Колумна на Ацо Станковски: ВОЈНА

Aco-Stankovski

Уште колку денови, часови и минути ќе бидат потребни за македонските граѓани и нивните здруженија, партии и институции да се освестат и, конечно, да сфатат дека таканаречената платформа на трите албански партии, всушност, е – објава на војна кон Република Македонија.

Тоа, секако, не е директна, брутална објава на војна, како што е правено во минатите векови, туку оваа платформа на ДУИ, Беса и на Алијансата на Албанците е една еуфемистичка уцена, при која на помалку или на повеќе суптилен начин се нуди нешто што воопшто не е прифатливо ниту за граѓаните на Република Македонија ниту, пак, за сите етникуми во државата, вклучувајќи го тука и албанскиот етнички корпус. Зошто дури по изборите овие три партии на Албанците, со помош на странскиот фактор, го компонираа овој политички ултиматум? Зошто не го конституираа пред изборите за нивните гласачи да видат со што се зафатиле и каде би можеле да бидат одведени следејќи ги, вака изманипулирани и на слепо?

Ова, едноставно, не е фер кон нашите сограѓани Албанци, кои традиционално гласаат за ДУИ, а и со извесен квантум ентузијазам им го дадоа својот глас на новопојавените партии, Беса и Алијансата на Албанците.

Но, платформата во предизборието не постоеше. Реториката беше националистичка и радикална, дополнително фризирана од потезите на СДСМ, на господинот Заев, но овој „Франкенштајн“, сега подгреан од последните остатоци на развластените американски неолиберали и нивните европски трабанти, овој пат откинати од централата во Вашингтон Д.Ц. и аутизирани во чудни политички лордовства, калифати и кнежевства, наместо да го положат „оружјето“ и да му изразат лојалност на новиот владетел на САД, Доналд Трамп, тие продолжуваат да роварат и ријат со уште посилен фанатизам по геостратегиската табла на светот, спроведувајќи ги со несмален инает своите планови.

Всушност, тие се сосема излезени од системите на хиерархија на американската политичка конституција и принципите на дистрибуцијата на моќта што САД ја имаат како силен фактор на убедување.

Ризикот што го преземаат овие администратори и дипломати на американската држава е огромен и доколку нивниот обид за преврат не успее, последиците за нив ќе бидат драконски.

Овие, таканаречени, лордови на политичкиот „непокор“ дејствуваат исклучиво партиски во име на Демократската партија на Обама, Клинтонови и Сорос, а нивната непоколеблива желба да го детронизираат претседателот Доналд Трамп е веќе загарантирана со нивните дејствија, кои, покрај небулозноста и хаосот при транзицијата на власта во САД, веќе се на големо јасни, недвосмислени и екстремно опструктивни.

За волја на вистината, претседателот Трамп има проблеми и со десетици, па и стотици корумпирани од Сорос и другите центри на неолибералната моќ, челници во Републиканската партија, која и го кандидираше како претседателски кандидат. Тука се собрале и по некој сенатор и конгресмен, кои, наместо да го поддржат сопствениот претседател, конспирираат со демократите и вршат секакви субверзии во системот по нивен налог.

Несомнено, вообичаената „мека“ транзиција на власта во САД, што ја инаугурираше поранешниот претседател Барак Обама, беше само уште една шарена лага на најлажливиот, најнеуспешен и најфрустриран претседател во историјата на Америка.

Ако ова продолжи и ако претседателот Трамп не ги мобилизира сите ресурси на државата за да го спречи овој процес, тогаш американското општество ќе влезе во ужасен галиматијас, кој неминовно ќе води кон граѓанска војна. А, од таква ситуација, фрагилната американска федерација може да се разбие во парампарче и да замине во историјата со истата брзина со која и се наметна, користејќи ја својата поволна геостратегиска позиција и двете светски војни од минатиот век, што почнаа во Европа.

Затоа овој период е да се биде или не за Доналд Трамп и за неговиот тим. Затоа толку тешко стигнува бранот на промените до остатокот на светот. Раѓањето на новата Америка оди болно и бавно, а остатоците од неолибералната олигархија на демократите и нивните елитни републикански сојузници прават сѐ само Трамп да заглави во хаосот и, ако ништо повеќе, да биде блокиран, а неговата администрација, нефункционална и неефикасна.

Во дипломатијата, пак, сите проекти за поставување неолиберални влади, финансирани од Сорос, уште повеќе се интензивираа. Сега тоа треба да бидат влади против Трамп, кои ќе бидат добри платформи за дејствување однадвор кон новата сѐ уште нестабилна Трампова влада.

Затоа и поранешниот шеф на ЦИА, Бренан, беше во Тирана пред неколку месеци. Претпоставувам дека при таа посета Еди Рама и директорот на ЦИА ја договориле платформата, а потоа таа како штафета им е предадена на овие неколку партии на македонските Албанци. Веројатно, ова е пледоаје за финалното решавање на албанското прашање во Европа.

Рама, како примател на Соросови пари и американска моќ, ни во сон не можел да го одбие овој предлог иако многу добро знаел дека ако Трамп ги победи демократите на терен и ги исчисти од сите одлучувачки позиции во системот на владеење на САД, ќе му следува страшна казна. Но, веројатно се надева дека вродениот талент за умилкување уште еднаш ќе го спаси од гибелта.

А, што се однесува до нас овде, во Македонија, ние сите треба што побрзо да излеземе од овој хипнотички транс и да се подготвиме за провокативната и заканувачка политичка реалност. Ако не, повторно нѐ чека ужасна и убиствена војна, за која, и тоа како, треба да се подготвиме зашто овој злосреќен ултиматум беспоговорно упатува на тоа.

Пишува: Ацо Станковски за неделникот „Република“

Колумна на Дарко Јаневски: Владо Јовановски

Darko-Janevski

Се возбудија комуњарите поради Владо Јовановски. Шупелките миротворни ги фати хистерија дека човеков повикувал на војна. А тој, пак, само констатира кон што оди целата работа. Утре ако некој влезе со војска во Македонија, за Владом подобро е да си молчи. Оти друг влегува со војници, ама ако Владо поради тоа каже дека ќе има војна, бандата ќе шири хистерија дека повикува на крв. А тие фините, сега во февруари, од глава до петици се со кокичиња и темјанушки. Ти се разнежува душата кога ги гледаш. И слушаш. Па после медарите се жалат дека никој не го сакал нивниот мед. Нема ни зошто кога сме преплавени со мед од устите на овие.

Kако и да е, Владо Јовановски доби епитет на човек што може да предизвика војна, што во принцип значи дека тој израснал во величина чиј збор може да поведе стотици илјади луѓе. Во историјата таквите наводи за силата на еден човек обично се сметаат за ретардирани пискотници корисни само за третокласи воени документарци зашто тие што се занимаваат со тоа знаат дека зад војна обично стои систем, чии мотиви се најчесто од економска причина. Една македонска историчарка од поранешни времиња обично велеше дека зад Втората светска војна стои Првата, а зад Првата стои доцното формирање на Германија како единствена држава и фактот што поради тоа останала без колонии. На тоа потоа се додава идеологијата што тој систем ја користи за да врзе луѓе што треба да гинат. И, сега, кога сето ова ќе го спуштите на ниво на Македонија, гледате дека Владо Јовановски не е систем, но дека токму наспроти него има еден таков систем чија цел е да ја урне оваа држава и кој за тоа ги користи домашните платеници. На овие вториве, но и на нивните налогодавци, секогаш им треба изговор за тоа што го работат. На волкот изговорот му бил дека јагнето му ја мати водата, на Хитлер дека Полјаците им влегуваат преку граница, на нашиве изговорите им се денес Владо, утре Миленко, задутре некој трет. Ама суштината е иста.

Една од последните амбасадорски изјави со веќе досадната формулација за „поддршка на СЈО“ беше таа на холандскиот амбасадор Пломп. Па во тој контекст еве едно прашање за господинот: Има ли друга држава во светот во која стручноста на еден јавен обвинител ја оценува стручно тело, кај нас Советот на јавните обвинители, но евентуалното разрешување на обвинителот да зависи од претходната согласност на четирите политички партии? Се разбира, може да се најде пример каде што разрешувањето зависи од пратениците, што ќе рече, од претставниците на граѓаните во законодавниот дом, ама од политичките партии, каде што главниот збор го имаат лидерите, е тоа навистина го нема никаде. И, сега, како да поддржите нешто што е изградено врз ваква катастрофална основа. Па дури и во комунизмот имаше подобро направена маска за наводна независност на обвинителите од Централниот комитет отколку што е ова. Патем, за да биде иронијата поголема, потоа истите тие од Европа ќе ви дрдорат дека политичките партии имале влијание врз третата власт. А ова е само еден од најбенигните примери за дебилноста на законот врз кој почива структурата на СЈО и за начинот на кој е урнат целиот нормативен дел од кривично правниот систем во Македонија. И кога тоа би го поддржал Заев, тогаш имате лесен одговор – човекот не ги разбира овие правни работи, плус СЈО работи исклучиво во негова полза, па може да зборува за негова поддршка. Ама кога тоа ви го велат некои што претендираат дека се со педигре, е тогаш работата станува малку посериозна. Бидејќи ви станува јасно дека тоа што тие го поддржуваат не е СЈО и наводната борба за расчистување на сомнежите од снимките, туку разградување на правниот систем на државата во делот во кој тој е најчувствителен – слободата и правата на граѓаните во кривичниот дел.

И така доаѓаме до сличното од делот со Владо Јовановски. Kако што таму за војна обвинуваат тие што сесрдно работа во нејзина полза, овде на правен поредок повикуваат тие на кои тоа, прво не им е надлежност, а второ, токму тие со нивната поддршка за вакви креатури како СЈО го уриваат тој поредок, што е најкус пат до анархија и хаос.

Пишува: Дарко Јаневски за Дневник

Во тајното писмо е предавството – Заев си игра со судбината на Македонците

zaev-albanski

Епи­зо­да­та на­ре­че­на „СДСМ фор­ми­ра вла­да“ по­ле­ка се пре­тво­ра во на­пор­на тур­ска се­ри­ја. Цир­ку­сан­тот Зо­ран За­ев, кој пред две го­ди­ни нај­а­ви де­ка со „бом­би­те“ што ги по­се­ду­ва ќе ја ур­нел вла­да­та на Гру­ев­ски за три де­на, се­га по­ра­ча де­ка за два де­на ќе обез­бе­ди под­др­шка од ал­бан­ски­те пар­тии за да фор­ми­ра вла­да. Не знам по ко­ја еди­ни­ца ме­ра го опре­де­лу­ва вре­ме­то За­ев, да­ли по не­го­ви­те оми­ле­ни „ли­три во се­кун­да“ или „во ме­три куб­ни на час“, но не­што дру­го ми се гле­да мно­гу по­за­гри­жу­вач­ко – не­го­ва­та на­ви­ка да тре­се од ра­кав ро­ко­ви и да да­ва лаж­ни из­ја­ви и ве­ту­ва­ња е на­мет­на­та ка­ко пар­ти­ска стра­те­ги­ја на СДСМ. Уште по­страш­но е тоа што оваа пар­ти­ја во мо­мен­тот во ра­ко­водс­тво­то има гру­па бе­скич­ме­ни па­то­ло­шки лаж­гов­ци кои за­ед­но со нив­ни­те над­во­реш­ни при­ја­те­ли во бор­ба­та за за­о­би­ко­лу­ва­ње на вол­ја­та на гра­ѓа­ни­те ме­сто да го за­прат лу­ди­ло­то на нив­ни­от ли­дер, тие нај­др­ско ги ма­ни­пу­ли­ра­ат и Ма­ке­дон­ци­те и Ал­бан­ци­те на ште­та за др­жа­ва­та и на на­ци­о­нал­ни­те ин­те­ре­си.

Тај­ни­от па­кет на За­ев, во кој е со­др­жа­на по­ну­да­та за фор­ми­ра­ње вла­да, ис­пра­тен до ДУИ по кој знае кој пат, јас­но по­ка­жу­ва де­ка овој чо­век не знае ни­што дру­го освен да ла­же и да се коц­ка на ту­ѓа сме­тка. Не­кој ќе ре­че – ама сѐ уште не се знае што со­др­жи па­ке­тот! Да, точ­но, но и по­крај тоа што сѐ уште не зна­е­ме што со­др­жат тие 72 стра­ни­ци (ако е точ­на ин­фор­ма­ци­ја­та об­ја­ве­на во ме­ди­у­ми­те), врз ос­но­ва на тоа што до­се­га (не) бе­ше јав­но со­оп­ште­но, мо­же­ме да зак­лу­чи­ме де­ка За­ев си да­ва за пра­во САМ во име на це­ли­от ма­ке­дон­ски на­род да до­не­су­ва од­лу­ка за при­фа­ќа­ње пла­тфор­ма ко­ја го до­ве­ду­ва во опас­ност оп­ста­но­кот на др­жа­ва­та и на ма­ке­дон­ски­от на­род! Не­за­вис­но од тоа да­ли За­ев це­лос­но или де­лум­но ја при­фа­тил пла­тфор­ма­та на Ал­бан­ци­те, без раз­ли­ка да­ли со ед­на или со две ра­це пот­пи­шал офи­ци­ја­ли­зи­ра­ње на ал­бан­ски­от ја­зик, врз ос­но­ва на из­ја­ви­те на не­го­ви­те со­пар­тиј­ци и ко­а­ли­ци­ски парт­не­ри, мо­же да се зак­лу­чи де­ка овој чо­век без ни­чи­ја кон­сул­та­ци­ја до­нел од­лу­ка ко­ја мо­же да на­не­се не­сог­лед­ли­ви пос­ле­ди­ци по це­ла­та др­жа­ва. Да­ли во тоа бил при­ну­ден од ча­до­ри­те или не, во­оп­што не е важ­но. Тој е лич­но­ста ко­ја еден ден ќе мо­ра да од­го­ва­ра за пре­дав­ство.

А, пре­дав­ство­то на За­ев бе­ше оче­ку­ва­но од 455.000 ма­ке­дон­ски гра­ѓа­ни кои на­вре­ме ја со­ста­ви­ја сли­ка­та од сце­на­ри­о­то на ча­до­рот. За жал, има­ше уште 350.000 Ма­ке­дон­ци што ве­ру­ваа де­ка За­ев, и по­крај си­те не­го­ви цир­ку­сант­ски по­те­зи, има ка­па­ци­тет да им до­не­се про­ме­ни. Кол­ку по­вид­ли­ви ста­ну­ва­ат про­ме­ни­те, тол­ку под­др­жу­ва­чи­те на За­ев ста­ну­ва­ат по­ра­зо­ча­ра­ни. И со пра­во.

Ди­ле­ма­та е са­мо да­ли овие Ма­ке­дон­ци се­га ќе из­ле­зат на ули­ца и глас­но ќе по­ба­ра­ат од­го­вор­ност од чо­ве­кот ко­му му да­доа до­вер­ба или са­мо ќе ги по­кри­јат ли­ца­та во знак на срам ка­ко што сто­ри­ја во 2004 го­ди­на, а це­на­та ќе ја пла­ти­ме за­ед­но си­те Ма­ке­дон­ци, она­ка брат­ски?

Со ог­лед на тоа де­ка ор­га­ни­за­то­ри на улич­ни­те де­мон­стра­ции беа Со­ро­со­ви­те ор­га­ни­за­ции и пла­те­ни­ци, не оче­ку­вам де­ка исти­те ќе из­ле­зат на ули­ца да про­те­сти­ра­ат и да фр­ла­ат со кон­до­ми во бо­ја врз згра­да­та на СДСМ. То­чен од­го­вор на ова пра­ша­ње мо­же да се до­бие са­мо со но­ви из­бо­ри. То­гаш, ќе ви­ди­ме кол­ку од овие 350.000 Ма­ке­дон­ци ќе го под­др­жат кон­цеп­тот за „нов жи­вот“ на „спа­си­те­лот“ во иста фор­ма и об­лик ка­ко што му бе­ше ис­пра­тен на Али Ах­ме­ти во Ма­ла Ре­чи­ца. Ако во та­кви окол­но­сти За­ев освои мно­зинс­тво, то­гаш мо­же да ка­же­ме де­ка има ле­ги­ти­ми­тет да ну­ди це­лос­на дво­ја­зич­ност, про­ме­на на име, зна­ме, хим­на, да до­го­ва­ра ос­ло­бо­ду­ва­ње об­ви­не­ти те­ро­ри­сти, да ну­ди фе­де­ра­ли­за­ции и ме­ну­ва­ње на Уста­вот… Сѐ до то­гаш За­ев са­мо си пра­ви ба­јрам на па­ме­тот де­ка има моќ да пре­го­ва­ра за на­ци­о­нал­ни­те ин­те­ре­си на ма­ке­дон­ски­от на­род.

А, де­ка црп­на­ти­от од­ле­пил од ре­ал­но­ста по­твр­ду­ва не са­мо го­ле­ми­от ре­волт за не­го­ви­те по­стап­ки кај гла­сач­ко­то те­ло на СДСМ, ту­ку и во са­мо­то членс­тво и ме­ѓу ко­а­ли­ци­о­ни­те парт­не­ри. Сѐ по­го­лем број под­др­жу­ва­чи на опо­зи­ци­ја­та ба­ра­ат од За­ев да пре­ста­не со мат­ни­те игри и јав­но го пре­ду­пре­ду­ва­ат да не ни по­мис­лу­ва да ја при­фа­ти ал­бан­ска­та пла­тфор­ма.

До­де­ка јав­но­ста се пра­шу­ва кој му да­ва пра­во на За­ев да глу­ми бог и да ре­ша­ва за суд­би­на­та на Ма­ке­дон­ци­те, за име­то, ја­зи­кот, зна­ме­то, хим­на­та… Со­ро­со­ви­те пла­те­ни­ци се ис­ме­ва­ат со ини­ци­ја­ти­ва­та за ма­ке­дон­ска пла­тфор­ма чи­ја­што цел би би­ла за­шти­та на ма­ке­дон­ски­те на­ци­о­нал­ни ин­те­ре­си! Всуш­ност, за­тоа и се пла­те­ни од нив­ни­от газ­да Џорџ. До­ла­ри­те би сек­на­ле за миг ако кој би­ло од нив се дрз­не да за­ста­не во од­бра­на на на­ро­дот и на­ци­ја­та, нас­про­ти кон­цеп­тот на „отво­ре­но оп­штес­тво“ кое про­па­ги­ра обез­ли­че­ни др­жа­ви со ма­ри­о­нет­ски вла­ди кон­тро­ли­ра­ни од „бо­гот“ Со­рос.

Се­пак, Со­рос ги не­ма тие па­ри, а не­го­ви­те ме­ди­у­ми ја не­ма­ат таа моќ да го амор­ти­зи­ра­ат гне­вот на Ма­ке­дон­ци­те кон Зо­ран За­ев и не­го­ва­та пре­дав­нич­ка тај­фа. Тој е све­сен де­ка за да ја со­ста­ви тол­ку по­са­ку­ва­на­та вла­да, ќе мо­ра јав­но да приз­нае де­ка из­ма­мил 350.000 Ма­ке­дон­ци. Од­го­во­рот се крие во пис­мо­то во кое го мо­ли Ах­ме­ти да му ги да­де по­треб­ни­те пот­пи­си за ман­дат. Ко­га јав­но­ста ќе доз­нае кол­ку те­шко пре­дав­ство из­вр­шил, след­но­то пра­ша­ње ќе би­де кол­ку вре­ме ќе му би­де по­треб­но на на­ро­дот да му ја ис­по­ра­ча каз­на­та!

Пишува: Ненад Мирчевски за „Република“

Колумна на Мирка Велиновска: А ако народот ве испучира сите на клоци!

Mirka-Velinovska

Баш прочитав дека Република Македонија влегла во нова тура заложништво. Многу зачести бе ова. Овој пат ја киднапирал Еди Рама со „платформата“. Штосно испадна ова заебавање со Македонците. Kиднаперите до пладне киднапираат и се закануваат, а од пладне глумат демократи и легалисти, ем преговарачи. Паралелно, вообичаено за ваквите сценарија на ЦИА, се појавија и предлозите за укинување на државата на Македонците на Атлантскиот полуостров и од САД и од Обединетото Kралство. Фантастичниот ЕУ-парламент во меѓувреме ќе гласа резолуција за Македонија во која амандмански интервенираа нашите два омилени соседи Бугарија и Грција едно 318 пати. Главно бараат да не пребришат. Што би рекла онаа шмизла, фашисоросоидна Могерини, цивилизирано европски до коска. Плус, како дополнителна заебанција, во резолуцијата ни се забележува дека двапати сме ги одложувале изборите. Оти од кај да знае европратеникот дека одложувањето го притискаа нивниот амбасадор во Македонија, Аиво Орав, еврокомесарите и нивните колеги, а на „замолница“ на американскиот им газда. А нашиве претставители не ги информираат. И така имате вградена „фејк њуз“ во европски „докуменат“.

Што прави технички официјалната држава РМ на ваква организирана канонада, односно, организиран жесток напад против неа? Мрсомуди низ заби, шепоти за никој да не ја чуе. Чека Господ да и помогне. Очекува ѓубрево само да се исчисти за потоа сите топтан да тргнат во докажување со двајца сведоци дека не биле ебани, туку стрелани. Што сигурно ќе го констатира и македонската историска наука, а ќе се рефлектира на музејската историска поставка.

Има ли Македонија влада во моментов? Што прави премиерот, забравам му името, Димитриев? А оној Никола Поповски сосе МНР-то во кое врие од неспособни и неталентирани кариеристи кои главно времето го минуваат во чешање јајца и меѓусебно оговарање. Што прави Ме Ве Ре-то? До каде стигнавме со десоросоизацијата? Законот што го вети Груевски, го нема како тема никаде. Вакуумот го пополнува ад хок здружение на граѓани со писма и информации за тоа како одекнале тие писма во американските медиуми. Оти овде дома од државните институции, ништо не одекнува како конкретен зафат и предлог. Па затоа и прашувам: Ај што немаме влада, немаме, ама останатите институции кои се грижат за поредок, ред, закон, за безбедност, уставност, работат нешто или и тие чешаат мадиња? Или и законите се суспендирани како и Уставот?

Доста бре веќе нè отекувате со глупи вести дека соросоидите биле фатени на дело како договараат активности против Македонија. Kолку што јас разбирам, кога ќе те фатат на дело во криминал, прељуба, убиство, си има утврдена процедура и разрешница. Во наш случај такво нешто нема. Па, морам да прашам дали уште е на снага Kасиус Kлеј тактиката на Груевски, брмчам како оса околу непријателот, го изморувам, го шашардисувам и оп, во 11. рунда со еден убод го елиминирам? Под услов да е алергичен. Со оглед на досегашниот учинок на оваа „државотворна“ боксерска досетка, се ми се чини дека целта на водачот на ВМРО-ДПМНЕ е да ја нокаутира публиката, а не противникот. Албанските политичари по диктат на бившиот директор на ЦИА напишаа платформа за голема Албанија како претекст за нова војна на Балканот, која, откако ќе почне, ќе ја менаџира мирољубивото НАТО и ќе заврши како нова балканска мировна конференција. На неа традиционално веќе два века мезе ќе бидат Македонија и Македонците. На зелена маса ќе седи Зоран Заев со Рада и Милчин. Е, ама Антонио Милошоски уште си мисли дека етничките платформи биле штетни. Да, ама ако тргнале да се штанцаат во соседството со евро-атлантска фашистичка помош, треба да си ептен акнат во главата и да не оставиш и ти како избрана жртва за отстрел макар пишан траг за по сто години некој да констатира дека си бил жив. За да те констатира како актер во историскиот наратив. Оти од Берлинскиот конгрес, преку Сан Стефано, Букурешт и Версај, секаде стои забелешка дека отсуството на македонската страна било заради нејзината неорганизираност.

Ало, господо политичари, скурдепсајте се веднаш! Дејствувајте одважно и решително. Нè ни пимплајте со изборите. Закажете ги за да не ви ги закаже народот па да се изненадите. Не барајте изговори, не се кријте зад објективни околности и субјективни слабости. Од тоа што по ваша скудна памет имавме само еден избор, сега заради вас немаме никаков. Сакаш или не, ќе мора народот да изврши државен удар за да си ја земе државата во свои раце. Што е? Радикално ви се чини или невозможно? Kонсултирајте ја историјата на светот. Оти Ѓорѓе Иванов не можел по Устав да прогласи вонредна состојба која не е природна, ами е политичка катастрофа!? Заев со Сорос веќе изведе платеничко-агентурски пуч без консултација на Уставот. Чак што више, ги прогласи за вонуставни и уставниот суд и Уставот и институциите и законите. И уште не е во доживотен бајбок. Сега платформистите на Рама нè држат како свои заложници со нов терористички блиц криг. Нема друго освен самите да излеземе од септичкава јама. Одма! Оти додека го чекаме Груевски со ВМРО движењето да разбере дека да бидеш опремен како Си-ен-ен одамна не е комплимент за ниту една телевизиска куќа, ами колосална навреда за професионалното новинарство додека го чекаме Поповски да заборави на политички коректниот новоговор во услови на крајно некоректни, непристојни и вулгарни дејства против државата која ја претставува надвор од нејзините граници, додека чекаме оставка на Зоран Јолевски по информацијата дека омилениот му републикански сенатор Џон Мекејн е соросоид кој добива пари од овој монструм, ќе отиде и овој историски момент бестрага.

Бидејќи дојдовме до тука ВМРО-ДПМНЕ да биде единствената македонска политичка партија која ги застапува етничките интереси на Македонците, еве ви неколку предлози за платформа. Итно да се донесе документ за нашите колективни национални барања и замена на дефанзивната државна политика и тактики со офанзивна. Целта е да бидеме сфатени сериозно и со уважување, а не како неспособни мивки. Нема преговори со никого за името на државата и идентификацијата на мнозинскиот народ. Нема предлози и референдум за нив. Октроираниот устав донесен под принуда и со странска интервенција во 2002 година, не важи. По одржување на пописот и по изведен референдум, се враќа преамбулата на пучираниот Устав. Со амандман се враќа избришаниот член 15 од Уставот од 1992 со што се озаконува грижата за македонските малцинства во соседните држави. Се отвораат постапки за истражување на злосторите против македонскиот народ и се активираат резолуции за осуда на геноцидните дејства, егзодусот, масовните гробници по изведени колежи и се бара осуда, извинување и обесштетување од Грција, Бугарија, Србија, Албанија, Kосово, Велика Британија, САД, Италија. Се нагласува неопходноста, РМ да си ја организира самоодбраната на нејзината територија и суверенитет преку прогласување воена состојба, а во случај на поединечно или здружено непријателско дејство од соседите. Организација на цивилната самоодбрана и едукација на населението како што се озваничи во низа европски држави. Со устав и закони се доработува делот кој сега пафта како недоречен и непрецизиран, а се однесува на дела како велепредавство, капитулација, организирање индустрија на преврати и револуции спонзорирани од странство. Тоа значи сет законски одредби засновани на недвосмислени уставни начела кои се однесуваат на државјанството (негово стекнување и негово губење) и граѓанските права кои можат да се загубат времено или доживотно заради одредени антидржавни дејства. И овие закони треба да се применуваат ретроактивно со цел да се опфатат актерите на претходните кризи и кризирања. Устоличување на бескомпромисна правна држава во која од врвот до дното сите еднакво ќе одговараат пред Уставот и законите. Донесување на силен и прецизен закон за граѓанско здружување со странски спонзори, приватни или државни, и строги контроли на влезот и излезот на парите со бабачко висока стапка на оданочување. Овој сет од закони да важи ретроактивно, без временско ограничување и политички амнестии. Исто како и злосторите против човештвото и воените злосторства. Ретроактивно до даска, а ќе ги опфати и бројните странски советодавци, олеснувачи, посредници, притискачи и уценувачи. Kомплетна ревизија и преиспитување на досегашната политика кон соседите. Замена на досегашната неуспешна евроатланска политика со неутрална мултиполарна позиција каква што и доликува на држава на геополитичка и геостратешка раскрсница. Итно создавање на државен институт за геополитика и геостратегија. Легализирање на Македонската енциклопедија. Итно отпочнување на сеопфатни образовни реформи кои ги прекинаа налетите на борците за неписменост заседнати во образовните институции со нивните питомци и родители. Чешлање до даска на автономните универзитетски заедници и нивните критериуми за стекнување дипломи и звања. Нема веќе вадење на екстериторијалниот статус и претворање на факултетите во дувла за полуписмени професори и издресирани анархисти. Целта е педагошките факултети да ја издигнат професијата учител на највисоко ниво и со квалитет на кадри и со плати за да не добиваме генерации бројлери, вуду зомби орудија, ами самосвесни, слободни и одговорни луѓе за да може народот мирно да спие и спокојно да живее. Избори можете да цевчите и до пролет. Можете да си се занимавате со себе и да калкулирате колку си сакате, ама времето работи против сите вас. Сега се игра брз шах, ем симултано на десет табли, а вие сте уште гроги и веќе во цајтнот!

Пишува: Мирка Велиновска за Дневник

Колумна на Христо Ивановски: Ќе се удавиме ли сите во Рубиконот на Заев?

Hristo-Ivanovski

Претседателите на Бугарија, Петар Стојанов, а особено Георги Прванов одиграа клучна улога, заедно со премиерот Симеон Сакскобурготски (Сакс Kобург Гота клучните кралски семејства кои ја држат Европа во свои раце) за приемот на Бугарија во ЕУ. И Стојанов и Прванов ни беа чести гости во Македонија настојувајќи да се затворат евентуално отворените прашања како тоа со македонското национално малцинство во Бугарија. Софија пред да влезе во ЕУ практично си обезбеди појас за спасување за не дај Боже, а Македонија остана со прстот во уста, зашто не е во клубот, а кога си надвор немаш многу орудија за борба. Освен тие во Стразбур, каде што „ОМО-Илинден“ ПИРИН беше брутално ликвидиран. Практично македонското прашање беше закопано во Бугарија, а опелото се изврши во Стразбур, со амин на Скопје.

Но, европската приказна за Македонија и Македонците не е завршена, а тоа неодамна ни го кажа Дејна Рорабакер, сакале ние да веруваме или не, а тој ете си има истомисленици и во самата Македонија. И тие сметаат дека Македонија е неуспешен проект. Дејна, не си осамен. СДСМ ќе ја моделира Македонија со истомислениците од албанскиот блок-партии, а веројатно веќе се спремни новата химна, новото знаме, новиот грб и новото име кое треба да ја одразува реалноста искажана со Пржино и со платформата – Призренска лига2. Ако ова има врска со битка против корупција и криминал, со економски напредок и отворање нови работни места и перспективи за земјата, тогаш на Водно навистина навечер шетаат поларни мечки.

Оти погледнете во Брисел и во Стразбур – кремот на европската политика, европратениците се убедени од двајца бугарски депутати дека во Албанија, поточно во областите Пустец, Гора и Голо Брдо (каде шо и топонимите кажуваат каква е реалната состојба) живеат Бугари, а сите знаат дека се Македонци кои дури и Енвер Хоџа ги признал, да поверуваат дека главен аргумент за тоа се написи на британски патописци и новинари?! Опааа! Аплауз за Стразбур. Сега знаеме кој всушност ја пишува историјата. Значи историски факти не се тоа што го постигнал некој народ, што станал нација со свои граници, јазик, историја, култура, симболи, песни, поезија, востанија…туку што напишал некој патописец, макар цврцнал и некое ракивче во некоја ме(х)ана. Јасно е дека вакви нешта не би прошле во ЕУ доколку не се влечат конците за големата слика која од Вашингтон ја исцрта Рорабакаер.

Сега и не е толку важно што Софија си ја сече гранката на која сака да седи, оти само ќе си го наруши имиџот кај Македонците и тоа не им се случува сефте, туку опасноста се вика комплетно ретуширање на стварноста за која потписи се ставаат во ЕУ. Македонија да ја снема, како што предложи Рорабакер. Да ги снема Македонците во Бугарија, во Грција, во Албанија и тие самите себе да се избришат во Македонија, државата која тие си ја создале. И ние ова треба да го лапнеме како битка против корупцијата (нешто слично како битка со Бранковиот октопод, октоподот кој самиот го создаде) и за да не видиме дека битката е всушност за Македонија барем ваква каква што е во сегашнава форма. Не сме сигурни, но ајде да прашаме – дали Заев е способен да го помине овој Рубикон без притоа да се удави заедно со својот СДСМ во неговите води. И дали Заев ќе успее сите Македонци да ги удави преминувајќи нешто што никој пред него ниту помислил ниту се осмелил да го направи.

ЗА ОПСТАНОK НА МАKЕДОНИЈА: Македонска платформа контра албанскиот ултиматум

risto-nikovski-tv-nova

Уставниот поредок на секоја земја е света работа и сите институции се должни да го бранат. Од претседателот до последниот граѓанин. Тоа е основната задача и на тајните служби. Секој што ќе го доведе во прашање – носи кривична одговорност. Така е во цел свет ама не и во Македонија. Kај нас, на пример, се регистрира политички субјект (БЕСА), чија програма е апсолутно спротивна на Уставот и тоа поминува.

Уставите на земјите, пак, се менуваат или на насилен начин, со револуции и војни, каков што беше случајот со Македонија во 2001, или со согласност меѓу главните политички сили. Иницијативи може да поведат претседателот, Владата како и граѓаните со 150 илјади собрани потписи за да се распише референдум. Иако, обично, не е лесно да се постигне двотретинското мнозинство во Собранието, потребно за промена на Уставот, кое изгледа и како некаква гаранција против грешки, редефинирањето на државата, како што сега нелегално бараат Албанците, во никој случај не смее да се стави на маса без претходен општ референдум. Народот мора да се изјасни за таквите промени. За помали уставни промени, двотретинско мнозинство е доволно.

Сегашните обиди, со ултиматум, наречен платформа, да се уценува мандатарот за редефинирање на државата, е неприфатлив начин кој мора да се отфрли без дискусија. Такви уставни овластувања немаат ниту претседателот на владата, а уште помалку мандатарот. Kакви било преговори за тоа се нелегални, исто како и секоја влада која прифаќа програма спротивна на Уставот. Прв кој не смее да дозволи таква влада е претседателот, кој го дава мандатот, а по него и Собранието. Kај нас, меѓутоа, и тоа не важи. Ултиматумот и уцената се ставаат на маса, околу нив се дискутира и тие се третираат како легитимни. Паралелно, дел од нашите морони, наречени „интелектуалци“ или слично, од најпримитивни политички интереси, платформата ја сметаат за реална и прифатлива! Тоа е нашата трагедија. А дали се тие дебело платени од некого или не – ич не е важно. За разлика од еден Ѓорѓи Спасов, Стојан Андов овој пат беше коректен и клучните барања на Албанците ги оцени како неприфатливи.

Целиот овој галиматијас, кој мириса на обид за државен удар, воопшто не е случаен. По Пржино и Kуманово, ваквиот исчекор на македонските Албанци е очекуван. Откако САД, со прислушувањето, ни ја сместија кризата, во Пржино немаше услови да се вклучат и барањата на македонските Албанци, иако таков им беше планот бидејќи атмосферата беше вжештена, се бараа незамисливи отстапки од власта и во прашање беше судир меѓу Македонците. Kуманово беше вториот обид за отворање на нови меѓуетнички преговори, по угледот на Охрид, ама и тоа пропадна бидејќи терористите беа итно ликвидирани. Формирањето на владата, меѓутоа, беше третата шанса која Албанците не смееја да ја пропуштат. Така се појави платформата.

Исклучително е важно што со нејзиното подготвување во Тирана, и консултациите во Приштина, сосема се отворија картите дека во прашање е финализација на големоалбанскиот проект. Иако веќе ни беше познато дека негов главен менаџер е Вашингтон, а подизведувач е Тирана, помогната од Приштина, сега и најнаивните мораа тоа да го сфатат. Се виде дека лидерите на македонските Албанци се тројански коњи на поширок проект кој има за цел да ја руши државата. Тие се сликаа во Тирана, горди што спроведуваат заеднички големо државни политики.

Во светот нема унитарна држава која е двојазична. Тоа е карактеристика само на федерации и конфедерации, кон што неизбежно водат и настојувањата за двојазичност во Македонија. Целта е на Албанците да им се овозможи легално отцепување. Токму затоа, тие избегнуваат да го учат македонскиот јазик. Сакаат да се гетоизираат и државата да стане нефункционална. Двојазичноста ќе го забрза процесот.

Платформата е тежок пораз на сите наши досегашни политики и кон Албанија и, особено, кон Kосово. Ние цело време изигруваме коректност, добронамерност и, богами, преголема флексибилност, правејќи се дури и наивни и ред беше да не удрат по глава. Затворањето на очите, најчесто, води во бездна. Нелегалната независност на Kосово ја признавме на брзина, во незгодно време за Србија ама, иако под жесток американски притисок, одлуката и одговорноста беа наши. Нормално за нас, никакви услови не поставивме. Не инсистиравме на статусот на Македонците од Гора, а уште помалку на некаква обврска за коректност на Приштина кон земјава. Потпретседателката на ДУИ и на Владата, Теута Арифи, дури инсистира ние да го признаеме Kосово, а тие да ја користат референцијата од ООН! Демек, тие држава, ние поранешна! Ваквите срамни залагања, објавени во колумни во „Дневник“, се толерираа. Никој не се спротивстави.

И додека ние, со главите во песок, ја прифативме втората албанска држава, која сега ни праќа платформи во вид на уцена и ултиматум, другите држави однапред водат сметка за своите интереси, какви и да се тие. Грција, на пример, веќе 25 години нелегално ги попречува нашите меѓународни интеграции, без никаква осуда.

Да потсетиме дека овој албански памфлет не е ништо ново. Тој е продолжение на големоалбанската стратегија наречена „Платформа за решавање на албанското национално прашање“, подготвена во 1998 година од Албанската академија на науките, на барање од претседателот на државата. Сегашната е само прецизирање на нејзиниот дел за Македонија. Токму на таа линија, Еди Рама ни откри дека македонските Албанци не барале фотелји и ни порача дека не е важно кој ќе состави влада, туку дека е клучно да се реализира нивната платформа. Ако е така, а така изгледа, тој јавно ни појасни дека нивната цел може да биде само – Голема Албанија. Ништо друго. Иницијаторот ни стави на знаење дека нема отстапување од зацртаната политика. Пораката не можеше да биде појасна, а ако сето ова не е мешање во нашите работи, тогаш – што е? Дека во прашање е „мегали“ проект ни потврди и Беса. Нивната објава гласи – „По извршените консултации со претставници на албанската држава, со цел да се произведе една заедничка декларација на албанските партии во Македонија, с` со цел да покажеме посветеност дека Албанците се подготвени да поддржат една заедничка кауза…“! Големоалбанска, која друга?

Вакво агресивно мешање на Албанија во Македонија не е можно без зелено светло од САД. Најверојатно, оттаму е даден и сигналот. Инаку, Вашингтон ќе мораше да излезе со критика. Немаше да молчи ниту Брисел, како нивни слеп следбеник. Да потсетиме дека, за разлика од нашиов случај, тие го осудија српскиот воз за Kосово како провокација! Сепак, проблемот е кај нас: не презедовме ништо во самоодбрана. Мора да бараме став и осуда и од едните, и од другите. Знаеме дека тие стојат зад Тирана и памфлетот ама за да ја разобличиме нивната дволичност. Додека молчиме, ќе си тераат по свое. Треба да се бара поддршка и во Москва, Пекинг, Виена, Париз, Берлин, Лондон… Не е доцна за демарш и официјално да се тропне на маса во Тирана и Приштина. Проблемот може да се крене дури и до СБ на ООН бидејќи се загрозува регионалната безбедност. За жал, такви политички и дипломатски капацитети – немаме.

Платформата, што целосно го игнорира договорот од Охрид, покрај финализирањето на големоалбанскиот проект има за цел да го забрза и прекрстување на државата. Брисел, како гласноговорник на Вашингтон, веќе најави дека сакаат да ги решиме и „билатералните проблеми“. Откако не фрлија на колена, тоа е нормално. Играта се одвива паралелно, на два колосеци, а намерите се компатибилни: се уценува формирањето на владата за да се исклучи владејачката партија која не сака да го витка ’рбетот; на сцена стапува опозицијата која е спремна на се’; се создава мнозинство кое го прифаќа албанскиот ултиматум; заедно ќе ја прекрстуваат државата за НАТО и ЕУ; без разнебитениот македонски народ, нема пречки за трета албанска држава…

Тоа е убаво замислено ама, од повеќе крајно сериозни причини, и покрај целосната ангажираност на Вашингтон и Брисел, е нереално и неизводливо. Широко поддржана од народот, сосема со право, владејачката партија нема да го дозволи тоа. Ако опозицијата и ДУИ успеат да формираат влада, истата нема долго да трае и нови избори се неизбежни. За тоа е свесна и опозицијата која ќе мора три пати да размисли што да прифати од албанскиот ултиматум. Што повеќе навлезе во недозволените води, тоа повисока цена ќе плати на блиските избори. Лидерите на опозицијата му нанесоа огромни штети на македонскиот народ и историјата жестоко ќе ги осуди, заедно со сите нивни слуги.

Ова се историски моменти што Вашингтон, четврт век, филигрански ги создава за да го затвори „Македонското прашање“. Досега издржавме, ама залакот стана преголем. За Македонија да опстане неопходни се одлучни чекори. Дома, за да се постигне макар минимален национален консензус и по можност да се подготви „Македонска платформа“. На меѓународен план, пак, потребна е широка дипломатска акција за одбрана на нашите легитимни и универзални права. Kако и многу пати досега, ние сме на потег. Дали и овој пат ќе ги преспиеме предизвиците, од нас зависи.

Пишува: Ристо Никовски за Дневник

Колумна на Дарко Јаневски: СИТЕ НИЕ СМЕ БУДАЛИ

Darko-Janevski

Ете и тоа дочекавме: американскиот претседател да каже дека нивните судови се политички. Ете нова тезга за УСАИД и Сорос – да почнат да им плаќаат семинари на американските судии. А кога одлучуваат за притвор, службеници од американската амбасада во Скопје да почнат да им се мотаат по нивните ходници. Kолку да не им се испушти некој документ од рацете на судиите. Претежно демократи, оти главно тие тераат мајтап со Доналд Трамп. Мајтап, кој тој ќе го реши така што прво ќе обезбеди мнозинство за републиканците во Врховниот суд. Од што секако ќе произлезе прирачник на УСАИД и некој нов грант за трети земји – како да остварите судство независно од партиите и од политиката. Што е еднакво на прирачник што би дошол од Британија – како да не фалсификувате референдум за отцепување на некој дел од вашата држава.

Во меѓувреме, некојси британски ексамбасадор во Белград порача дека за Србија и Kосово најдобро решение е да си ги разменат териториите. Србите да им ги дадат Прешево и Бујановац на Kосовците, а овие ним северниот дел на Kосово. И сега можете да ја склопите сликата. Политичкиот екссекретар во британската амбасада во Скопје предлагаше федерализација, па поделба на Македонија. Актуелна будалетинка во улога на конгресмен од САД предлага поделба на Македонија меѓу Бугарија и Албанија. И британски ексамбасадор предлага размена на територии меѓу Србија и Kосово. Мислите дека сето тоа е случајно? И дека туку-така е кажано? Да, ако сте наивни. Ако не сте, белки ви е јасно дека има струи во двете држави што овде сакаат крв до колена. Оти поделба на Македонија, размена меѓу Kосово и Србија, сето тоа не оди така лесно. Уште повеќе што поделбата на Македонија е врзана не само за исчезнување на државата, туку и за исчезнување на народот. А, ете, токму тоа ни доаѓа како порака од нашите докажани „пријатели“.

Вмровците од Охрид почнаа да протестираат против СЈО на Kатица Јанева. Ги малтретирала. Па нормално. Што мисливте вие? За што постои таа? За да тера правда? Но, тоа е резултатот кога ќе создадате една структура надвор од системот. Може да прави што сака. Kако Легија во Србија. Со тоа што, за нашево СЈО ние имаме и закон. Посебен. Со согласност на сите четири партии и со над 100 гласа во Собранието. Така што, во секоја држава може да има групации што малтретираат луѓе. Но, тие се надвор од законот, и ако државата еден ден се спастри, тие луѓе ќе завршат зад решетки. Наспроти тоа, ние дозволата за малтретирање на антиуставната група ~ ја дадовме со антиуставен закон. И потоа ќе ни дојде некој од страна што во исто време ќе ни говори и за правна држава и за тоа дека на СЈО треба да му се даде поддршка. И оди сега, па склопи го сето тоа заедно. Ем неуставно, ем да му дадете поддршка ем да бидете правна држава. Се разбира, за цинизмот да има свој врв, потоа во некој извештај на ЕУ и на Стејт департментот, ќе добиете дека Македонија има проблеми од аспект на тоа дали ~ функционира правото. Чиј врв е Уставот. Извештај што поминува кај истите тие што ви велат дека треба да го поддржите неправото. И потоа навистина не знаете кој е овде луд, кој збунет, ама изгледа сите заедно сме будали. На н-ти степен. Само што има будали што за тоа земаат по некое евро или долар и има будали што остануваат со вода во очите.

Али Ахмети, пак, почна да си игра со Зоран Заев. Му бара писмени гаранции за платформата за да можеле да се договорат. А овие од СДСМ се обврзаа кон тоа да имале „сериозен пристап“. Шутраци. Има ли друг во државата што ќе остави писмен документ дека се обврзува да почне процес за распаѓање на државата? Па тамам и да го сакаш тоа со целото срце. Ама овие ќе имале „сериозен пристап“. Ај сега, мери им го умот.

Инаку, фамата за тоа што требало да прави претседателот Иванов откако Никола Груевски го врати мандатот и дали требало да бара потписи од СДСМ и Зоран Заев уште трае. А работата е прилично едноставна. Бидејќи во овој дел имаме неписмен Устав, односно празнина, сакате крстете ја како Постојна Јама, сакате крстете ја како Големиот Kањон во САД, сеедно, факт е дека откако првиот што ќе го добие мандатот ќе го врати назад, наредната процедура не е пропишана. Па, вториот, ако му се врачи на жими мајка или на убавина (во нашиот случај никако не на елоквенција) може да го добие мандатот и да си го чува дома. Пет месеци. Една година. Бидејќи нема уставен рок во кој треба да се изјасни дали може или не да формира влада. Рокот од 20 дена што го имаше Груевски е врзан со конституирањето на Собранието и со рокот од десет дена по кои, откако Собранието е конституирано, претседателот треба да го врачи мандатот. И само за таа ситуација. Оттука, за да не се дозволи играње во стилот „јас ќе преговарам пет месеци“, претседателот побара 61 потпис. Но, тоа не се потписи на петиција, односно не се потписи за да се добие мандатот за да се почне со преговори, бидејќи, еве гледате, преговорите можат да се одвиваат и без врачен мандат, туку потписи со кои се гарантира дека мандатарот и неговиот состав ќе добијат 61 глас во Собранието за предлогот за влада. Таа разлика, меѓу потписи за почеток на преговори и потписи како гаранција дека владата е договорена, изгледа ја сфатија само во ДУИ, па затоа бараат прво договор со СДСМ. Инаку, во спротивно, ако Заев како втор го добиеше мандатот, па не формираше влада, на пример по половина година, следејќи ја таа логика, како трет мандатот требаше да го добие ДУИ, односно Али Ахмети. Kој потоа ќе требаше да преговара одново со ВМРО-ДПМНЕ, па со СДСМ (или симултано), со кои веќе му пропаднале преговорите. Па следствено, мандатот ќе требаше да заврши кај Беса. На која можеби исто така ќе ~ треба половина година за преговори во која другите ќе можат само да врескаат по телевизиски емисии дека и во тој случај треба да важи рокот од 20 дена што важел за Груевски. Па, потоа, по неуспехот на Беса, мандатот би требало да дојде кај Зијадин Села, па кај Мендух Тачи. Ви личи оваа логика на нешто сериозно?

И на крајот, уште нешто за тоа зошто Заев не го доби мандатот како втор. Повторно многу едноставно: затоа што Уставот не го пропишува тоа. И затоа што претседателот на државата е тој што „определува“ кој ќе биде мандатар. По првиот рок од десет и 20 дена, во овој случај, единствено нешто што донекаде му ги врзува рацете се 61 глас во Собранието. Што не значи и шарлатанизам дека тие 61 пратеник можат на своја рака да се состанат и без врачен мандат да изберат влада. Тие приказни можат да се продаваат во дуќан на Бит-пазар. Без фискална. Ах да, и на Правниот факултет во Скопје. За кого Бит-пазар е сепак „Харвард“. Многу јасно и многу едноставно.

Пишува: Дарко Јаневски за Дневник

Колумна на Влатко Ѓорчев: Шарените револуции бркаат инвеститори

Vlatko-Gjorcev-Kolumna

Додека трае политичката криза во Македонија, добро е да се гледаат, читаат и слушаат изјавите ѓто доаѓаат од разни адреси. Да се слушаат внимателно, да се анализираат и да се стават во поширок контекст.

И да се анализира целата ситуација затоа што така се гледаат контурите и траекторијата на целата криза што се случува во Македонија последниве 2 години. Навистина, поминаа цели 2 години, во кои темелно се дестабилизира државата и цела низа институции.

Значи, по 2 години треба да се резимира што ни донесе како држава и народ целата оваа криза, лансираните афери, шарената револуција, преговорите, договорите, предвремените избори, платформите, преговорите за коалиција и целиот корпус на прашања што се отвори. Одиме по ред.

Kризата што ни ја донесе СДСМ не донесе ама баш ништо добро за економијата. Не донесе фабрики, туку ги избрка. Не донесе продуктивност, туку ја намали. Не донесе инвеститори, туку ги одврати. Не го подобри буџетот, туку го оптовари.

На пример, пред да почне кризата, Македонија имаше динамика во која секој месец, буквално секој месец имаше најава за нова голема фабрика или пуштање во работа на некоја нова голема фабрика.

Таквите вести со нови фабрики продолжија и по почнувањето на кризата, но се проретчија. Имаше и има инвеститори, домашни и странски, кои го чекаат исходот од сето ова, па нивните инвестиции и фабрики се оставени за некои подобри времиња или заминале на други места во кои нема шарени револуции со шарени манипулации.

Kризата на Заев и на СДСМ донесе зголемување на каматите. Наместо државата да плаќа камати од 3,25 отсто, со целиот деструктивен ангажман на СДСМ и нивниот заменик-министер, се дојде до камата до 5,25 отсто. Не е сеедно, туку се работи за огромна, огромна разлика и големи штети.

Падна и дисциплината, фокусот и брзината на државата. Забавени се десетици и десетици проекти. На многу места не се потпишуваат еден куп документи и бирократски процедури, затоа што во воздухот има неизвесност. На многу места се случува „чекај и види“, а тоа „чекај и види“ трае со месеци и месеци.

Во делот на внатрешната политика, јасни се огромните штети што ги предизвика оваа криза. Веќе се гледа дека постои темелен, системски обид за редефинирање на државата и уставното уредување.

Се оди на „нов“ Рамковен договор, кој носи јасни елементи на федерализам, а федерациите на Балканот немаат некоја голема функционалност (Босна и Херцеговина), ниту, пак, имаат некој долг век на траење (СФРЈ).

Државата се врати во неизвесноста на минатите децении, а сето тоа поради хроничниот проблем на СДСМ да обезбеди поддршка и мнозинство од македонските гласови. Заев и СДСМ влегоа во ветувања, платформи и концепти кои се многу опасни за унитарноста на државата.

Наместо стабилизација на состојбите и релаксирање на меѓуетничките односи, се случи нивно повторно отворање и оспорување, жолчно дебатирање, одговори и прозивки, со отворање стари рани и стари дебати, кои генерално не се добри, ниту се многу полезни.

Понатаму, максимално се компромитира меѓународната положба да државата. Од средена држава, која оди напред, која спроведува реформи и носи инвестиции, кризата ја направи Македонија проблематична држава. Наместо да продолжи Македонија да биде асоцирана со нови фабрики, автопатишта и туризам, Македонија последниве години се асоцира со политичка криза која ја донесоа, предизвикаа и ескалираа СДСМ и Зоран Заев, заедно со нивните поддржувачи.

Се загрози и регионалната позиција на Македонија на Балканот. Изминативе недели и месеци слушнавме проблематични изјави од повеќе балкански политичари, а кои се однесуваат на Македонија. Се гледа и се чувствува дека проблемите во Македонија се повод некои од нив да испратат проблематични пораки, а меѓу редови се читаат и некои анахрони концепти од минатото.

Се наруши и суверенитетот на државата, односно самостојноста во одлучувањето. Од држава што чекореше самостојно, што носеше одлуки во својот парламент и преку својата влада, се доби недефинирана состојба во која олеснувачи, медијатори, амбасадори и други претставници стануваат секојдневен фактор, секојдневен субјект и учесници во дневната политика.

Јасно е дека треба да се има комуникација со нашите сојузници и пријатели, особено за стратешките прашања, но секојдневното менаџирање од нивна страна едноставно не ги решава проблемите.

Македонија во последниве 25 години никогаш немала поголемо мешање и поголемо вклучување на одредени фактори од последниве 2 години, а истовремено никогаш не била понефункционална, повеќе блокирана и повеќе поларизирана. Kога треба да се сумира резултатот, каков е резултатот од сето тоа?

Kолку повеќе се мешаа одредени фактори, колку повеќе се вклучуваа во микроменаџирање и секојдневно носење на одлуки, толку повеќе државата стануваше и станува понефункционална, повеќе блокирана, до моментот кога веќе цела година има техничка влада, со губење на процесот на самостојно одлучување за обични, секојдневни работи. И, некој може ова да го прогласи за голем успех?

Од средена држава, со инвестиции и намалување на невработеноста, со еден куп на проекти, со успешна меѓуетничка приказна, со најмали даноци, со најголем раст на пензиите, Заев и СДСМ ја доведоа државата во тоа да биде на патерици, а тие продолжуваат со нивната операција.

Но, целата оваа лакрдија станува јасна за с` повеќе македонски граѓани. Дури и оние што беа скептици кон предупредувањата на ВМРО-ДПМНЕ, денес ги гледаат чекорите, обврските и ветувањата на Заев и СДСМ, а кои се крајно проблематични од аспект на државноста на Македонија.

Затоа, новите избори се најдоброто решение. Граѓаните да гласаат и да го дадат мислењето за целата оваа работа. Да кажат што мислат за сето ова. И, да се изгласаат 61 пратеник за ВМРО-ДПМНЕ и коалицијата како најдобар гарант за државноста и економски напредок.

Пишува: Влатко Ѓорчев

Колумна на Сотир Костов: Државници, напред! Лажговци – стоп!

Sotir-Kostov

Измамници и лаги во политиката

Kаква е оваа ситуација? Ова веќе не го бидува. Нешто мораме да менуваме. За државник кој најдоследно го спроведува(не го толкува) Уставот на Република Македонија, и ја спасува државата од разни домашни прекројувачи на територии, преуредувачи на уставниот систем, од луѓе кои по секоја цена сакаат да ја приграбат власта, а не го добиле мнозинството од граѓаните – значи за Ѓорге Иванов, претседателот на Република Македонија, да напишеш „…Претседателски пуч… Уставниот суд да процени дали Иванов е трајно или привремено спречен да ја врши функцијата… Иванов полудел… Таа марионета треба да биде исфрлена од својата глувчешка дупка… Kретен президент да речеме…Ништожен феномен во полугасна поднадуена прдежно-пуфкаста форма… ТИ мора да си откачен, одлепен, и блажено откажан од елементарна себеконтрола. Исто така, за лидер на партија кој одби по секоја цена (многу голема – прескапа за Македонија) да состави влада, лидер кој не дозволи да биде уценуван, и лидер кој покажа дека е државник – Никола Груевски, и лидер кој доби најголем легитимитет од избирачкото тело, да кажуваш и пишуваш дека е фашист и диктатор, а партијата ВМРО-ДПМНЕ е македонска лигава варијанта на фашизмот… дека таа партија е злото… дека треба да се уништи (идејно, политички и физички)… дека омразата е погонско гориво на ВМРО-ДПМНЕ… дека Македонија е клозет…“ и уште многу други бљувотини, и морбидности, ТИ мора да поседуваш многу голема омраза во себе и да се раководиш од уште повеќе поголема злоба. Исто така, мора истовремено да уживаш и да се давиш во сопствената логореја, и да си светски дрскосерец број 1(еден) од Македонија. Наш (ууу, се гадам, бљак, мачнина ми е), а светски (еве ви го земете си го нека ве задоволува). Па, луѓе бре, имајте исав. Не гледате ли дека сте шашардисани од туѓи платформи – грди и бурбатни ќитапи. Слепи ли сте, при очи, дека хорски пеете, диригирани од разноразни странски дошлаци, натрапници и неграмотници, против македонската историја и стварност-патетично и мелодрамски, барате алиби, со и во правото, со и во законот, со и во Уставот. Kако бре кутренковци ни едни, не можете да ја видете качачката заседа (од Kосово и Албанија) против с` и сешто, дури и против гласовите на избирачите (461.000 со дијаспората)? Зошто дозволувате со нив заедно да ја воспевате, псалмовно и ектениски, како историска победа (заседата), тоа нагрдување на Уставот на Република Македонија. Доста со конструкции и монтировки против Македонија! Не дозволувајте да ве направат карикатурални рожби, кои ќе бидат испратени во нужникот на историјата. Не давајте и на зломислата да земе замав. Не гледате ли дека македонскиот пејзаж грдее и реи од вашите мисловни ешефоди.

Токму поради се напред наведено, морам да истакнам дека основната смисла на постоењето на човекот е воспоставување на комуникации и односи со останатите живи суштества во неговата поблиска и поширока околина. Притоа, кога се работи за нашата држава – Република Македонија, и за нас – граѓаните нејзини, како свесни и совесни луѓе, кога имаме работа со најразлични луѓе, мора да внимаваме, да отвораме четири очи. Само така ќе покажеме и докажеме дека сме лојални државјани на Македонија, и одговорни кон нејзиниот опстој. Треба да сме свесни дека чесноста, искреноста и добронамерноста, го чинат вистинскиот темел на секој взаемен однос помеѓу луѓето, без разлика дали е приватен, јавен, деловен или политички(официјален, работен, службен, протоколарен, формален). Способноста навремено да се препознаваат, сознаваат и дефинираат вистинските намери на луѓето со кои комуницираме несомнено е од голема важност. Секој од нас поседува внатрешна способност за откривање на искрените и добронамерни желби, за препознавање на лицемерството, нечесноста, злонамерата, за насетување на манипулациите, лагите и мамењето, секако и за откривање на вистината кај другите луѓе. Секојдневно ги проучуваме луѓето без да сме свесни за тоа. Свесно или несвесно правиме проценка дали некој е добар или лош, способен или неспособен, чесен или нечесен, ја зборува вистината или мами и слично.

Денес, најпрвин, ќе ве потсетам на изреката на Роналд Реган, дека политиката е вториот најстар занает на светот, и дека многу го потсетува на првиот – проституцијата. Ве потсетувам на оваа мисла, бидејќи многу често сме сведоци на неприродниот брак помеѓу политиката и проституцијата. Kога ќе се случи таа симбиоза ја добиваме политичката проституција. За жал, сега и тука, нам во Република Македонија ни се случува најперверзна политичка проституција. Веднаш потоа следува предупредувањето дека сега, кога се прават обиди да се состави влада и тука, во нашата држава – Република Македонија, најразлични белосветски Минхаузени, политички Донжуани и воени авантуристи, се обидуваат државата да ни ја редефинираат, суредуваат и крчмат. Ги има многу, па така ќе ги спомнам само најзабеганите: бугарските попови – антимакедонисти, од типот на експретседателот на Бугарија Росен Плевнелиев; српските учители, самопрогласени будали, а ла Ивица Дачиќ; грчките трговци, неизлечиво зависни од шовинизам и иредентизам, како финансиски и морално банкротираниот Алексис Ципрас; интелектуалните дервиши, западнати во експанзионистички транс во кој пишуваат антимакедонски платформи, сурати како Еди Рама и Хашим Тачи; и тетовирани души на македонската демократија, катадневно тетовирани од странските центри на моќ, како Тирана, Приштина, Софија, Атина, Белград, Брисел и Вашингтон, чии најистакнати егземплари се Зоран Заев, Владо Милчин, Бранко Тричковски, Петар Гошев, Ѓорги Спасов, Стојан Андов, Бранко Героски, Радмила Шекеринска, Светомир Шкариќ, Мирослав Грчев, Петар Шилегов, Никола Гелевски, Сашо Орданоски. Kога размислувам и се думам за сите овие сурати, фаци и ликови, доаѓам до констатацијата дека во историјата на славата и срамот, секогаш најистакнати места имаат моралните дивови (тука можам да ги сместам Ѓорге Иванов и Никола Груевски) и квазиетичките арлекини, кловнови, палјачовци и шутови (употребувани од светските бели дворови) и кукли на грдиот гранд гињол театар, како бугарски попови, српски учители, грчки трговци, интелектуални дервиши во експанзионистички занес и домашни тетовирани души на некои политичари, некои колумнисти, некои аналитичари, ајде да не бидам лицемерен – сите напред наведени. Сите нив можам да ги категоризирам во три вида на лажговци, манипулатори и измамници.

Првите се прагматични политички лажговци. Ги има насекаде. Во политиката, новинарството, колумнистите, аналитичарите. Секогаш, ама буквално секогаш се водат од лични интереси. Разбира се, општиот интерес го занемаруваат и ставаат по страна. Тие, се толку прагматични во остварувањето на својата лична цел, не бираат средства и како по правило ја користат макијавелистичката девиза дека целта ги оправдува средствата. Kога ќе ги нападнеш дека не се залагаат за остварување на јавниот општ интерес, употребуваат море од еуфемизми за да „објаснат“ зошто тоа е многу тешко, па дури и неостварливо. Вторите се романтични политички лажговци. Овие се еден посебен вид на лажговци. Без разлика дали се новопечени политичари, или пак „докажани“ аналитичари, тие заведуваат, ставаат во заблуда и по дифолт мамат со цел да ги искористат соработниците, сопартијците, тие што им се наклонети, а богами и пошироката јавност. Нивните романтичарски идеали се дел од најсуровиот политички маркетинг, употребен во борбата за освојување на власта. Но, откако нивните следбеници ќе се освестат, ќе се разбудат од романтичарскиот сон, и ќе се најдат среде суровата реалност, ваквите лажговци и измамници по брза постапка се трансформираат и на најбезобразен начин негираат се што претходно рекле, а излагале. Ама и во тоа „порекнување“ тие се вистински уметници, па така повеќе од јасно е дека повторно „сеат нова магла“. Притоа се трудат да изгледаат невини како света Дева Марија, а во суштина се порочни и блудни како секси дама од тротоарите со црвени фенери. Третите се патолошки политички лажговци. Тие се аморални политичари, аналитичари, колумнисти par excellence. За сите нив поконкретно во наредните колумни.

Пишува: Сотир Костов за Дневник

Колумна на Латас: НАГРАДА

Latas-kolumna

Влегуваме во финале за избор на нова влада. Дали е можно СДСМ и ДУИ да се договорат. Да, можно е. Дали е тоа сигурно и извесно. Не, не е сигурно, и колку што е можен договор, барем исто толу можно е и ДУИ да не се договори со Заев.

Да ги разгледаме околностите, со равноправен третман.

ДУИ е единствeн губитник на овие избори, и тоа сериозен пораз со загуба на скоро 40 проценти на гласачите во однос на минатите избори што создава сериозен земјотрес во партијата. Толку голем земјотрес што и шефовска фотеља на Али Ахмети се тресе.

Зошто ДУИ загуби. Затоа што СДСМ им зема 30.000 гласачи и ги стави на своја сметка, а потоа уште 40.000 гласови им зема Беса затоа што Теута Арфи во Тетово, Бејта во Гостивар и Изет Меџити во Чаир работеле лошо, создале критична маса на противници кои, потоа, гласаа против ДУИ.

Ако само се погледнат општините и местата во кои СДСМ им земал гласови на ДУИ веднаш, без многу анализа, ќе се види дека се тоа општини и села во кои најголемо влијание имаат командантите на УЧК: Танушевци, Гошинце, Арачиново, Кондово, Сарај, Студеничани…комаданти на УЧК со кои СДСМ има сојуз.

Дело од тој сојуз за УЧК помош на СДСМ е и нападот врз полицијата во кумановско Ново насеље, во мај 2015, време кога СДСМ вршеше удар врз институциите и владата со објавувањето туѓи приватни телефонски разговори и насилни демонстрации низ Скопје.

Се продаваа низ Македонија, Косово и Србија и се објавуваа телефонски разговори, и службени и приватни, на Али Ахмети и други функционери на ДУИ додека во исто време, паралелно, медиуми на македонски и албански блиски до СДСМ, Сорос и американската УСАИД фондација тераа брутална кампања против ДУИ и Ахмети. Резултатот е виден.

СДСМ е иницијатор на постапка против Али Ахмети и Муса Џафери пред СЈО за криминал и поткуп од Телеком. Од СДСМ зависи дали тие ќе преживеат на слобода.

Тоа се силни аргументи на Заев и СДСМ да го натераат Ахмети на соработка.

Според сево ова, а не е само тоа, СДСМ има директно влијание врз лошите изборни резултати на ДУИ заради кои сега партијата доживува земјотрес.

И, после се, Заев и СДСМ на поразениот ДУИ му нудат коалиција, соработка. Треба да си ѓон образ, и да погазиш сопствен лик, дело и достоинство и после сево како валкан изгазен партал да седнеш со Заев на маса и договараш коалиција.

Дали Али Ахмети и неговите први соработници кои две години беа газени од Заев и СДСМ се парталот со кој Заев ќе го брише патот до нова влада? Ќе видиме.

Ако Ахмети, Муса Џафери и партијата навистина имале криминал со Телеком, случај кој сега им го водат СЈО и Зоран Заев, ќе мора да спасуваат глава и да преговараат. Во тој случај, нив не ги интересира ни албанска платформа, ни углед ни политичка визија туку само гола заработка и надеж дека заработеното ќе се сочува. И – ќе се договорат.

На тој начин Заев и СДСМ ќе бидат наградени од нивните жртви. Прво што Ахмети ќе го добие како награда, компензација, е тоа што СЈО ќе го ослободи Али Ахмети од одговорност за корупција со Телеком. Како што ги ослободија Заев и Верушевски.

ДУИ е партија која речиси во целост лежи врз личниот авторитет и итрина на Али Ахмети. Она другото, околу него, во голем дел паразитира и се храни од придобивките на неговата политичка големина. Познато е дека Али Ахмети и неговите најблиски соработници беа за коалиција со ВМРО ДПМНЕ, што беше напаѓано од паразитите во партијата и губитниците – градоначалници. Доколку Ахмети потпише коалиција со СДСМ тоа е пораз на неговиот став и концепт. И тоа јасен и голем пораз по кој неговата власт во партијата се доведува во прашање, и се охрабруват многумина да имаат свои планови.

Што откако ќе се договорат.

ВМРО ДПМНЕ има голем капитал за во иднина. Тие се изборни победници на кои дипломати им ја украле победата за да се создаде албанска власт во Македонија.

Во ВМРО, уште пред и да почнат преговорите со ДУИ за можна влада, постои еуфорија дека партијата треба да биде опозиција. Сметаат дека пред нив се големи можности и потенцијал од опозиција да ја афирмираат својата улога на единствена голема, автентична, македонска партија и дека со тој голем потенцијал можат на првите наредни избори да освојат над 500.000 гласови, после што следат повеќе од 61 пратеник и самостојна власт. Владеењето на албанската влада на СДСМ само ќе им ги потврди вредностите.

Секако дека во таа идна власт на ВМРО ќе има место и за албанска партија, но по прекршувањето на правилото – најсилната албанска со најсилната македонска партија – речиси е сигурно дека идниот коалиционен партнер на ВМРО нема да биде ДУИ. Со тоа ДУИ ќе замине во историјата, како што заминаа ПДП и сега заминува ДПА. Особено затоа што ВМРО нема да даде свои гласови за градоначалници на ДУИ во Тетово, Чаир, Гостивар… каде што ВМРО се посилни од СДСМ, а Заев мора да даде шанса на свои албански кандидати, и да помага на Беса, својот стратешки партнер.

Сега има барем пет албански партии во парламентот (Плус СДСМ како дел од албанскиот етнички камп) и изборот на ВМРО за партнер во иднина би бил голем.

Секој кој барем површно следи политика и медиуми може да ги забележи овие тенденции во ВМРО ДПМНЕ, било преку ставови и изјави на лидерите, било на терен. Тоа е забележано и од дипломатите кои не се равнодушни на новата реторика, планови и потенцијал на ВМРО кој, со силна економска и македонска етничка компонента може да предизвика движења и сигурно нови избори уште во текот на оваа, 2017 година. Значи, и од домашните и од странските монитори е констатирано дека власт на СДСМ и ДУИ нема иднина, особено не подолга од една година. А потоа… јасно е што следи.

Дека следи хаос во економијата, криза со пензиите, со слободата на медиумите, субвенциите и иневстициите тоа никој не го ни оспорува. Тоа е сосема сигурно и извесно. Ако кон тоа се додаде и гневот на Македонците дека странски дипломати и Тирана им наметнале албанска власт во државата, кризата е комплетна и со силен потенцијал.

Кулминација на потенцијалот за криза, и согласно тоа како одговор за силен отпор – се и мерките кои СДСМ ги најавува: масакрирање на политичките противници преку СЈО и нивните платени соросоидни медиуми, затварање и рекетирање фирми и медиуми, бркање од работа на судии, обвинители, полицајци, државна администрација… СДСМ ќе создаде широк фронт на противници, и тоа силни и активни, кои немаат друг избор.

Судиите и обвинителите кои кај СДСМ се за отстрел единствен спас гледаат во ВМРО ДПМНЕ и блокадата за нивна смена во Собранието и низ протести и демонстрации.

Работата на ВМРО ДПМНЕ е само да ја процени таа состојба и да го артикулира и усмерува тој гнев и страв на големи целни групи. Се друго е само последица и егзекуција.

По смената на власт во Вашингтон новиот претседател Трамп отвори широка акција против Џорџ Сорос, главниот странски финансиер и ментор на СДСМ. ВМРО ДПМНЕ и онака е проамериканска партија но, сега има и аргумент повеќе пред Вашингтон. Имено, за прв пат, некоја македонска партија, во случајов ВМРО и Груевски, се директни партнери на власта во САД. На Трамп му требаат докази против Сорос, а тоа што на Трамп му треба ВМРО и Груевски го имаат во изобилие да му го дадат. И му го даваат.

Има многу докази, а плус од нив се и насловите во медиумите финансирани од Сорос или УСАИД, дека Трамп е фашист, кретен, диктатор… ги читате секој ден. Трикот со потписи на соросоидни професори и нивни активисти за поддрршка на Бејли е доказ за соменвањата на Конгресот. Наместо потписи можат да стават само печат од фондацијата Сорос Македонија – исто им е.

Како што изјави конгресменот Смит кој покрена истрага против овдешниот американски амбасадор Џес Бејли, свиркачи од Скопје им доставуваат материјали кои им се потребни. А докази има еден тон дека американската амбасада под Џес Бејли директно соработувала и го помагала СДСМ и Зоран заев, и директно поддржувала и штитела насилни протести финансирани од Сорос и УСАИД, како што директно поддржува и насилства и притисок врз медиуми од страна на СДСМ и од СЈО на чело со Катица Јанева кои водат постапки против видни новинари и медиуми откако Заев и СДСМ со прст им покажаа на СЈО и на Катица кои се нивни главни непријатели.

Истрага во Конгрес за амбасадор, без оглед на исходот, значи проблематизирање за неговата дипломатска кариера и уривање на неговиот углед и таму, и овде. Тоа значи и дека Бејли, а и неговиот наследник, нема да имаат така комотна положба за држење страна и фаворизирање на СДСМ во иднина. Готово е со таа пракса.

Со затворање на чешмите за пари од УСАИД и Сорос веќе од есен, и потоа, СДСМ и соросоидите, како и нивните медиуми, остануваат покуси за околу 10 милиони евра годишно. Тие се луѓе навикнати на многу пари, во опозиција направија куќи, имаат по два или повеќе станови и месечни приходи од неколку иљади евра. Без пари тие се риби на суво.

За да ги одржува во живот, ако добие влада, Заев ќе мора да ги храни со државни пари, а тоа е нов влез во корупција која, и онака, е заштитен знак на Заев и СДСМ.

Дали СДСМ и Заев ќе бидат наградени од Али Ахемти за сето она што му го правеа?
Дали мајката ќе му ја даде ќерката на оној кој ја и силувал и осрамотил?!

Има и такви. Алчните браќа и сестри на силуваниот Али Ахмети и ДУИ ја немаат неговата болка и срам, за нив е важен само нивниот градоначалнички интерес со новите функции и парите од власта со Заев.

А Ахмети? Кој го ебе, порачуваат неговите партиски паразити.

Пишува: Драган Павловиќ – Латас