­ва­ња, не доз­во­лу­ва ни ми­ли­ме­тар но­ви от­стап­ки во на­со­ка на зго­ле­му­ва­ње на пра­ва­та на Ал­бан­ци­те, не доз­во­лу­ва ме­ну­ва­ње на име­то на др­жа­ва­та и на на­ци­о­нал­ни­те сим­бо­ли и ба­ра но­ви из­бо­ри. Исто­вре­ме­но, ка­ков би­ло обид на­си­ла да се пре­зе­ме вла­ста и да се изи­гра не­го­ва­та вол­ја ќе го акти­ви­ра цр­ве­но­то свет­ло за бе­ском­про­мис­но спра­ву­ва­ње со квис­лин­шки­те стру­кту­ри.

Пишува: Ненад Мирчевски за Република

Заев, не паламуди за македонштина, повлечи се од платформата

zoran-zaev-crna-pozadina

По повеќе од триесет дена масовни протести на стотици илјади македонски граѓани што бараат безусловно отфрлање на тиранската платформа, Зоран Заев упорно одбива да се откаже од планот за разнебитување на Македонија.

Луѓето што ги бранат државата и националните интереси ги третира како будали, а повиците за заедничка унитарна Македонија ги смета за „паламудење“. Квислингот, очигледно, е решен до крај да оди спроти волјата на мнозинството Македонци, кои, пак, му ги испорачаа своите барања пред партискиот штаб на „Павел Шатев“. Очекувањата на „чадорот“ и на неговите извршители дека народот ќе се измори и ќе се откаже не се покажаа како точни. Напротив, на улиците од ден на ден има сѐ повеќе луѓе што се решени да живеат во заедничка, а не во поделена Македонија.

За да го намали притисокот врз себе и врз партијата, Заев и Соросовата армија платеници вршат невидена атака врз сите што застануваат во одбрана на Македонија погрдно нарекувајќи ги фашисти, националисти и албанофоби… Но, невозможно е да се одбрани неодбранливото, особено ако неговите посакувани коалициски партнери од албанскиот блок секојдневно на големо ги споделуваат деталите од тиранската платформа.

Еден од последните во низата албански политичари што зборуваат отворено за барањата од платформата беше пратеникот на ДУИ, Ејуп Аљими, кој од собраниската говорница директно соопшти: коалициските партнери на Заев бараат новата влада да ги прогласи Албанците за државотворна нација, да воведе целосна двојазичност и да го официјализира албанскиот јазик на целата територија, да изгласа резолуција за геноцид над албанското население, да го промени името на државата за брза интеграција во ЕУ и во НАТО, да се променат химната, знамето и грбот… Претходно неговиот сопартиец Артан Груби, во дебатна емисија изјави дека „на сите им било јасно дека без промена на името не можело да се направи чекор кон Европската унија и кон НАТО“. Портпаролот на ДУИ, пак, Бујар Османи неколку пати досега потврди дека Зоран Заев ја прифатил тиранската платформа и дека има договор за целосната двојазичност, двојазични банкноти, резолуцијата за геноцид… Не помалку скандалозни се изјавите и на помалиот коалициски партнер Зијадин Села. Тој прво го негираше македонскиот идентитет, а потоа отворено се закани дека ако не се редефинира Македонија во бинационална држава, Албанците ќе формирале федерација.

Место јасно и гласно да ја отфрли платформата и да се огради од радикалните ставови на своите коалициски партнери, Заев упорно глуми лудило во стилот на Љубе Бошковски и се обидува да ја убеди македонската јавност дека имал „македонска жичка“ преку рецитирање некаква поезија. И мисли дека некој му верува. Абе, будала работа!

Во очајните стихови се жали дека некој „му ја чепка македонштината!“ Се прашувам само кој ли му ги пресече жичките кога зборуваше за грдото лице на Македонецот? Или во тие моменти доживеа краток спој? Можеби вистинската македонштина ја покажа кога порача дека треба да ја свиткаме „кичмата“ за името? А кој во име на Заев „чесно призна“ пред целата јавност дека не му личи да биде патриот? Кој ли му ја чепка македонштината кога ги оцени како „големи грешки“ коалицијата со ВМРО-ДПМНЕ во Кичево и во Струга и поддршката на Законот за бранители? Македонштината во него ли го натера да каже дека СДСМ веќе не е македонска партија? И, конечно, зошто воопшто се обидува да докаже некому дека има македонска жичка, кога уште пред четири години самиот кажа дека „народот не очекува од него да изигрува патриот“. Ептен будала работа!

Соросовите платеници мака мачат да ги оправдаат парите на спонзорите (кои, патем, се сопственост на американските даночни обврзници). Пустите, не знаејќи како да го вадат од изметот во кој е заглавен до гуша, се претворија во фабрика за лажни вести ширејќи дезинформации и гола пропаганда.

Наивно е да се очекува дека во овој момент што било може да го одврати народот од улиците, освен целосно повлекување на платформата и распишување нови избори. Уште понаивно е да се очекува некој да поверува во „паламудењата“ дека Тиранската платформа е измислица на ВМРО-ДПМНЕ, додека нејзиното постоење се потврдува секојдневно во безброј наврати.

Со оглед на убеденоста на Заев дека ја ужива поддршката кај граѓаните не треба да му биде проблем да извојува сигурна победа на брзи предвремени избори на кои истовремено може да добие пас од мнозинството за целосно спроведување на платформата. Во периодот што следува ќе има можност да го убедува народот во искрените намери и ќе добие јасен одговор изразен во гласови.

Секое друго сценарио, кое предвидува формирање влада без мандат од претседателот и насилно спроведување на тиранската платформа без одобрение од мнозинството Македонци, остава можност народот да биде принуден да ја преземе контролата над институциите во свои раце сѐ додека политичарите не научат да ја почитуваат неговата волја. Верувам дека Заев и неговите налогодавци знаат што значи тоа.

Токму затоа залудни се стиховите на Заев, залудни се навредите на Соросовите платеници кон луѓето што протестираат, залудни се сите дезинформации и пропаганда, залудни се заканите на нивните надворешни пријатели кон претседателот Ѓорге Иванов… Народот знае како да ја заштити државата и нема да се повлече од улиците додека предавникот не се откаже од предавството!

Заев, вели будала работа било да се верува во сево ова, народот, пак, вели, будала работа било Заев да верува дека ќе му поминат лагите!

Пишува: Ненад Мирчевски за Република