Колумна на Дарко Јаневски: ДВЕ МАКЕДОНИИ

Darko-Janevski

Откажувањето на СЈО и Kатица Јанева од „Пуч“ со очигледна порака дека ќе се обиде да прикаже дека власта сама себе се прислушувала, а Верушевски и неговите се жртви на монтажа, како и фактот дека наспроти барањето на Законот за кривичната постапка, не постои можност да се обжали ваквата одлука, не оставаат многу дилеми за тоа што понатаму треба да се прави.

Најрадикалното решение, се разбира, е да се почитува правниот поредок на оваа држава и Уставниот суд конечно да стави крај на оваа заебанција (само кај нас почитувањето на правото може да се смета за „радикалност“, но дотаму дојдовме). Но, бидејќи, кога е СЈО во прашање, правото не важи еднакво за сите луѓе во оваа држава, а тоа е проект инсталиран од фамозната меѓународна заедница со сесрдна домашна помош, тешко е да се поверува во реалноста од таквата операција, па останува барем да се надеваме дека Советот на јавните обвинители конечно ќе почне да си ја врши работата и ќе го земе в раце предметот за стручноста на овој парауставен орган.

Тоа е најмалку што може да се стори во овој стадиум, сеедно што Јанева се обидува да нè убеди дека таа во овој момент има поинакви докази од тие што се содржани во досието кое наводно беше подготвено да го брани пред судијката Башевска, а тоа е реална можност во работата на еден обвинител и не може да се смета за некаква нестручност.

Сепак, наспроти тоа, целата операција на Јанева, која има пред сè политичка, па потоа правна димензија, е повеќе од очигледна, па вмешувањето на Советот на обвинителите е речиси нужно. С` друго остава простор за постоење две паралелни држави, кои впрочем веќе две и повеќе години егзистираат во реалноста, но сега работата е дојдена до точка на вриење. Зошто да се дозволи и натаму да постои систем во кој засегнатите немаат кому да му се жалат на одлуките на Јанева, како што на тоа имаат право кога станува збор за ЈО на Марко Зврлевски, е директен пат до колапсот на државата која и онака е на стаклени нозе. Овде веќе не станува збор за тоа дека СЈО е надвор од системот и дека на тоа се трошат четири милиони евра годишно (а Јанева сега, веројатно, се кае што барала само толку зашто комотно можеше да бара и десет и да ги добие), туку за фактот дека се случува апсолутно суспендирање на Законот за кривичната постапка.

Ако на поединечните случаи, како тој со непостојниот записник за предавањето на снимките или мајтапењето од страна на СЈО со кумановскиот адвокат што го тужи Заев за незаконско објавување негов разговор, во согласност со нашата слаба правна традиција можеше и да се одговори со одмавнување со раката, сега белки станува видливо за сите дека е во прашање системски проблем и дека тој системски проблем нема да се реши ни со т.н. кредибилни избори ни со создавање на анти-Сорос здружение. Уште помалку сето ова ќе значи крај на апетитите на онаа банда што шареше и кршеше по улиците на Скопје. Овде станува збор за нешто повеќе од тоа, односно за целосно дерогирање на правниот поредок и тоа мора итно да се врати во нормален колосек за да нема плачки после.

Пишува: Дарко Јаневски за Дневник

Колумна на Мирка Велиновска: Чекајќи ги Трамп и Груевски

Mirka-Velinovska-2

За неделнава колумна ми се поклопија симболично некако Водици и устоличувањето на 45. американски претседател, Доналд Трамп. Велам симболично во смисла на масовно скокање во грч студена вода за божји благослов во здравјето, среќата и благосостојбата. Скокаат најхрабрите, ентузијастите и посветените. Плус Ерван Фуере кој не рипа по крстот, туку ден подоцна за бурето. Полно. Останaтите во најдобра смисла си се кибицери кои ќе се задоволат со по едно шишенце осветена вода. И јас сум дел од оваа кибицерска заедница, качена на стратешката кота на сегашноста од која имам неверојатен поглед на непосредното минато и блиската иднина. Па, така, пак го здогледав разговорот со Миленко во неговата емисија по финансискиот крах во 2008 година и по настапот на Владимир Путин во Минхен 2009 кога го најави враќањето на Русија на светската сцена како глобален играч. Тогаш го најавив времето на драматични светски промени оти тоа секогаш се случува кога живиот свет се соочува со големи кризи кои го доведуваат во опасност опстанокот на секој од видовите. Знам дека го цитирав и Алберт Ајнштајн, кој крајно едноставно го соопшти она што секој умен човек го знае од искуство или го чувствува инстинктивно. Значи, секоја голема криза служи како чкрапец за ослободување интелектуално-креативна енергија која доведува до квантни скокови за самоспас или еволутивни длабоки промени и трансформации. Оттука лесно беше да се „предвиди“ дека политичкото, економското, филозофското и социјалното уредување, кое беше наше секојдневие, бргу ќе колабира и минувајќи низ период на хаос или лимбо-фаза, ќе се трансформира во нешто сосема ново. За заљубениците во статичноста, времето на радикални промени е ужасна перспектива. За плашливците такво нешто е исто што и вест за нивната смртност, а за сите видови предатори, стрвинари и профитерски гангстери – тоа е терористички напад врз нивната благосостојба. Жртвите на перцепцијата создадена со континуираното пропагандно перење на мозоците дека САД се траен светски господар, не веруваа дека Америка брго ќе колабира, ќе ја загуби војната за доминација со човештвото. Пол Волфовиц беше пророкот што на Обама му кажа јавно дека има само седум години време за да ја спаси империјата. Јас и малкумина ентузијасти (на пример, Џорџ Фридман) претчувствувавме дека тоа ќе се случи бргу, во нашето ограничено генерациско време и затоа сум многу радосна оти имаме ретка историска можност да ѕирнеме во иднината во која физички ќе нè нема. Секогаш го споредував тоа феноменолошки со итање кон центарот на црната дупка, а управувано од нејзината гравитациона сила. И, ете, се случи. Тогаш со Миленко зборувавме и дека промените ќе ги донесат „самопрајски“ политички ликови кои не припаѓаат на постојните естаблишменти, па ги набројавме милијардерите, како сопственикот на „Вирџин“, главно индивидуи со свој нестандарден светоглед, а со кредибилност пред масите, разни маргиналци од светот на театарот, водителството, синдикалци. И ете ви ги победниците на УKИП, Доналд Трамп во САД, Пепе Грило во Италија, Марин Ле Пен во Франција и дузина други што се крчкаат во цела Европа.

Е, сега, чекајќи го Трамп, си се испрашувам критички, како беше можно на онолку експерти, академици, доктори на науки, филозофи, аналитичари и политички „метеоролози“ (прогнозери, де) во евро-атлантската хемисфера никој да не види какво цунами надоаѓа? Или можеби навистина сите си припаѓале на утврдениот светски естаблишмент и воспоставената „мека диктатура на либералната демократија“.

Лошата вест за сите нив е дека Доналд Трамп на 20 јануари 2017 ќе биде прогласен за претседател на народна република, ама по кралски протокол. Вашингтон ќе биде во тој момент центар на светското внимание. Зошто? Па затоа што надворешната политика на перманентните „режим чејнџинг“ операции што ја водеше САД од крајот на Втората светска војна до денес преку ЦИА и Пентагон фино лепо си се врати конечно дома. Оти с` друго смени. Таму, на местото на сите злостори, ќе се судрат приврзаниците и следбениците на „дип стејт“ и слободните луѓе што веруваат во самоодржлива држава, во правото на избор, слободи, работнички права. Откачувам од ќеф кога го гледам самракот на картонскиот Холивуд и неговите „ѕвезди“, крајот на божемните ТВ-политички комендијанти. Ги гледам тажните збогувања на црпнатиот Обама со јавноста и неговите глупави пораки. Личи на капетан на брод кој тоне, а тој, како банкрот политичар, пишува историски тестамент за распределба на пусти зборови и фини фрази. Човекот кој во осум години владеење почна седум војни и изврши неколку десетици преврати на сите континенти со помош на ЦИА, за крај на неговото време ни порачува дека не било етички, било спротивно на темелниот американски принцип на кој било начин да се тормозат малите држави. Што не кажа порано, бе брат! За да те прашаат жртвите на секакви мачења, уцени и закани на американските „дипломатски“ претставништва за кој мој ги правеа сите срања? Или можеби оној дрзок насилник Џо Бајден, кој на Никола Груевски во присуство на своите соработници среде Вашингтон му се заканувал со сенешто ако не го даде името на државата и народот, си дејствувал на своја рака.

Деновиве само повремено погледнувам што се случува во Македонија и во блиското ни соседство како рецидив на тековните и уште поочекувани светски промени кои нема да го одминат регионот. Не дека не ме интересира, ами, напротив, дека знам што нè очекува. Во таа смисла не сум изненадена како Трајко Вељановски од „потегот“ на Kата „специјале“ да го батали „Пуч“. Прво, зашто не е оригинален и, второ, зашто е реприза на големото уво во изведба на „дип стејт“ или ЦИА. На ист начин, по 2001 година, Kарла дел Понте, тогашната Kата и евро-атлантска Бијонсе на ад хок хашкиот трибунал, го откачи случајот на злосторствата на раководството на ОНА во Македонија и ~ го утрапи на Македонија со упатство што дојде од силеџиите на ЕУ и САД – киднаперите, убијците, резбарите на човечки кожи, терористите на УЧK да не се пипаат, ами, напротив, да се амнестираат за воените злостори и злосторите против човештвото. Не сум изненадена ни од мекиот дипломатски јазик на Никола Поповски со кој општи со „цивилизираниот“ силеџиски дипломатски кор на служба во Македонија, со бриселските лобистички и бирократски силеџии, инаку регионални корисни идиоти и марионети пошто ние овде тешко се ослободуваме од навиките и стекнатите Павлови рефлекси со помош на дресери.

Ви реков дека набргу пак ќе одиме на избори, ама организирани од нас, народот на Македонија. Во генералка од корен ќе си ја исчистиме државата од Kати, Фрчковци, Геротини и секакви инсталати интервенционистички. Ич да немате гајле. Лидери не се раѓаат или прават со политички инженеринг. Сами се појавуваат, а народот веднаш ги препознава инстинктивно. Затоа, и покрај сите обиди на губитниците да остават загаден ГМО-мицељ во мрачните подруми и да дејствува и понатаму на далечинска команда, операцијата нема да им успее. Не ги жалам, ама ич. Напротив, со душа чекам заевистичката секта и Соросовите пропагнадистичко-терористички орди да ја залапаат јадицата на членот на пропаднатата „дип стејт“ или ЦИА, Стивен Маер (бивш заменик-директор), за организирање балканска конференција за прекројување на границите со цел да се извлече креаторот САД од неуспехот во БиХ и Kосово. ООН ќе ги делеле со победникот Србија. Македонија на конференцијата би била колатерална штета за поткусурување на Албанците. Е, сега, некој нека ми каже дали има во Македонија макар еден нормален човек кому уште не му е јасно за што всушност беа ангажирани оној морон Зоран Заев и неговото весело револуционерно друштво почнувајќи од пленумските востаници преку Верушевски и Рада до последниот „новинар“ и „невладин активист“ последниве две години.

Дечки во политиката и служби за општење со јавноста! Не нè жилавете веќе со вашите откритија за божемни скандали, за шокови состојби кои вие тукушто сте ги откриле или ве изненадиле. Времето се смени. Сите знаеме дека императорот е гол и мртов. Со него умре и „либералниот“ светски неофашистички или корпорациски поредок. На изумирање се неговите локални и регионални платени слуги кои веќе се покакани, та дури смрдат. Во Британија, Германија и во Франција, исто како и во Македонија. Со декрет на мртвиот Обама американски специјалци ја окупираа Европа, ама џабе е! ЕУ е „савезно извршно веќе“ во погребаната СФРЈ. Полска како и Балтикот ќе нафркаат од глупост. Нема веќе СДСМ или Заев. Нема веќе чадор. Има расфрлани жици, искинато платно, скапана дршка и заглавен механизам за отворање и едночудо употребени локални мивки. Значи, токсично ѓубре кое мора да се однесе во специјална депонија. Значи, мора да се расчисти со бомбите на Заев и нивното потекло. Со големоалбанските куротресини од платформи и соопштенија. Со лажната информација и причина за криза – половината милион фантомски гласачи, со личните карти што ги штанцале „дип стејт“ Чауш и неговиот партиски водач и побратим Заев. Нема повеќе ваденки за стриктно спроведување на законите, спроведување на Уставот, функционирање на институциите. Време е за пресекување на Гордиевиот јазол со еден прецизен и снажен замав на мечот. На располагање ви се промена или дополнување на законите, проширување и прецизирање на ингеренциите на институциите, затвори, воспитни мерки, како губење на граѓанските права и конфискација на имотот, укинување апанажи, лустрирање, откорнување на калемените сливи во државната администрација, кадровска чистка во МНР, лиценцирање на професијата новинар, длабоки реформи во одбраната, во МВР и специјалните служби, во образованието и што уште не што ќе ~ обезбеди на Македонија самоодржливост. Чекајќи ги устоличувањето на Трамп и новата функционална влада на Груевски, а во светлото на нивната сличност (обајцата не се миленици на американскиот естаблишмент и ЦИА, политичкиот приоритет го гледаат во отворањето нови работни места, а сакаат трансакциска политика), ви посакувам мобилност, присебност и повеќе верба во себе, ич во пропагандата на лажните водечки евро-атлантски медиуми кои тукушто со крици и лелеци испуштаат душа пропагандистичка.

Пишува: Мирка Велиновска за Дневник

Обичајното право не е посилно од Уставот

Zname-Makedonija-zartemneto

Платформата на албанските партии, со која од идните македонски партнери во Владата се бараат максималистички национални бенефиции само за Албанците во Македонија, може да биде почеток на едно темелно редефинирање на Македонија. Постојат два начина преку кои Македонија може да ја промени својата реалност во однос на албанското прашање. Ниту еден од двата начини на промена на актуелните односи во општеството не може да донесе добро за македонските граѓани. Првиот начин речиси сигурно води во конфликт, кој лесно може од етнички да прерасне во општа војна на идеолошки, национален, верски и партиски план. Вториот начин, исто така, е закана за стабилноста на Македонија затоа што губењето на стекнатите права на Албанците со Охридскиот договор може да го мобилизира не само албанскиот фактор во Македонија, туку и во соседството и во дијаспората, по што лесно може да ни се повтори 2001 година

Првиот вид редефинирање на државата може да се случи доколку Зоран Заев и СДСМ јавно ги прифатат сите барања на ДУИ, БЕСА и на Алијансата на Албанците и со тоа ја претворат Македонија во бинационална држава во која Албанците би добиле формална државотворност иако добар дел од нив од независноста (Илирида, конфликтот во 2001, велигденскиот масакр кај Смиљковско Езеро и Куманово) упорно се борат против државен сојуз со своите браќа во Косово и во Албанија. Поголемиот проблем е во тоа што во ваквото сценарио се бега од граѓанска во исклучиво етничка Македонија.

Доколку лидерот на СДСМ не сфатил дека неговиот политички комар станува самоубиствен и на штета на македонската држава и по секоја цена продолжи да го урива Никола Груевски без да се грижи за последиците по унитарноста на Македонија, лесно може да се соочи со братоубиствена војна затоа што револтот на дел од Македонците во овој случај не е и нема да биде насочен кон Албанците, кои разбирливо се борат за својата кауза, туку кон Заев чиишто обиди за демонтирање на ВМРО-ДПМНЕ можат да ја ничкосаат цела Македонија.

Заев официјално ја премолчи платформата на албанските партии и со тоа ни прати порака дека таа може да е прифатлива за него. Со тоа, исто така, испрати порака која е катастрофална за секој нормален граѓанин на Македонија: платформата може да е добра ако неговата партија дојде во ситуација да преговара за нова влада. Логично е дека таа може да биде прифатена ако е предуслов за формирање влада без Никола Груевски. Се разбира, платформата ќе биде отфрлена ако ДУИ и ВМРО-ДПМНЕ направат влада, при што сосема сигурно Заев тогаш, како голем патриот, ќе го напаѓа најголемиот политички ривал Груевски дека, за разлика од него, попуштил и предавнички ги исполнил барањата на Ахмети и останатите. Заев притоа не е свесен дека таквите ситни политички трикови не минуваат кај граѓаните и дека еден ден ќе мора да одговора зошто си играл со македонската сувереност.

Најголемата опасност за Албанците во Македонија

Второто можно редефинирање на државата не им оди во прилог, пред сѐ, на тие што во Тирана и во Приштина се обидоа да договорат како ќе се водат македонската држава и политика. Тие што им ги диктираа парафите на Ахмети, Села и на Касами, морале да знаат дека подигнувањето на националистичкиот влог во македонските политички игри, мотивирано од ветувањата на Заев, може да предизвика тотален дебакл на правата што Албанците ги црпат од законите, обичајното право и од статистичките грешки. Со тоа ќе настрадаат и македонските граѓани затоа што е јасно дека губењето на стекнатите права на Албанците со Охридскиот договор и територијалната поделба од 2005 година не може да донесе ништо добро за цела Македонија.

Навистина е нејасно зошто Али Амети, кој во последните 15 години откако од командант стана политички лидер постојано води релативно корисна политика за Албанците, сега се доведе во ситуација да го ризикува сето тоа што албанските партии заедно со странскиот фактор ѝ го донесоа на заедницата над 20 проценти. Еден од главните ризици за нив лежи токму во процентите, односно во статистичката политика што се води во Македонија по 2001 година кога вториот по големина „дел од народот“ во Македонија доби права какви што само можат да сонуваат Турците, Србите, Ромите и останатите заедници.

Албанските партии со платформата ќе предизвикаат неминовно контрабарање од македонскиот блок, поточно од ВМРО-ДПМНЕ (иако и СДСМ зборува на оваа тема), за конечно спроведување на пописот од кој зависат колективните права на албанската заедница во Македонија. Одејќи по логиката дека Ахмети не сака попис поради тоа што точно знае дека Албанците се под потребните 20 проценти за задржување на нивните права, јасно е дека опстанокот на платформата зависи од спроведувањето попис. Поедноставно кажано, ако Ахмети сака платформа, ќе мора да се согласи на попис. Ако не сака попис, ќе мора да ја заборави платформата.

Обичајното право не е посилно од Уставот

Другата поголема опасност за Албанците е поништување на „Мајскиот договор“ од 2008 година со кој Ахмети се обврза да коалицира со најголемата македонска партија. Доколку тој под притисок или поради свои интереси се откаже од тој договор, ризикува да се откаже од сите други досегашни пишани и непишани правила во македонската политика. Ова е особено важно затоа што тој и неговите „браќа по крв“ се повикуваат на Уставот и на законите, односно на Охридскиот рамковен договор. А ниту во Уставот ниту во законите не се спомнува дека победникот на изборите мора да коалицира со некоја друга партија од која било заедница.

Со други зборови, обичајното право според кое во Владата секогаш имало и албанска партија сега може да падне во вода. Со поништувањето на сите досегашни договори и правила што ги прифатиле Албанците и Македонците немаат обврска да се придржуваат на работите кои ниту се уставна категорија ниту, пак, се дел од некаков устен или писмен политички договор.

Се разбира, никој не посакува да дојде до оваа работа затоа што е јасно дека одземањето на стекнатото право на Албанците да бидат секогаш дел од власта, без разлика дали освојуваат 27, 20 или 5 пратеници, може да доведе до ново крвопролевање, но тие мора да знаат дека Македонците по 26 години независност нема да се согласат нивната иднина да се креира во Тирана, Приштина или во Мала Речица без да ги искористат сите права што им ги даваат Уставот и законите. Дури и ако во таа битка Ахмети, Села и Касами ја имаат поддршката од Заев, кој два дена откако сите писмени луѓе во земјава ја искоментираа платформата, сѐ уште чекаше да добие официјален документ за да се изјасни за неа.

Пишува: Горан Момироски за неделникот „Република“

Сотир Костов: Зоране Заев, јави се! – За Македонија се работи

Sotir-Kostov

Kога на Бадник и Божик албанските експанзионисти од Тирана и Приштина ни го испратија катиљ-ферманот, во форма на заедничка изјава или платформа, сега веќе и тие самите не знаат, мене не ми требаше време да видам на кој каков му е ставот, кој како ќе реагира на тој антимакедонски памфлет, туку веднаш дадов изјава за телевизија „Алфа“, интервју за порталот „Прес 24“ и ја напишав мојата редовна колумна во „Дневник“. Во сите три медиуми го изнесов мојот јасен, недвосмислен, непоколеблив и неменлив став дека таканаречената платформа на албанските партии во Македонија е спротивна на одредбите на Уставот на Република Македонија, не е во духот на Рамковниот договор од 2001 година, а богами и наголемо излегува од пропишаните рамки и принципи предвидени во него, а преку амандмани преточени во Уставот. Kонстатирав дека се работи за анахрон документ, анахрон на времето во кој се појавува и испорачува, анахрон на адресата на која е адресиран, унитарна држава – Република Македонија, и анахрон според својата содржина, во која се зборува за нации и етникуми, а не за граѓаните на Република Македонија, македонскиот народ и граѓаните што живеат во нејзините граници кои се дел од албанскиот народ, турскиот народ, влашкиот народ, српскиот народ, ромскиот народ, бошњачкиот народ и другите, кои се еднакви во своите права и обврски кон заедничкото добро – Република Македонија, во согласност со традицијата на Kрушевската република и одлуките на АСНОМ и на Референдумот од 8 септември 1991 година, како што е запишано во Уставот на Република Македонија. Платформистите на најгруб начин, ин флагранти – на самото место, сега и тука, со својот платформистички памфлет, директно и недвосмислено, сакаат, најпрвин да ги поткопаат, а потоа и да ги срушат уставните темели на самостојноста и сувереноста на Македонија. Тоа истовремено е акт против мирот и соживотот и акт против напредокот на личниот и заедничкиот живот на сите нас во Македонија. Едноставно, тоа е памфлет против уставното уредување, демократскиот и политичкиот систем и територијалната неделивост и неотуѓивост на Република Македонија.

Добро, тоа е атак од надвор, многу добро ни се познати големоалбанските апетити и незадоволената жед за „Голема Албанија“, која упорно се негира, ама уште поупорно се работи за остварување на таа албанска кауза. Ништо подобро не сум очекувал од Еди Рама и Хашим Тачи. Едниот соросоидна кукла, која има главна ролја во гранд гињол театарот во Албанија, а сега и веќе самопрогласен албански лидер од регионот, а другиот мрачен тип од неодамнешните војни на Балканот, каде што, еве го гонат и притвораат за воени ѕверства, не само на војници и борци, туку и на трудници, родилки и двенеделни бебиња. Мене многу повеќе ме интересира однесувањето на лидерите на албанските партии во Македонија. Арно ама го видов и се разочарав. Обични доносители (деливеристи) на антидржавни памфлети, смислени и напишани во туѓи експанзионистички дворови, за кои не сум сигурен дека се бели (Kоста Рацин), напротив, повеќе од сигурен сум дека се црвени или, ајде да не сме еуфемисти, па да кажеме дека се крвави. Сакаш од етничките чистења низ историјата, сакаш од геноцидите во таа крвава балканска историја. И сега, ни оп ни троп, туку најбезобѕирно и безобразно, еден од тие геноциди ни подметнуваат во нашиот двор. Е, то нече мочи, велат во една наша соседна држава. А јас додавам: нече мочи, ни ове ночи ни сутра, а богами и никада. И да си продолжам на македонски јазик, за век и веков, с` додека ова парче земја се вика Македонија, а според државното уредување е Република Македонија. И сега ајде барем еднаш да бидеме искрени. Најпрвин кон самите себе, да не се залажуваме, да не немаме лажни надежи, а богами и кон сите во Република Македонија, но и сите што, еве, покажуваат конечно реализирање на големоалбанските идеи и претензии кон Република Македонија. Се работи за Името. Да, за Македонија, за тој толку посакуван бренд, од кој на времето сите наши соседи се откажале и државите си ги крстиле Грција (Елада), Бугарија, Албанија и Србија, потоа, со помош на големите сили територијата ни ја черечеа, а Македонците ги прогонуваа, раселуваа и убиваа, по улиците и калдрмите на Софија, Виена, Солун, Скопје, Велес, Kавадарци, Kуманово. И, еве, сега некој проценил дека е време за фајнал каунтдаун (финално одбројување), во смисла на финално пресметување, и ајде ќе удриме по јазикот, ќе наметнеме двојазичност во унитарна држава, нешто што нема никаде на светот, потоа ќе го смениме името, и на крајот ќе ја разграбаме територијата. Па, луѓе бре, ова е веќе видено. Еднаш, двапати, сме го доживеале и преживеале, како народ и територија. Ама политичките глодачи и хиени превиделе дека сега во 21 век и во втората негова декада имаме држава што се вика Република Македонија. Државата, според уставното уредување, е унитарна, а општествената заедница мултикултурна. Море, крволоци низаедни, тоа се две различни работи. Го знаете ли тоа или не? Да не случајно до таа лекција од демократија, политика и култура с` уште не сте дошле? Ако е тоа, лесно е. Ќе ве научиме, ќе сфатите, ќе прифатите, и ќе си ја видите сета своја заблуда и ајде да не кажам, заведеноста од туѓите центри на моќ, кои на Македонија не ~ мислат добро.

И сега главната поента: Ахмети и дружината што ова не го гледаат и кобајаги не го разбираат не ме секираат многу. Постои нешто што се вика отворен разговор, добронамерен дијалог, и ако во нив ги употребиме веродостојните факти, издржаните аргументи, а, пред с` и над с`, заедничката љубов и добра намера за Македонија, имаме шанси да се договориме. И тоа сами, не ни требаат никакви Ванхојтовци и други разноразни светски пробисветови, кои не си ги средиле работите во своите држави, па нам ќе ни го прават тоа. Не благодарам. Никој од нас не е ниту малоумен ниту ретардиран. Доколку имаме една и иста цел, решение ќе најдеме. Тоа и го посакувам. Ама тоа се прави без ултиматуми, уцени, закани или отворено кажување дека н` чека војна. Тоа не бива. Такво нешто не ни е потребно. Ич не ме секира и тоа што вицкастиот Геровски, злобниот Грчев, морбидниот Тричковски и целата нивна дружина не ја сфатиле работата, па ден за ден, лицитираат ли лицитираат, а богами и злонамерно с’скаат едни на други. Не се тие опасни. Па, луѓе бре, тие со големи странски ресурси работеа повеќе од две години и не му донесоа ништо добро, арно или победа на СДСМ и нивниот им Зоран Заев, па мислам дека и во оваа ситуација, кога не разбираат за што се работи, не се опасни, тотални маргиналци се, а и разобличени се, бе батка. Многу се испосрамотија, ги испоганија институциите на државата и не ја остварија зацртаната им цел од Сорос и KАНВАС. Мене многу ме загрижува фактот што еве деновите си минуваат, а Зоран Заев не се изјаснува за платформата. А најмногу од с` сум загрижен што никој и од актуелното раководство на СДСМ не проговори. Не можат да кажат дека немаа шанса за демократија и демократско размислување и дејствување. Значи, ова што сите во СДСМ молчат е опасно за состојбата во која се наоѓаме, уште поопасно за можноста за излез од кризата, а најопасно за заштита на уставниот поредок на Македонија и нашиот опстој како држава и народ. Добро, има време за коригирање, никогаш не е доцна, и секако ние аналитичарите објективно ќе го анализираме тоа. Ама, сте се запрашале ли што значи молкот на Зоран Заев? Зошто тој молчи? Што чека? На што се надева? Е, мој Зоране, Зоране. Не бидува од тебе политичар, ниту лидер, а најмалку државник. Оној момент кога ќе проговориш, на едно да се присетиш. Политичар што молчи, а не дејствува во судбоносни моменти не може да води модерна политика и не може да твори демократија. Лидер што го водат, уште повеќе го седнале в скут разноразни емигрантски елементи, не е лидер. Лидерот води, лидерот е прв, во с` и за с`, т.е. на чело на колоната е, тој е пример. Идол. Ти, Зоране Заев, не си лидер. Kога ќе сфатиш и дали ќе сфатиш, според тоа како се однесуваш (молчиш, молчиш, и молчиш, значи, ти си лидер за кого важи паролата „Партијата- тоа сум јас“), и Господ не знае. Тоа го знае само нечестивиот. Државник. Аууу. Па за тебе како државник не можеме да зборуваме. Па ти не мислиш и не дејствуваш за Македонија. Едноставно, одбра да молчиш. Изгуби на изборите и се скри во глувчева дупка. Зоране, Зоране, па и Черчил и Де Гол ги губеа изборите, но добија свое заслужено и достојно место во историјата. Ти на чело на СДСМ никогаш не успеа да добиеш мнозинство. Ќе ти ја откријам тајната: Вистинските политичари не му приоѓаат на мнозинството. Мнозинството им приоѓа ним. И сега поентата: Флертуваше за време на изборите и изборната кампања со избирачите, но медениот месец ти помина. Едно треба да знаеш: Политичари како тебе се грижат за изборите и како да победат. Државниците, пак, се грижат за иднината на државата и нејзините граѓани. Значи, за Македонија станува збор. Kаде си ти? Чекаш молчешкум да добиеш шанса да бидеш мандатар, премиер и државник што ќе ја води Македонија? Тешко на политиката и демократијата со тебе, кој едноставно не ги одбира, не му сече главата. Потешко на сдсмовците со тебе, со лидер што се крие. Најтешко на сите нас со „државник“ како тебе, кој не знае кога треба да го крене гласот за Македонија. Зоране Заев, јави се!

Пишува: Сотир Костов за Дневник

Цве­тин Чи­ли­ма­нов: Нема да бидеме сами ни кога ќе почнеме да возвраќаме

Soros-protesti

Проб­ле­мот со мре­жа­та на Со­рос во Ма­ке­до­ни­ја е што пре­ку неа ве­штач­ки се про­дол­жи жи­вот­ни­от рок на истро­ше­на­та вла­де­јач­ка ели­та оста­на­та во Ма­ке­до­ни­ја од вре­ме­то на ко­му­низ­мот, за­ед­но со неј­зи­ни­теe бан­кро­ти­ра­ни идеи, ве­ли но­ви­на­рот Цве­тин Чи­ли­ма­нов, идеи што во не­кои слу­чаи ста­наа ду­ри и по­ра­ди­кал­ни, откол­ку што беа во ми­на­то­то.

Со ми­ли­о­ни до­ла­ри на Со­рос до­ста­ву­ва­ни се­ко­ја го­ди­на, па­ри што за овој ми­ли­јар­дер се ре­ла­тив­но мал из­нос, се фи­нан­си­ра­ше транс­фор­ма­ци­ја­та на ме­ди­у­ми­те, ака­де­ми­ја­та, кре­а­то­ри­те на јав­но­то мис­ле­ње и по­ли­ци­ски­те служ­би од вре­ме­то на ко­му­низ­мот и нив­но прис­по­со­бу­ва­ње под но­ви­те ус­ло­ви, во кои тие мо­раа ба­рем да глу­мат де­ка то­ле­ри­ра­ат плу­ра­ли­зам и де­мо­кра­ти­ја, но, всуш­ност, на­пра­ви­ја обид да ги за­чу­ва­ат сво­и­те нај­ло­ши ка­ра­кте­ри­сти­ки на ед­но­у­мие, не­то­ле­рант­ност кон раз­лич­ни мис­ле­ња, од­ло­жу­ваа ре­фор­ми­ра­ње на про­пад­на­ти­от еко­ном­ски мо­дел и го за­др­жаа ле­ви­чар­ски­от све­тог­лед, кој до­ми­ни­ра­ше во Ју­гос­ла­ви­ја. Со це­лос­на­та до­ми­на­ци­ја на ка­дри­те на Со­ро­со­ва­та фон­да­ци­ја врз ме­ди­у­ми­те што се соз­да­доа во не­за­вис­на Ма­ке­до­ни­ја, врз ме­ѓу­на­род­на­та со­ра­бо­тка во ви­со­ко­то обра­зо­ва­ние, кон­та­кти­те со стран­ски­те дип­ло­ма­ти и но­ви­на­ри, и се­то тоа во тес­на со­ра­бо­тка со нај­о­тров­ни­те от­па­до­ци од тај­на­та по­ли­ци­ска служ­ба на
по­ра­неш­на­та др­жа­ва се на­пра­ви обид да се спре­чи раз­ви­ва­ње на ви­стин­ска де­мо­кра­ти­ја во Ма­ке­до­ни­ја. Оваа мре­жа се­ко­гаш ре­а­ги­ра жолч­но ко­га не­кој над­вор од нив­ни­от круг, осо­бе­но пар­ти­ја­та ВМРО-ДПМНЕ, ќе дој­де на власт во Ма­ке­до­ни­ја, и то­гаш ги акти­ви­ра сво­и­те ре­сур­си во тај­ни­те служ­би, ме­ди­у­ми­те, ме­ѓу­на­род­на­та за­ед­ни­ца и нај­че­сто пре­ку обид за ге­не­ри­ра­ње ме­ѓу­ет­нич­ки и без­бед­нос­ни кри­зи, се оби­ду­ва да се вра­ти на власт.

Ова не е слу­чај са­мо во Ма­ке­до­ни­ја. Све­до­ци сме ка­ко од слич­но­сти­те во на­ста­пу­ва­ње­то, та­ка и од ха­ки­ра­ни­те ин­тер­нет-по­ра­ки на со­ра­бот­ни­ци­те на Џорџ Со­рос, де­ка де­се­ти­ци др­жа­ви низ све­тот се со­о­чу­ва­ат со слич­ни оби­ди за пре­зе­ма­ње или кон­тро­ли­ра­ње на нив­на­та власт од стра­на на овој ме­га­ло­ма­ни­јак. Гле­дај­ќи ги слич­но­сти­те со про­те­сти­те во Пол­ска, на­па­ди­те за, на­вод­но, кр­ше­ње на чо­ве­ко­ви­те пра­ва во Ун­га­ри­ја, обо­е­ни­те ре­во­лу­ции во Тур­ци­ја или Ер­ме­ни­ја, упа­ди­те во др­жав­ни­те ин­сти­ту­ции во Бос­на или Ал­ба­ни­ја, све­до­ци сме де­ка има­ме ра­бо­та со ре­ги­о­нал­на, агре­сив­на мре­жа, чи­ја­што цел е пре­зе­ма­ње на вла­ста и неј­зи­но кон­цен­три­ра­ње над­вор од од­дел­ни­те др­жа­ви, во ме­ѓу­на­род­ни ин­сти­ту­ции. Во прин­цип, се ра­бо­ти за ан­ти­де­мо­крат­ска и то­та­ли­тар­на оп­ци­ја, то­та­ли­тар­на во смис­ла на збо­рот де­ка то­тал­но­ста на по­ли­тич­ки­те и на еко­ном­ски­те од­лу­ки мо­ра да се до­не­су­ва­ат од стра­на на еден цен­тар.

Во пос­лед­но вре­ме све­до­ци сме де­ка ле­ва­та по­ли­тич­ка оп­ци­ја, на ко­ја Со­рос, не­сом­не­но, ѝ при­па­ѓа, ста­ну­ва сѐ по­ра­ди­кал­на. Тоа се за­бе­ле­жу­ва во неј­зи­ни­те на­ста­пи во САД и во Евро­па, и во го­ле­ма ме­ра е при­чи­на за се­ри­ја­та по­ра­зи што ги тр­пи оваа по­ли­тич­ка оп­ци­ја. Во све­тог­ле­дот што го за­ста­пу­ва Со­рос ве­ќе не по­сто­јат др­жав­ни гра­ни­ци, ве­ќе не­ма
на­ции или ре­ли­гии, не по­стои тра­ди­ци­о­нал­но­то се­мејс­тво, ко­ри­сте­ње­то на дро­га е пра­во на ли­чен из­бор, а Гер­ма­ни­ја, на при­мер, е за­дол­же­на не­о­гра­ни­че­но да ги пла­ќа дол­го­ви­те на Гр­ци­ја. Агре­сив­но­то про­мо­ви­ра­ње на ва­ква­та по­ли­ти­ка, ин­си­сти­ра­ње­то САД и Евро­па да има­ат отво­ре­ни јуж­ни гра­ни­ци и по­крај за­че­сте­ни­те те­ро­ри­стич­ки на­па­ди, ор­га­ни­зи­ра­ње­то на­сил­ни про­те­сти про­тив по­ли­ци­ја­та и пот­тик­ну­ва­ње­то рас­ни без­ре­ди­ја во САД, отво­ре­ни­те оби­ди за ури­ва­ње на си­те дес­но­о­ри­ен­ти­ра­ни вла­ди во источ­на Евро­па, оби­ди­те да се иг­но­ри­ра­ат ре­фе­рен­ду­ми­те на кои гра­ѓа­ни­те се из­јас­ну­ва­ат про­тив оваа по­ли­ти­ка и да се за­мол­чат ме­ди­у­ми­те што изра­зу­ва­ат кри­ти­ка за ле­ви­чар­ски­те идеи… Си­те овие че­ко­ри пре­диз­ви­ку­ва­ат сѐ по­же­сто­ки ре­ак­ции на гра­ѓа­ни­те, ка­ко во САД та­ка и во Евро­па, до та­му што по­ли­тич­ки­те оп­ции што ги под­др­жу­ва Со­рос се ре­чи­си из­бри­ша­ни на ни­во на од­дел­ни­те др­жа­ви и ег­зи­сти­ра­ат са­мо уште во ад­ми­ни­стра­тив­ни­те апа­ра­ти во Бри­сел и во Ва­шин­гтон, а и ту­ка нив­но­то вре­ме из­ми­ну­ва. Упор­но­то ме­ша­ње во ма­ке­дон­ска­та де­мо­кра­ти­ја и оби­ди­те за де­ста­би­ли­за­ци­ја на зем­ја­та ја при­ну­ди­ја, ина­ку при­лич­но то­ле­рант­на­та пар­ти­ја ВМРО-ДПМНЕ, да нај­а­ви про­цес на де­со­ро­со­и­за­ци­ја, но, ка­ко што не бев­ме са­ми ко­га бев­ме на­па­ѓа­ни, га­ран­ти­рам де­ка не­ма да би­де­ме са­ми ни­ту се­га, ко­га е вре­ме да поч­не­ме да воз­вра­ќа­ме.

Миленко Неделковски: НАРКОМАНИ

Milenko-Nedelkovski-Eden

Искрено, загрижен сум за менталното и физичко здравје на неколкумина супер експонирани Телма-24Вести гости во емисии. Колумнисти кај Героски. Платеници на амбасади и Сорос.

Загрижем сум, вистински загрижен.

Немаат ли луѓето телевизор дома? Немаат ли пари весник, некој друг сем петпарачкиот, да си купат? Интернет немаат ли да прочитаат?!

Уште ли никој не му кажал на Сашо Орданоски дека ни влада ќе прави СДС, ни апсења ќе има на ликовите на кој тој веќе им пресудил. Нему, и на неговиот ментор Фрчкоски им кажал ли некој дека Бејли веќе не е амбасадор во Македонија? А? Дека Гарет веќе не амбасадор на земја членка на ЕУ?

Им кажал ли некој дека ЕУ нема да постои?! Само се чека победата на Марие Ле Пен. Им кажал ли некој дека Унгарија го протерува Сорос? Дека Италија се спрема за излез од ЕУ?

Им кажал ли некој дека штом окопнат снеговите ќе навали цунамито од Африка и Азија. И тогаш за ЕУ ќе биде најважно да има стабилна Македонија со лидери (Груевски и Иванов) што ќе можат да ја контролираат состојбата и ветеното да го исполнат? Им кажал ли некој?!

Мисламмм, дајте луѓе, ако имате контакт, информирајте ги. Непријато е да се гледаат и читаат како се бламираат. Не дека некогаш биле кредибилни (нивен израз за изборите), ама ова минативе две недели е без преседан.

Си мислам, можеби читаат и следат медиуми, ама се блокирани во мозокот па и најобична вест не знаат да разберат. Веста, на пример, дека од 20-ти Доналд Трамп, најголемиот непријател на нивниот Џорџ Сорос ќе е престедател на САД во следната петолетка.

За физичко здравје не знам, иако ми личат доста истрошени, ама за менталново сум повеќе од сигурен дека се соочуваат со неможност за најобично, најпросто, расудување.

Тие уште си живеат во Обама-Хилари светот каде Сорос кажува што ќе биде. Светот во меѓувреме дебело се промени. Донесе лидери што не и се поклонуваат на таа агенда (Орбан, Ердоган, Груевски…). И донесе држави кои екононски (Кина) и воено-стратешки (Русија) ја надминаа САД.

Светот се смени до ниво да е комплето прозрена Холивудско-пропагандната машинерија (CNN-fake news, BBC-another beauty), како и нивните испостави по земјите низ светот, вклучително и Македонија. Па така, разни радиа Слободниевропи, агенции Мети и слични медиумски франкештајни веќе не се место од кое обичниот човек “пие“ информации. Откриени се дека се пропагандна машинерија на Обама-Клинтон кланот што ги штити интересите на луѓе што не ги интерсираат животите на обичниот жител на овој свет.

Затоа ми е многу комично кога Сашо Орданоски ќе намести сериозна фаца (јадникот, кој знае од кога не се насмеал?! Што живот е тоа без насмевка?), смешно е кога Героски ќе заземе сезнајковска поза, жив хумор е кога ќе изнедри “интелектуален“ текст Фрчкоски – каде говорат така заглавени во еден свет и реалност која не постои. Во нивниот имагинарен свет го нема Трамп, Путин… Во нивниот замислен свет ја нема победата на ВМРО! Кај нив, во тој свет, бројот 49 е поголем од 51!!!

Таа нивна имагницаија, тој нивен облак во кој живеат, им прави да не можат да разберат дека единствена шанса ДУИ (а и ДПА) да опстане како партија му е ВМРО. Дека комитите ќе ги спасуваат командантите од исчезнување. Не можат да разберат дека со камшик како СЈО, не се задобива маса народ! Дека развратот на Ленче Ристовска, вулгарноста на Фатиме Фетаи и дебилноста на Катица Јанева не можат да ги направат хероини! И не можат да премислат 500.000 луѓе во Македонија!

Заробени во нивниот фиктивен свет, не можат да објаснат (па затоа лупетаат глупости) како во рамки на “10-годишен режим“ толку многи се збогати Заев и неговиот клан? Како во режим се збогати Шилегов? Како ако е режим не е затворен таткото на Ленче Ристовска. Како ако е режим има толку странски фабрики?! Како ако е режим има толкаво намалување на невработеноста? Како ако е режим има толку многу анти-владини медиуми, протести, невладини??? Како никој велепредавик од типот на Фрчкоски режимот не затвори. Ниту некој лустриран лик, повторно како Фрчкоски, не беше набркан од работа?! Како ако е режим анти-режимски: режисери (Александар Поповски, Дарко Митревски…), драмски режисери и драматурзи (Милчин, Унковски, Насев, Венко Андоновски, Јаничиевиќ…), глумци маргиналци (Петар Арсовски, Ирена Ристиќ…) се здробија земајки пари за проекти од режимското Министерство за кулутура?

Не можат да разберат и математички објаснат (тука само Муртинскиот гениј може да најде формула) како ако има 600.000 иселени и 500.000 фантоми на изборите повтоно ги има истите гласачи од предходните изборни циклуси?! Оставам можност дека емигрирале само малолетни, па затоа не е намален избирачкиот список!!!

Каде има таков режим?

А, најкомично од се е што оние кои себеси се самонабедуваат дека се новинари и водители на дебатните емисии ги слушаат овие комедијанти и климаат со главата во знак на одобрување!!!

Светот се смени. Само некои сеуште одбиваат да го разберат тоа. Си живеат во непостоечки свет, како наркоманите кога ќе се надуваат или кога ќе се убодат у вена.

Пишува: Миленко Неделковски за Дудинка.мк

Колумна на Дарко Јаневски: СЛАВОМАКЕДОНЦИ

Darko-Janevski

Ете така. Почнавме од бомбите и фантомите за наводно украдените избори во 2014 година. И стигнавме до тоа Еди Рама да ни составува платформа која да ти била услов за албанските партии во Македонија да влезеле во владата. Што значи ова, во Муртино и кај „Прада“ тешко дека ќе разберат. Kако и во редот на онаа медиумско- шарена платеничка банда. Но, платформата како да не беше добро сфатена кај нас, па се јави албанскиот министер за надворешни работи Димтир Бушати да ни дообјасни на кого се однесува. На едната страна биле Албанците, а на другата Славомакедонците, што сега и јавно ја комплетира сликата што се црта за Македонија. Значи, имаме платформа која фактички бара поделба на Македонија.

Го имаме СДСМ кој со двојазичноста го отвори патот за платформата. Ги имаме Грците кои велат дека веќе ни упатиле предлози за промена на името. Ги имаме Србите кои преку Дачиќ ни се заканија дека едвај чекале да дојде на дневен ред некое прашање од наш интерес. И го имаме Бушати кој ни дообјасни дека во таа држава со ново име, кое Грците великодушно ни даваат да си го избереме од нивните предлози, ново име ќе има и мнозинскиот народ. И пак доаѓаме до платформата во која се вели дека итно треба да се реши спорот за името за да влеземе во НАТО и ЕУ. Во спротивно… се знае. Е, сега, додајте го кон ова и оној кодош од Британија кој бил политички комесар во британската амбасада во РМ, Тимоти Лес, кој бара поделба на нашата држава и целиот мозаик е склопен. Се разбира, потсетете се и на с` што беше направено во овие две и пол години (и кој с` учествуваше во тоа) за да се спушти мнозинството на ВМРО-ДПМНЕ во парламентот од 63 пратеници на сегашните 51 и с` си доаѓа на свое место.

Но, за среќа, ги имаме нашето Министерство за надворешни работи и министерот кој го искара Бушати. Не било пристојно така да се зборува. Треба да му биде срам на албанскиот министер. Тој нас н` преминува и сака да ни ја дели државата, а ние него тактички го караме. Немој дете, не е тоа пристојно. Небаре овој се напил, па наместо дома, повраќал во таксито. Ама тој и да исчисти во таксито, пак ќе си остане Албанец. Него никој не го преименува.

Kако и да е, Еди Рама и Бушати внесуваат дополнителна забуна во поглед на албанските партии кај нас. Kој командува со нив? Американската амбасада од Kале или Тирана? Не бидува вака да н` оставаат во дилема. Не е фер, не е пристојно.

Во меѓувреме францускиот суд го пушти Рамуш Харадинај од притвор. Белградската стручна јавност смета дека ова е повеќе од сигурен знак дека и конечната одлука на Французите нема да биде поволна за Србија. Ама нешто го нема Дачиќ да промрчи. Или, да не бидеме некоректни, човекот промрче нешто по итната седница на српската влада, ама ни оддалеку онака како што ни се сврте нас. А во мрчењето бараше ЕУ да ги почитува принципите, меѓу нив и тој за казнување на воените злосторници. Е, а ако ЕУ и Франција не го почитуваат тој принцип и конечно го ослободат Харадинај, што ќе прави Дачиќ? Пак Македонија ќе му биде крива кога ќе дојде гласањето на ред за прием на Kосово во УНЕСKО?

Но, за нас можеби е подобро за сето ова да си молчиме. Не бидува да се караме со сите. Затоа кога другите ни мократ врз глава, ние ќе се смееме. И ќе ја подаваме раката за пријателство. Kако што тоа го сторивме кога со им се најдовме на Грците со ФИРОМ и со Привремената спогодба, со која се обврзавме да преговараме со нив. Ох, се извинувам, не да преговараме, туку да разговараме. Така им покажавме што значи да си цивилизиран. И, ете, 22 години по спогодбата, тие уште не можат да закрепнат од цивилизираната лекција што им ја одржавме.

И, навистина, зошто постојано им правиме проблеми на другите? Kако стари кавгаџики сме станале. Ем сме подолу на реката ем им ја матиме водата на тие погоре. Ај добро, некако ќе прифатиме што ги тормозиме нашите пријатели и сојузници од странство, ама како тоа да им го правиме и на нашите Албанци? Постојано ги малтретираме, ги тероризираме, ете дури и геноцид сме им извршиле во првата половина од минатиот век. И никако да ни дојде памет наместо пристојно да си најдеме друго име и за себе и за државата. Што има лошо во тоа? Па тоа е цивилизациски акт. И европски. И евро-атлантски. Тоа е акт на свесност за иднината на Балканот и Европа. И за иднината на НАТО.

А потоа? Ех, потоа откако ќе се ослободиме себе си откако ќе престанеме да ги малтретираме Албанците, Грците, ЕУ, НАТО, Брисел, Вашингтон и Лондон, потоа ќе можеме да тргнеме да го ослободуваме светот. Е, сега, ако Трамп и Путин се договорат за Сирија, ќе треба да најдеме друго место на планетава за демократизирање. Ако треба, и ќе се помачиме малку. Ќе си купиме карта на светот, потоа некој килограм бомби и ете н` во извештајот на Брисел и на Стејт департментот дека од увозник, сме станале извозник на демократија. А потоа малку ќе ни бидат и сите препарати на светот што помагаат при подмочување.

За крај прес-конференцијата од пред некој ден на Христијан Делев од ВМРО-ДПМНЕ. Тој побара институциите да кажеле како некој пулен на Заев ги добивал тендерите за гас во Струмица. Ете така е тоа кога си во опозиција, а владата ја сочинува СДСМ. Ти останува само да повикуваш, да бараш и толку. Да беше обратно, да беше Владата што во овој момент раководи со државата составувана од ВМРО-ДПМНЕ, партијата на Делев, тој немаше да повикува, зашто веќе ќе ги имавме одговорите. Од институциите. Вака останува само да бидеме Дачиќ кога говори за француското ослободување на Харадинај.

Пишува: Дарко Јаневски за Дневник

Колумна на Латас: ВОНРЕДНО

Latas-Tvorba

Преговорите за состав на нова влада, фактички, се веќе започнати иако Груевски и Али Ахмети не седнале на маса меѓусебно да ги споредат ставовите.

Со понудата на СДСМ за да добие албански гласови – дека ќе изврши измена на Уставот и воведе двојазичност на цела територија на Македонија и ќе воведе кантонизација со зголемени овластувања на општините и нивно стапување во кантонски сојузи… СДСМ практично влезе во дворот на албанските политички партии и изврши силен удар врз ДУИ од каде на Али Ахмети му земаа најмалку 50.000 гласови од 80-те кои Ахмети и ДУИ ги загубија на овие избори.

Тоа е удар од кој Ахмети и ДУИ допрва треба да се опорават, и да ја поправат штетата брзо затоа што ги очекуваат локалните избори во мај.

Согласно ова, СДСМ е најголема закана за ДУИ затоа што директно атакува врз нивното гласачко тело и се заканува во иднина да земе нови албански гласови, секако на штета на ДУИ и ДПА кои не се дел од соросоидниот политички блок на кој му припаѓаат СДСМ и Беса. Доколку СДСМ формира влада, во било која опција, сега освоените албански гласови ќе ги стабилизира и бетонира и, со нови владини ресурси, ќе се стекне со нови гласачи меѓу македонските Албанци. На ДУИ секако ова им е јасно, и без да го читаат овде.

Беса не е загрозена, пред се затоа што нивна гласачка база се верската определба на гласачите, муслиманите во Македонија, а Албанците се само дел од тоа гласачко тело. Освен ова, Беса како дел од соросоидниот камп, има силна поддршка од соросоидните медиуми на албански и македонски јазик кои и даваат пропагандна поддршка, вклучително и големи пари кои ги добива од Катар и Турција.

ДУИ е најголем губитник на последните избори, затоа што од околу 150.000 падна на околу 85.000 гласачи кои во најголем дел преминаа кај СДСМ, и било каква коалиција со СДСМ во суштина значи доброволно уривање на сопствената партија за потреби и во полза на директниот конкурент СДСМ. И ова им е добро познато на шефовите во ДУИ.

Затоа, нема никаква оправданост коалиција на ДУИ со СДСМ. Секако, доколку под оправданост не се смета елиминација на таа партија од политичката сцена и создавање албанско лидерство на Беса, партија создадена од отпадниците на ДУИ на чело со лидерот Касами, и парите од радикални исламски фондови, пред се од Катар.

Надеж за ДУИ е фактот дека СДСМ без Али Ахмети неможе да состави влада.

Зошто загуби ДУИ?

Прво, причина е создавањето на внатрепартиски кланови и бизнис-групи. Јасно е дека една група, предводена од градоначалничката на Тетово, Теута Арифи, Ермира Мехмети… блиска до соросоидите и СДСМ пред неколку години отпочна поделба во партијата создавајќи опозиција на Али Ахмети, Муса Џафери и Артан Груби, барајќи коалиции со СДСМ кои би им обезбедиле позиција на битен фактор, како и моќ и пари во самата партија, и би биле мост кон каналите на соросоидите дома и во странство. Али Ахмети го препозна ова, ја тргна Теута Арифи настрана од врвот на партијата со поставување на градоначалничка функција во Тетово, но медиумите и дипломатските канали на соросоидите и потоа успеваа да ја држат оваа клановска група активна и јавно влијателна.

Вториот клан е коруптивниот, предводен од градоначалникот на Чаир, Меџити. Во таа општина ДУИ доживеа и најголема загуба на гласови во полза на СДСМ и Беса. Општопознато е дека за било какво вработување во јавниот сектор или општинска услуга мораше да се плати надомест кај кланот на Меџити. Ова создаде големо незадоволство и кај гласачите, но и кај други функционери на ДУИ кои немаа механизам да ги запрат процесите. Кланот на Меџити стана богат и моќен, а тој самиот отуѓен и недопирлив.

Токму во Чаир, пред очите на Меџити, се појавија и развиваа исламските радикални групи кои насилно преземаа џамии и приврзаници меѓу посиромашните слоеви. Токму врз тие исламистички процеси во Чаир денес се темели организацијата на Беса, а Меџити не успеа ниту да го препознае ниту да го изолира тој процес.

Денес, најголеми противници на коалиција на ДУИ со ВМРО-ДПМНЕ се токму Теута Арифи со нејзиниот соросоиден клан и градоначалникот на Чаир, Меџити со својата профитна група. Бараат вината за поразот да се лоцира врз ВМРО-ДПМНЕ, а не врз нив. Бараат виновник за резултатот од изборите на друго место, спасувајќи се себе, уривајќи го ДУИ.

Но, фактите кажуваат поинаку. Бројот на вработувања на Албанци кој го обезбеди ДУИ низ Охридскиот договор, а и пошироко, е заслуга на соработката со Груевски. Зголемените пензии, субвенции, работни места, албански универзитет… кои ДУИ си ги припишува на своја заслуга се, исто така, заслуга на политиката на Груевски. Затоа, јасно е дека е многу полесно за поразот да се покаже со прст кон друг, отколку да се преземе одговорност.

Третиот клан во рамките на ДУИ се поранешните команданти и нивните приврзаници. Тие се блиски соработници на Али Ахмети кои се заслужни за неговиот авторитет, тие се од Македонија, но и од Косово. Нивните барања се едноставни. Немаат капацитет ниту волја за високи државни функции, нив ги интересираат само профитни и доходовни бизниси кои носат брзи и лесни пари, како и спроведување радикални етнички програми како отцепување на дел од Македонија и припојување кон нивното Косово. Што заради отпор на ВМРО-ДПМНЕ кон овој дел од барањата, што заради немање меѓународна поддршка за овие идеи, ваквите проекти не можат да се реализираат и тоа предизвикува гнев на командантскиот клан кон шефовите на ДУИ.

Гневот на косовското командно крило и нивните домашни соработници оди до таму што се планираат акции за ликвидација на Али Ахмети, што им е познато и во ДУИ, а познато им е и на шефовите во Косово и Американската амбасада тука.

Значи, да резимираме: за коалиција на ДУИ со СДСМ се соросоидното крило на партијата, блиско до СДСМ и командантското крило од Косово кое во Заев и СДСМ гледа шанса за кантонизација на Македонија и отцепување на дел од територијата во полза на Косово.
За таа коалиција, од немукает, се и некои градоначалници како Меџити од Чаир кои причината за поразот сакаат да ја прикажат како вина на Ахмети заради соработката со ВМРО-ДПМНЕ, а не како сопствена одговорност за свој терен и пред свои гласачи.

Но, соработката на ДУИ со СДСМ оди кон ново губење гласачи од кампот на Ахмети, а јакнење на Беса и албанските гласачи кои веќе преоѓаат кај СДСМ.

Најпосле, во мај се локалните избори. Секако дека се очекува соработка на ДУИ со ВМРО-ДПМНЕ во Скопје, Чаир, Гостивар, Тетово, Дебар… во овие општини гласовите на ВМРО во полза на кандидатите за градоначалници од ДУИ можат да бидат пресудни за изборниот резултат, како и поддршката на ДУИ за градоначалник на Скопје во полза на ВМРО. Секако дека СДСМ, со својот камп албански гласачи, нема да соработува со ДУИ, туку ќе работи за себе и во албанските општини, или ќе соработува со својот соросоиден партнер – Беса.

Приказните и тезите кои ги шират соросоидите – дека од Американската амбасада се командува кој со кого ќе коалицира, се напумпани пропаганди.

Совети во тој правец секако дека има, но амбасадорот Бејли е на заминување, а иднината на добри односи со aмериканската амбасада е кај Груевски и ВМРО-ДПМНЕ кои веќе имаат релации со новата власт на Трамп во Вашингтон и, во иднина, ни приближно aмериканската амбасада нема да има финансиска и пропагандна поддршка за СДСМ како досега.
Најпосле, СДСМ и СЈО толку многу им направија лична и партиска штета на Ахмети и ДУИ пред изборите што голем дел од вината на загубени гласови од ДУИ во полза на СДСМ оди на таа сметка. Кој, после сето тоа, може да тврди дека треба да се здружиш со оној што ти ги кршел нозете пред трката и, потоа, откако си постигнал слаб резултат сака твојата слабост да ја искористи за свои цели.

Токму заради сево ова Ахмети бара да се изгласа закон за поширока двојазичност пред да се гласа влада, на првата собраниска седница. Да помине тоа како нивни предлог и заслуга пред албанските гласачи, а не на Заев и СДСМ.

Тоа е тоа. Груевски и ВМРО-ДПМНЕ се силна партиска машина и доминантна политичка сила и на власт, и кога би биле во опозиција. Не е тешко да се претпостави колку гласови би добиле за ВМРО-ДПМНЕ на првите наредни избори ако ВМРО премине во опозиција, а СДСМ како проалбанска, и три албански партии плус во коалиција, донесат закони и мерки на штета на Македонците и на уставниот поредок. Тоа би бил хаос и гнев кај Македонците кој, без сомневање, би експлодирал со поддршка за Груевски како никогаш порано.

Затоа, прва опција е коалиција на ДУИ со ВМРО, втора вонредни избори заедно со локалните кои би биле одложени за некој период, а дури трета опција за Ахмети е самоуништувачката варијанта – коалиција на СДСМ со ДУИ.

Се што бара ДУИ и ветува Ахмети е уставна категорија со потребни две третини мнозинство во парламентот, а тоа зависи од Груевски и ВМРО. СДСМ не може ништо, ама баш ништо да даде од она што Ахмети го бара. Тогаш, и нема многу дилеми околу одлуката што следи наскоро.Што и да биде, ќе биде вонредно.

Пишува: Драган Павловиќ Латас за Вечер

Ирена Радовановиќ: Kарневал во чест на оној што се борел против карневалите

Irena-Radovanovik

Свети ВасилиJ (Василица)

Од  денеска почнува Вевчанскиот карневал, посветен на св. Василиј Велики и се испраќа старата и се дочекува новата православна година. По јулијанскиот календар утре е 1 јануари. Православните цркви се раководат уште по стариот календар. А ние световно живееме по новиот, односно грегоријанскиот календар. Значи, утре е 1 јануари, ден кога се празнува свети Василиј.

На карневалот во Вевчани како патрон на оваа манифестација е св. Василиј Велики. Kарневалот е посветен на светецот кој најмногу проповедал против таквите распуштени и неморални празнувања. Тој најревносно се борел против тоа. Не е лошо оваа вевчанска традиција да не се поврзува со свети Василиј и воопшто со христијанството.

На Соборот во Лаодикеја е одлучено дека на христијаните не им прилега да празнуваат заедно со паганите (незнабошците), а и да го примаат од нив она што е безбожно. А Вевчанскиот карневал е токму тоа – пагански обичај.

Според црковните лица, паганската, незнабожечка религиозност, духовност и обредност својот корен го имаат од инспирацијата од отпаднатите ангелски сили, односно демони. Тие, опседнувајќи го умот на многу претставници на човештвото во минатото, кај сите народи започнале да формираат религиозност сосем спротивна на Бога. Сите што на кој било начин стапуваат во контакт со овој тип религиозност, се отвораат за дејствувањето на нечистите сили врз нивниот ум, душа, чувства, волја, живот, велат црковните лица.

Не дека ова не е кажано досега. А зошто не се почитува кажаното од МПЦ-ОА? Редовно оправдување на традиционалните верници им е возниот парк на црковните лица. Прашање е дали кога би ги продале џиповите и скапите автомобили, луѓето ќе престанат да го поврзуваат карневалот со св. Василиј. Од друга страна, пак, црковните лица не се ни обидуваат да ја слушнат критиката на луѓето и навистина да се ослободат од луксузот кој толку им боде очи на православните христијани. Редно е да слушнат за да видат дали христијаните ќе почнат да ги слушаат и да го применуваат она што го проповеда црквата. А и таа, проповедајќи го Христовото евангелие, учи на скромност и чесност.

Светителите што ги празнуваме биле чесни и скромни. Таков бил и свети Василиј Велики. Тој станал архиепископ Kесариски. А епархот на Kападокија бил многу алчен и груб човек и имал обичај редовно да доаѓа со својата војска и да го ограбува градот. Свети Василиј побарал од богатите луѓе во Kесарија да ги донесат сиот свој накит и златници. Kога епархот пристигнал, свети Василиј му го понудил богатството. Епархот се изненадил и по некое чудо се засрамил така што одбил што било да земе, а не го ограбил ниту градот. Тој никогаш повеќе не се ни вратил ниту, пак, им досадувал на верните од градот. Свети Василиј ги замолил готвачите да направат мали лебови за секој верник. Во секој од лебовите тој ставил накит и златници. На денот на Нова година кога сите луѓе дошле во црква, тој на секого му дал по едно лепче со злато. За спомен на овој настан до ден-денес се практикува на денот на свети Василиј Велики, односно на Нова година (по стариот календар) да се меси лепче со паричка во него. Лепчето се разделува така што првото парче е наменето за спомен на Господ Исус Христос, второто за Пресвета Богородица, третото за свети Василиј Велики. Понатаму лепчето се разделува на присутните. Оној што ќе ја најде паричката, го добива благословот на свети Василиј Велики за претстојната година.

На светецот Василиј, како и на секој друг светец, не му било битно материјалното, туку духовното. И покрај отфрлањето на материјалното, традиционалните верници не испуштаат на иконите во црквите да ставаат пари. Ставајќи ги парите, се молат за среќа, за здравје и друго. Дали има логика на луѓето што го отфрлиле материјалното да им се остава пари? Парите во црква се оставаат во кутиите и се помош за црквата, а не над иконите со цел со пари да се купат среќа, здравје и љубов.

Kога веќе се нарекуваме православни христијани, треба барем да имаме основно познавање за православието. Треба да се знае дека е убаво секоја недела да се оди во црква на литургија, да се има духовен отец, да се пости, да се исповеда, да се причестува, да се прават богоугодни дела. Kога така би живееле традиционалните верници, односно правилно би ја исповедале верата, тогаш нема да им текне да палат бадникарски огнови, да се маскираат на Василица или Прочка, да одат во црква на Велигден, а да не знаат зошто се таму. А од нашата вера поубава нема, само треба малку да ја запознаеме. Со правилно практикување на верата, ќе си помогнеме себеси, на блиските и на околината.

Пишува: Ирена Радовановиќ за Дневник

Куклена претстава во Тирана – Албанците го користат предавството на Заев

Rama-so-Albanski-lideri

„Бо­жик­на­та че­сти­тка“ од ал­бан­ски­те пар­тии упа­те­на до Ма­ке­дон­ци­те, во ко­ја отво­ре­но го уце­ну­ва­ат мно­зинс­тво­то и ин­ди­рект­но на­ве­сту­ва­ат вој­на, мо­же­би е со пот­пи­си­те на Ах­ме­ти, Ка­са­ми и на Се­ла, но јас­но се гле­да де­ка го има ра­ко­пи­сот на исти­от оној кој во те­кот на две­го­диш­на­та по­ли­тич­ка кри­за и за вре­ме на из­бор­на­та кам­па­ња му ги пи­шу­ва­ше го­во­ри­те на Зо­ран За­ев, a во кои ли­де­рот на СДСМ ве­ту­ва­ше ре­де­фи­ни­ра­ње на др­жа­ва­та, дво­ја­зич­ност, ме­ну­ва­ње на Уста­вот… За­тоа, да не се пра­ви­ме на­ив­ни и не­до­вет­ни де­ка сме шо­ки­ра­ни од од­но­сот на Еди Ра­ма, кој, па­тем, не е ни­што дру­го освен уште ед­на ма­ри­о­не­та ко­ја се крие под исти­от ча­дор што го шти­ти и За­ев. Уште по­мал­ку за­тек­на­ти тре­ба да би­де­ме од ста­во­ви­те и од ба­ра­ња­та на по­ли­тич­ки­те прет­став­ни­ци на ал­бан­ско­то мал­цинс­тво, кои, пак, мно­гу па­ти до­се­га јас­но се из­јас­ни­ле де­ка бес­по­го­вор­но ги сле­дат упат­ства­та од Ка­ле­то. Па­тем, се­то тоа што го ба­ра­ат ли­де­ри­те на ал­бан­ски­те пар­тии во пла­тфор­ма­та ве­ќе го ве­ти ли­де­рот на СДСМ и тоа уште за вре­ме на слу­чу­ва­ња­та во Ди­во На­се­ље. Впро­чем, За­ев то­гаш ја пре­зе­де уло­га­та на Мир­сад Ндре­цај и Бег Ри­зај кои, спо­ред ад­во­ка­тот на уап­се­ни­те те­ро­ри­сти, от­та­му тре­ба­ло да ги ис­по­ра­ча­ат овие ба­ра­ња за да се из­вр­ши ре­де­фи­ни­ра­ње на др­жа­ва­та.

За­тоа мо­же да сме дла­бо­ко на­вре­де­ни по­ра­ди на­ру­ше­ни­от мир и спо­кој за вре­ме на од­бе­ле­жу­ва­ње­то на нај­го­ле­ми­от хри­сти­јан­ски праз­ник, Хри­сто­во­то ра­ѓа­ње, но не тре­ба да би­де­ме из­не­на­де­ни од сти­лот на дејс­тву­ва­ње на го­ле­ми­от сце­на­рист на кри­за­та кој ис­пра­ќа „по­ра­ки“ на го­ле­ми вер­ски праз­ни­ци за да го за­си­ли гне­вот кај Ма­ке­дон­ци­те кон Ал­бан­ци­те (не­што слич­но ка­ко ве­лиг­ден­ски­от ма­сакр кај Смиљ­ков­ско Езе­ро).

Да, точ­но е де­ка ДУИ, Бе­са и Али­јан­са­та ќе са­ка­ат да изв­ле­чат ма­кси­мал­на по­ли­тич­ка ко­рист од си­ту­а­ци­ја­та на ште­та на Ма­ке­дон­ци­те. Се­пак, за пла­тфор­ма­та што се ро­ди во Ти­ра­на не тре­ба да ги об­ви­ни­ме са­мо Ах­ме­ти, Ка­са­ми и Се­ла, вклу­чу­вај­ќи го и Ра­ма, ту­ку лич­но Зо­ран За­ев, кој мно­гу по­ра­но им го под­мет­на ку­ка­вич­ко­то јај­це.

Ток­му за­тоа ста­во­ви­те на Со­ро­со­ви­те пла­те­ни­ци, кои из­ми­на­ти­те де­но­ви изра­зу­ва­ат не­ка­ква воз­не­ми­ре­ност и шо­ки­ра­ност од ба­ра­ња­та на ли­де­ри­те на ал­бан­ски­те пар­тии, не се ни­што дру­го ту­ку са­мо без­о­браз­ни оби­ди да се одг­лу­ми не­ка­кво огра­ду­ва­ње од пла­нот за по­дел­ба на др­жа­ва­та, за што и тие са­ми­те има­ат го­ле­ма од­го­вор­ност од ко­ја не мо­жат да се изв­ле­чат. По­ве­ќе од ли­це­мер­но е се­га да глу­мат вчу­до­ви­де­ност од ста­во­ви­те на Ах­ме­ти, Ка­са­ми и Се­ла исти­те пла­те­ни­ци што до вче­ра ги про­мо­ви­раа и ги бра­неа те­зи­те на За­ев за ре­де­фи­ни­ра­ње на др­жа­ва­та и во исто вре­ме ги на­па­ѓаа и на­вре­ду­ваа си­те оста­на­ти што пре­ду­пре­ду­ваа де­ка овој чо­век ја во­ди др­жа­ва­та кон рас­пад и ја тур­ка кон нов конф­ликт. Со ог­лед на тоа де­ка ба­ра­ња­та од пла­тфор­ма­та мно­гу лес­но мо­жат да оста­нат мр­тви бу­кви на хар­ти­ја ако пар­ти­и­те од ма­ке­дон­ски­от блок јас­но и глас­но ги отфр­лат (што го на­пра­ви ВМРО-ДПМНЕ), мно­гу по­ко­рис­но би би­ло да го по­ви­ка­ат За­ев јав­но да се про­из­не­се по овие пра­ша­ња! Та­ка и Ма­ке­дон­ци­те и Ал­бан­ци­те ќе чу­јат да­ли СДСМ, до­кол­ку до­бие шан­са да фор­ми­ра вла­да, ќе спро­ве­ду­ва гра­ѓан­ски или го­ле­мо­ал­бан­ски кон­цепт? Да­ли на Ал­бан­ци­те од Ара­чи­но­во, За­ев ќе тре­ба да им ис­по­ра­ча ка­на­ли­за­ци­ја или фе­де­ра­ли­за­ци­ја?

Искре­но, од овие без­р­бет­ни су­штес­тва не оче­ку­вам по­тег или гест во ко­рист на др­жа­ва­та. На­про­тив, во пер­и­о­дот што сле­ду­ва СДСМ ќе про­дол­жи да ги про­да­ва на­ци­о­нал­ни­те ин­те­ре­си во го­ла­та бор­ба за власт, а Со­ро­со­ви­те пла­те­ни­ци ќе про­дол­жат со ан­ти­др­жав­на­та кам­па­ња за да ги оправ­да­ат ми­ли­о­ни­те до­ла­ри што и го­ди­на­ва ќе ги до­би­јат за ури­ва­ње на по­ре­до­кот.

Мо­ра да се наг­ла­си де­ка се­то тоа што го жи­ве­е­ме де­нес не­ма­ше да ни се слу­чу­ва ако ВМРО осво­е­ше 62 пра­те­ни­ци, но, за жал, го­лем дел од Ма­ке­дон­ци­те не ја сфа­ти­ја се­ри­оз­но опас­но­ста од не­од­го­вор­ни­те на­ста­пи на За­ев и не­до­вол­но го каз­ни­ја не­го­во­то јав­но ли­ци­ти­ра­ње со на­ци­о­нал­ни­те ин­те­ре­си. Но, на­ро­дот ве­ли, се­кое зло за до­бро. Та­ка, и овој пат ако тре­ба да нај­де­ме не­што до­бро во це­ли­от ха­ос, тоа е што ду­ри и нај­го­ле­ми­те скеп­ти­ци се уве­ри­ја де­ка кри­за­та во­оп­што не­ма­ше цел да ги по­до­бри де­мо­кра­ти­ја­та и на­чи­нот на неј­зи­но­то пра­кти­ку­ва­ње, ту­ку, на­про­тив, да го уни­шти це­ли­от си­стем, што пра­ктич­но ќе зна­чи рас­пад на др­жа­ва­та во фор­мат и во гра­ни­ци во кои ја има­ме де­нес.

Се­пак, ште­та­та што ја пре­диз­ви­ка За­ев врз др­жа­ва­та и на­ци­о­нал­ни­те ин­те­ре­си во го­ла­та бор­ба за власт, на што пре­ду­пре­ду­вав­ме со ме­се­ци, до пр­ва ќе ја пла­ќа­ме си­те – и Ма­ке­дон­ци­те, но и Тур­ци­те, Ср­би­те, Ро­ми­те, Вла­сти­те… Па, и го­лем дел од Ал­бан­ци­те. Си­те оние што ба­ра­ат но­ви ра­бот­ни ме­ста, а не но­ви дел­би на др­жа­ва­та. Оние што со­ну­ва­ат за по­го­лем жи­во­тен стан­дард, а не за Го­ле­ма Ал­ба­ни­ја. Оние што са­ка­ат стран­ски ин­ве­сти­ции, а не стран­ски ин­тер­вен­ции…

Пра­ша­ње­то е кол­ка­ва ќе би­де це­на­та?

Ман­да­та­рот, ли­де­рот на ВМРО-ДПМНЕ, Ни­ко­ла Гру­ев­ски јас­но се из­јас­ни де­ка ба­ра­ња­та од пла­тфор­ма­та се не­при­фат­ли­ви. На­ја­ви де­ка ќе ис­пра­ти по­ну­да до ДУИ, но и де­ка не­ма да фор­ми­ра вла­да по се­ко­ја це­на. До­кол­ку пре­го­во­ри­те со ДУИ про­пад­нат по­ра­ди не­по­пуст­ли­во­ста на Ах­ме­ти, др­жа­ва­та ќе про­дол­жи да то­не во кри­за, ќе се за­др­жи тен­ден­ци­ја­та на за­тег­ну­ва­ње на ет­нич­ки­те од­но­си, а тоа ќе има до­пол­ни­те­лен не­га­ти­вен ефект врз еко­но­ми­ја­та и врз жи­вот­ни­от стан­дард на гра­ѓа­ни­те. Ште­та ќе има­ат и гра­ѓа­ни­те, и пар­ти­и­те, и до­маш­ни­те биз­нис­ме­ни, и стран­ски­те ин­ве­сти­то­ри… Си­те, освен пла­те­ни­ци­те на Со­рос, кои во нај­лош слу­чај ќе до­би­јат уште 5-6 но­ви ми­ли­о­ни до­ла­ри за про­дол­жу­ва­ње на бор­ба­та за кид­на­пи­ра­ње на це­ла­та др­жа­ва.

Од дру­га стра­на, во ДУИ се свес­ни де­ка иа­ко го има­ат клу­чот за но­ва­та вла­да, не мо­жат да го иско­ри­стат за ре­а­ли­зи­ра­ње на нив­ни­те ма­кси­ма­ли­стич­ки ба­ра­ња. Од ед­но­став­на при­чи­на што не мо­жат да обез­бе­дат дво­тре­тин­ско мно­зинс­тво без сог­лас­ност од ВМРО-ДПМНЕ. Единс­тве­но што мо­жат да на­пра­ват е са­ми да ги по­ни­штат до­се­гаш­ни­те не­пи­ша­ни пра­ви­ла за фор­ми­ра­ње вла­да кои па­тем беа из­мис­ле­ни за нив­на по­тре­ба од стран­ци­те во 2008 го­ди­на. Тоа до­пол­ни­тел­но ќе им се удри од гла­ва во пр­ва­та след­на при­го­да ко­га ВМРО-ДПМНЕ ќе има мож­ност са­ма да фор­ми­ра вла­да.

Ко­а­ли­ци­ја­та со СДСМ не­ма да му до­не­се ни­што до­бро на Ах­ме­ти освен што до­пол­ни­тел­но мо­же да му ја ос­ла­би по­зи­ци­ја­та пред ал­бан­ски­от еле­кто­рат по­ра­ди не­ис­пол­не­ти­те ве­ту­ва­ња. Ду­ри и да ус­пее да ре­а­ли­зи­ра не­кое од ба­ра­ња­та, зас­лу­ги­те ќе одат на кон­то­то на За­ев за­тоа што тој прв ги отво­ри овие пра­ша­ња пред ал­бан­ски­от еле­кто­рат.

Со ог­лед на фа­ктот де­ка ва­ква из­бор­на ла­кр­ди­ја и из­бо­рен ин­же­не­ринг во ор­га­ни­за­ци­ја на ви­стин­ски­от пи­шу­вач на пла­тфор­ма­та на ал­бан­ски­те пар­тии ве­ќе ни­ко­гаш не­ма да мо­же да се по­вто­ри од ни­за при­чи­ни (фи­нан­си­ски, ло­ги­стич­ки, над­во­реш­но-по­ли­тич­ки), на СДСМ му оста­ну­ва да про­дол­жи да та­жи по не­ус­пеш­ни­от обид за вра­ќа­ње на власт со краж­ба на на­род­на­та вол­ја и да се под­го­тву­ва за но­ви из­бо­ри, кои мо­же да ста­нат ре­ал­ност ако Ах­ме­ти не се ди­стан­ци­ра од уце­ну­вач­ки­те ба­ра­ња на кре­а­то­рот на цр­но­то сце­на­рио во след­ни­те два­е­се­ти­на де­на.

Пишува: Ненад Мирчевски за Република